De laatste dagen in Japan... en dan terug naar België!

Zo. Ondertussen is het al woensdag. Dat betekent dat ik bijna naar huis ga... Dit zal dan ook mijn laatste blog zijn, want daarna kan je alles dat er nog gebeurd is vragen aan mij in levende lijve :-).

Zaterdag was dus het feestje voor Zanzan. Het was een cakefestijn! Zoveel cake! Ze vertrok 's avonds, dus hebben we dat in de late namiddag gehouden. We hebben haar dan nog vergezeld tot aan het station. Het was een leuk feestje, maar het eindigt natuurlijk wel triest. Zondag en maandag heb ik niets bijzonders gedaan, behalve mijn valies beginnen maken. Ik wou zeker zijn dat ik niet teveel kilo's had, maar het ziet er naar uit dat het geen enkel probleem zal zijn. Gisteren (dinsdag) ben ik voor de laatste keer naar Kawaramachi gegaan (de winkelbuurt). Net buiten Kawaramachi is ippodo, een zeer goede theewinkel. Ik heb dan een voorraadje ingeslagen om naar huis te komen ;-). In de namiddag zijn we dan gaan lunchen in sweets paradise... Dat is een tabehoudai (zoveel je kunt eten in anderhalfuur) van voornamelijk dessertjes. Ze hadden ook pasta en rijst. Tjah, een uur lang deden we niets anders dan eten, maar daarna werd het moeilijk :p. Ik heb de rest van de dag niets meer gegeten. Het was dus een leuke trip, maar hij eindigde minder tof... Mijn fiets (en die van Fien en Elsa) was weg! Ik moet toegeven, wij parkeren die illegaal (zoals iedereen). Je mag in de buurt van Kawaramachi NERGENS u fiets parkeren. Daar viel niet veel aan te doen, dus moesten we met de bus terug. Maar, normaal kun je de fiets terug gaan ophalen in een depot en dan moet je 2300 yen betalen... Ik heb die fiets niet meer nodig, dus ik vond het een beetje stom om hem te gaan halen. We hebben dan een van de buddies geconsulteerd (want de fietsen zijn eigendom van het huis hier). Gelukkig mogen we het zo laten, maar ik voel mij er toch een beetje slecht bij. Het probleem is dat ik niet echt tijd meer heb en het geldverspilling is voor mij.

Nu resten er mij nog drie volle dagen in Japan. Vandaag is het Chinees Nieuwjaar en omdat ik redelijk wat Chinese vrienden heb, vier ik mee met hun vanavond :-). Donderdag moet ik dan alles opruimen en vrijdag zal het afscheid worden, want vrijdagavond vertrek ik naar de luchthaven. De vlucht is zaterdagochtend.

Dus... Tot binnenkort!

Uji!

In het begin van de vakantie heb ik een aantal rustdagen genomen, maar ik begon mij al snel te vervelen, dus heb ik dan maar plannen gemaakt voor deze week ^-^. Dinsdag hebben we (dat zijn ik, Fien, Mathilde en Elsa altijd in de rest van de blog, met af en toe nog iemand bij) eerst een matcha-party gehouden. Ik had al een hele tijd geleden matcha gekocht en daar hebben we nu van gedronken. Elsa was dan ook om de snoepjes geweest die bij matcha horen, dus we waren volledig in orde. Daarna hebben we naar een paar films gekeken. Omdat Mathilde eerst met haar broer moest skypen waren we kaartspelletjes beginnen doen om de tijd te doden... Ik ben eigenlijk niet altijd even leuk als ik een spelletje doe. Als ik verlies, begin ik meestal vies te zijn en het spel te saboteren, als ik win, lach ik iedereen uit... Toen we tussen de twee films door ook een kaartspel deden, kreeg Mathilde wel erg veel zenuwen van mij... (Ik had al de hele dag gewonnen en was dus wel in een erg zelfingenomen bui).

Woensdag hadden we lunch met een Japanse vriendin. Zij bracht ons naar een Japans restaurant met kotatsu (dat is een laag tafeltje met een verwarming eronder en dekens ernaast waar je dan je benen ondersteekt, dat is in de winter lekker warm). Het eten zelf was niet traditioneel Japans, maar wel zeer lekker. Daarna ben ik begonnen aan... mijn administratie... Voor ik vertrek naar huis moet ik natuurlijk nog van alles regelen, en dus woensdag was de eerste stap.

Dan zijn we al bij donderdag! Zeker het hoogtepunt van mijn week! We zijn namelijk naar Uji geweest! Uji is bekend om twee dingen: de thee en Genji monogatori (het oudste romanverhaal ter wereld, geschreven door een Japanse hofdame meer dan 1000 jaar geleden, het verhaal speelt zich voor een deel af in Uji). Omdat ik dat allebei zeer interessant vind zijn we dus naar Uji geweest. Ik had een beetje opgezocht voor we vertrekken en ontdekt waar we een theeceremonie konden bijwonen. Dat was het eerste was we in Uji gedaan hebben. Onderweg naar het theehuis kwamen we wel langs allerlei winkels die niets anders verkochten als theeproducten. Ik heb mij flink ingehouden. De theeceremonie was zeer leuk. Ik heb altijd matcha-ceremonie gehad, maar blijkbaar is er ook sencha-ceremonie (sencha is wat wij kennen als groene thee, matcha is een poeder). Toevallig was het donderdag enkel sencha-ceremonie.
Daar ben ik wel blij om, want die ceremonie is helemaal anders. Zeer interessant dus om te zien en het snoepje en de thee waren natuurlijk erg lekker. De Japanse vrouwen die dat gaven waren trouwens zeer enthousiast omdat we in seiza konden zitten en japans praten (in zoverre dat we het kunnen, maar Elsa en Kiori (Taiwan) waren mee en die zijn A-levels, het hoogste dus, Kiori wordt waarschijnlijk volgend semester een seiki, dan mag ze lessen volgen met de Japanse studenten). Ik vond het zeer leuk.
Daarna hebben we het Ujigama-schrijn bezocht. Dit is het oudste intact gebleven schrijn in Japan (zo'n 1000 jaar oud). Het zag er dus ook wat anders uit dan de andere schrijnen die we al bezocht hebben.
Toen was het al na de middag, dus gingen we op zoek naar lunch. Uji staat bekend om zijn chasoba, oftewel theenoedles (en ja, die zijn groen). Dat hebben we als lunch gegeten. Het was lekkerder als gewone noedles, maar ik smaakte toch niet echt thee erin :-).
In de namiddag zijn we naar het Genji-monogatori-museum geweest. Het was een redelijk klein museum, maar wel mooi. Toen gingen we ver naar huis, maar ik naar Uji gaan zonder matcha-ijs te hebben gegeten was natuurlijk onmogelijk. Het ijsje dat we gegeten hebben was matchasoftijs met daarop matchapoeder. Ik vond het lekker, maar het was wel nogal bitter volgens Elsa.
Voila, dat was het zowat. Vandaag (vrijdag) moet ik verder administratie doen. Dit weekend vertrekt Zanzan, dus gaan we morgennamiddag een klein feestje houden denk ik.  

Hello Kitty appelsap

De afgelopen dagen had ik het even heel druk! Donderdag heb ik de hele dag geleerd en naar de inhaalles geweest. Vrijdag was mijn examen pas in de namiddag, dus dan heb ik ook verder geleerd. Om halfdrie zijn we dan vertrokken naar de unief, want het examens was om 3uur... Of toch niet... De prof had zich vergist en ons het verkeerde uur gezegd! Alle Japanners wisten dat, want die hebben een mooi examenrooster (maar wij dus niet). We zaten dus allemaal mooi te wachten en om drie uur was de prof er nog niet... Lena is hem dan gaan zoeken. Hij is zich dan komen verontschuldigen en zei ons toen dat het examen pas om halfvijf was... Grrrr! Daar zaten wij dan. Ik ben dan een Hello Kitty appelsapje gaan kopen. Om halfvijf hadden we dan ons examen. Het waren open vragen en het examen duurde maar een uur. Het viel goed mee.

Het examen duurde dus tot halfzes, en om halfzes begon aan de andere kant van de campus de SKP (study in Kyoto program) completion ceremony... Iedereen zich dus meteen haasten naar daar. We hadden natuurlijk geen plaats meer in de zaal en moesten op stoeltjes gaan zitten die er helemaal achteraan waren bijgeplaatst. Nu, dat was eigenlijk niet erg, want de ceremonie was bijzonder saai. Na de ceremonie hadden we een receptie (zonder alcohol, maar met veel eten). Op de receptie werd niets anders gedaan dan foto's genomen met iedereen, het was ongelooflijk. Degene die "afstuderen" werden ook afgeroepen en ik heb dus een mooi certificaat gekregen en een cadeautje van Ritsumeikan. Na de receptie was er nog een slideshow en hebben sommige leerlingen opgetreden.

Dan werd het echt leuk, want zijn we met ongeveer 100 man naar een nomihoudai gegaan (zoveel je kunt drinken in anderhalfuur voor 1000yen (+/-10 euro)). De bediening was wel slecht, ze deden er heel lang over om ons drank te brengen, maar we hadden veel plezier.

Na de nomihoudai gingen Fien en Mathilde en nog wat anderen verder gaan vieren, maar ik had last van mijn maag en ben samen met Elsa naar huis gegaan.

Zaterdag hadden we een volgend afscheidsfeestje: die van in de dorm. Iedereen moest weer eens iets koken en ik heb appelmoes gemaakt. Dat is zo gewoon voor ons, maar hier echt iets "exotisch". Niemand kent dat hier, ik kreeg altijd rare reacties als ik appelmoes aan het maken was. Dat feestje was eigenlijk niet leuk, want na het eten moesten we allemaal een speech geven... Het werd echt triestig :-(.

Zo, voor mij is dus de vakantie begonnen. Ik kom nu ook echt bijna naar huis, het is nog een kleine 2 weken. Ik heb nog niet echt plannen voor deze week, maar die zullen wel nog komen :-).

Tot de volgende keer!

Matcha-ijs

Deze week had ik echt een grappige maandag. We hadden maar 2 lessen en hoewel de eerste les echt heel saai was, was de tweede les supergrappig. We moesten een speech geven over suggesties voor Japan (wat vind ik dat er (niet) moet veranderen?). Michelle zegt de hele tijd als ze Japans spreekt eto (zoiets als euhm) en Mathilde was dat tijdens haar speech begonnen tellen. Toen ze over de 20 zat stak Mathilde een papier op met het aantal opgeschreven. Nu, Michelle, ipv verder haar speech te geven, stopt met praten en vraagt Mathilde wat er is. Natuurlijk keek iedereen nu. Toen Michelle verder ging met haar speech was iedereen de eto's aan het tellen, die arme Michelle kon nog amper iets zeggen, iedereen was veel te hard aan het lachen (Michelle incluis).

In diezelfde les moesten we ook de cadeautjes geven aan elkaar. Sommige cadeautjes waren tof (zoals dat van mij, ik heb thee gekregen) en andere waren grappig. Toen ik mijn cadeautjes gaf aan Jack (de klasgenoot die hier altijd rondsluipt op uren dat hij hier eigenlijk niet mag zijn), vond iedereen dat erg grappig en werd er veel gelachen. Toen moest Jack zijn cadeau geven. Nu, Jack en Mathilde hebben het hele semester bij elkaar in de groep gezeten telkens als we groepjes moesten vormen. Dat zijn gewoon nummertjes trekken, dus dat was wel echt enorm toeval. Toen we de namen moesten trekken voor de cadeautjes zaten ze daar ook mee om te lachen en Jack liet half-en-half weten dat hij Mathilde had. En dat hij al wist wat hij haar ging geven: een gesigneerde foto van hemzelf. Jack bleek niet Mathilde te hebben, maar Dominiek. Maar, speciaal voor Mathilde had hij toch een cadeau voor haar... Een gesigneerde foto van hemzelf... (met daarop: to my biggest fan).

Als laatste grappige cadeautje hadden we natuurlijk Michelle, die voor Fien iets moest verzinnen. Ze had een prachtige tekening gemaakt (let op, sarcastisch!) van verscheidene inside-jokes die wij (voornamelijk in de keuken) gemaakt hebben.

De les was dus eens erg leuk. Maar de grappige dag was nog niet op zijn einde. 's Avonds in de keuken zat ik samen met Fien, Mathilde en Elsa. Meestal zien wij elkaar wel in de keuken, maar zelden komen we op hetzelfde moment toe en nog veel minder vaak eten we ook op hetzelfde moment. Maar dat was nu wel eens het geval. Tjah, ik weet niet meer waar we allemaal grapjes over zitten maken hebben, maar het waren er veel en ze waren erg grappig.

Dinsdag was dan weer erg saai en woensdag was ook niet direct memorabel. Ondertussen nader ik het einde van mijn werk hier ^-^, enkel nog een examen vrijdag en dan ben ik klaar :-).

Verder eet ik bijna elke avond matcha-ijs, iets wat ik erg zal missen als ik terug in België ben en daarom het zo vaak mogelijk probeer te eten nu.

Deadlines!

Deze week is al zeer druk geweest. Van de ene deadline naar de andere. Het begon dinsdag, op het programma stond: paper voor Japanese Society en presentatie voor Japanese Economy, dan gevolgd door woensdag: presentatie Japans onderzoek (in het Japans) en test Japans. Donderdag  had ik wel niets van deadlines, ik had dan maar ook een les en daarna theeceremonie.

Jammer genoeg was dat de laatste theeceremonieles die ik gehad heb, maar hij was wel heel leuk. Nu, Mathilde voelde zich niet goed en ging niet gaan. In haar plaats is Fien meegekomen. Omdat het de laatste les was, overliep de sensei de namenlijst... En bij Mathilde stak natuurlijk Fien haar hand op. Voor alle buitenlandse studenten natuurlijk grappig, want die weten allemaal dat Fien niet Mathilde is, maar de sensei kan onze gezichten niet onthouden, dus hij had niets in de gaten. Fien had veel geluk, want deze keer moesten we enkel gast zijn. We hebben een volledige theeceremonie gehad als gast. Dat betekende wel de hele tijd in seiza zitten en met drie gasten duurt dat wel even. Omdat er maar 8 groepen waren en er eigenlijk 9 konden gaan, mochten drie mensen nog eens extra gaan. In seiza zitten is niet aantrekkelijk, maar nog een keer matcha drinken kon ik niet laten. Dus ik heb twee keer matcha gehad in de laatste les \(^o^)/.

Vrijdag was de ergste deadline-dag: Grote test Japans, essay+notebook voor Japanese Culture, speech en luisteroefening voor Japans spreken/luisteren.  De les van Japans spreken/luisteren was echt erg deze keer, drie luistertoetsen en dan nog een speech geven, maar gelukkig zit het er nu op. De laatste les was Foreign Relations of Japan. We hebben eindelijk ons mid-term teruggekregen. Die van ons waren goed en plotseling heeft de leraar zich gerealiseerd dat er Europeanen in zijn les zitten. Hij was ons erg goed gezind. We hebben de drukke week dan mooi afgesloten door te gaan eten naar de Indiër dicht bij school en een film kijken allemaal samen in Mathilde's kamer daarna.

Vandaag heb ik maar een ding gedaan: paper schrijven voor Japanese Economy. En morgen zal mijn dag er ook niet echt erg anders uitzien.

Eindelijk een feestdag waarop we niet naar school moeten!

Ik dacht, het is weer eens tijd voor een blog, dus hier is ie! Deze week had ik dus nog 3 dagen vakantie, maar veel heb ik dan niet gedaan. Ik heb voornamelijk geleerd. Maandagavond zijn we wel nog nieuwjaar gaan vieren met Ryosuke, Miki en Mickaël. We zijn dan naar het café waar ik de allereerste keer nomihoudai had teruggegaan en daar hebben we weer nomihoudai gedaan. Deze keer heb ik wel een drankje ontdekt dat wat weg heeft van jenever.

Donderdag hadden we weer gewoon les en dus ook theeceremonie! Het snoepje deze keer was echt afschuwelijk! Maar de thee was zoals altijd zeer lekker! Volgende week is het al de laatste les, boehoe :'(. Vrijdag had ik een hele dag les en na de les had ik nog een afspraak met mijn groep van Japanese Economy, dinsdag hebben we een presentatie. Alles ziet er in orde uit. Omdat we met zoveel zijn moet je uiteindelijk maar 2 minuten praten ofzo. Nu heb ik tegen volgende week wel een heleboel deadlines (2 papers, 3 presentaties, 2 kleine toetsen Japans en een grote toets Japans), dus heb ik zaterdag heel de dag gewerkt aan mijn presentaties en Japans geleerd (mijn papers heb ik in de kerstvakantie gedaan). Het zijn hier ook solden in januari, dus zijn we zondag gaan winkelen!!! :-) Dat was leuk! Vandaag, maandag, is een feestdag, dus moet ik niet naar de les. Altijd leuk. Dus kan ik verder werken aan mijn presentaties. Minder leuk. 

Voor Japans luisteren moeten we een cadeautjesuitwisselingding doen. Zoals in het lager tijdens kerst. We hebben allemaal een naam getrokken en voor die persoon moeten we een cadeautje voorzien. Het hoeft geen geld te kosten. Ik wou Michelle hebben, want ik wist al wat ik voor haar wou kopen: een wortel (ik ben erg bezorgd dat ze nooit groenten eet en we maken daar vaak grapjes over). Jammer genoeg heb ik niet Michelle getrokken. Ik heb een klasgenoot getrokken die samen is met een meisje uit mijn dorm, en hij woont in de andere dorm. Nu, je mag hier niet zomaar gasten hebben 's nachts, anders moet je betalen en een formulier invullen. Tjah, ik woon op dezelfde verdieping als zijn vriendin en af en toe kom ik hem dan eens tegen op een uur dat hij hier helemaal niet meer mag zijn. Iedereen weet dat denk ik, behalve Yamazaki. Dus ik ga hem zo een van die formulieren geven die je normaal moet invullen (maar dat doen ze dus nooit :p).

Ik vraag mij af wie mij getrokken heeft. Uiteindelijk is dat wel moeilijk vind ik, behalve enkele mensen uit mijn klas (Fien, Mathilde en Michelle (en Laura en Olivia ook een beetje)), ken ik ze niet echt en zij mij ook niet. Wat moet je dan geven.

Hoipoi!

Ik was mij een klein beetje aan het vervelen en ik dacht, laat ik eens iets op mijn blog schrijven. Nuja, ik heb de afgelopen 2 dagen wel niets spannends gedaan. Ik heb namelijk geleerd (ben net klaar). Flink hé. Ik heb mijn kanji voor de test vrijdag geleerd en ik heb zelfs 2 papers geschreven. Nu moet ik nog een paper doen, maar die deadline is pas tegen het einde van de maand.

Ik ben op mijn vorige blog nog vergeten vermelden (eigenlijk had ik er wel aan gedacht, maar ik was te moe) dat ik mijn 'fortune' (Nederlands wordt hoe langer hoe moeilijker) voor het nieuwe jaar getrokken heb. Ik heb 'Excellent', joepie, het beste! Dus iedereen die bij mij in de buurt loopt kan gewoon niets verkeerds overkomen! Zo kwamen we terug van ons etentje op nieuwjaarsdag als de bus plotseling een rare toer doet. We stappen uit en we moesten naar rechts gaan (volgens onze beredenering). We zijn dan een grote straat rechts ingeslagen, maar we hadden nog steeds geen herkenningspunten.

Toen ben ik beginnen denken: 'laat dit de straat van gyômu zijn' (gyômu is een supermarkt vergelijkbaar met de Aldi ofzo). En! Wat raad je? Inderdaad, het was de straat van gyômu. Mijn goed fortune heeft ons gered zou ik zo zeggen :-). Ondertussen zit mijn vakantie er al ver op (ik moet vanaf donderdag terug naar school) en komt er een verlengd weekend aan (eindelijk een vakantiedag die we wel  krijgen! Ook al zijn we daarvoor eens een zaterdag naar de les gemoeten...).

De sneeuw hier is al even plots als hij gekomen is weer weggegaan. Nog een paar dretsjes (oeioei, wat voor woord is dat nu) aan de kant van de weg, maar dat is ook alles. Hier ga ik het alweer bij laten, want ik heb echt niets meer te vertellen (tenzij jullie geïnteresseerd zijn in mijn paper over karôshi (dood door overwerk) of mijn essay over waarom België matcha zou moeten importeren?). Euhm, de meerderheid niet vermoed ik :-).

Gelukkig nieuwjaar!

Beste wensen voor het nieuwe jaar! Ik hoop dat iedereen een leuke oudejaarsavond heeft gehad.

Hier in Japan was het wel de moeite, om te beginnen hebben we voor het eerst sneeuw gehad! En voor enkele van mijn vrienden hier was dat zelf de eerste keer dat ze sneeuw zagen! We hebben dan ook een sneeuwballengevecht gehouden :-). Overdag heb ik niet zoveel gedaan, behalve dan het sneeuwballengevecht. We zijn om halfnegen vertrokken en beginnen vieren. Doordat het zo hard had gesneeuwd konden we wel onze oorspronkelijke planning niet uitvoeren en zijn we binnen wandelafstand van de dorm gebleven.

Eerst zijn we naar een "café" hier in de buurt geweest, waar ze zelf een nomihoudai hadden (all-you-can-drink). Ik heb verschillende rare drankjes geprobeerd, maar besloot uiteindelijk dat umeshu (pruimenwijn) toch het beste op de kaart was. Eerst waren we een enkel Europees gezelschap, maar toen Kathleen later aankwam hadden we er ook een Aziaat bij :p (ze is van de Filippijnen).

Om middernacht zijn we dan vertrokken naar een schrijn hier 5 minuutjes wandelen vandaan. Het is een erg klein schrijn en normaal spendeer ik er niet veel aandacht aan, maar nu gingen we daar dus naartoe... De Japanners waren echt supervriendelijk! Ze nodigden ons direct uit om "binnen" (het is in openlucht, maar ik bedoel dus op het terrein) te komen en we kregen ook meteen sake in ons handen! De sake was zeer lekker, hij was opgewarmd aan het kampvuur dat er brandde en de kopjes waren gemaakt van bamboe! Echt chic! Jammer genoeg moesten we ze terug afgeven (enkel Fien heeft het hare nog, want ze had dat in haar broekzak gestoken en daarna vergeten... Jaja, daar geloof ik niets van :p). Daar hebben we dus een tijdje rondgehangen en toen wouden we wel iets eten. De lokale sukiya (rijst-fastfoodketen) was open en dus zijn we daar iets gaan eten. Om af te sluiten heb ik nog met mijn familie geskyped, en dat was het dan.

Vandaag hadden we om halftwee afgesproken allemaal samen om naar het gouden paviljoen (kinkakuji) te gaan kijken. Iedereen is daar wild enthousiast over als het gesneeuwd heeft. Het was inderdaad mooi :-).

Deze avond zijn we dan allemaal samen (dus eigenlijk nog steeds ongeveer het hele gezelschap waar ik gisteren mee beginnen vieren ben) iets gaan eten. Het restaurant waar we naar toe wouden was jammer genoeg gesloten, maar na een beetje zoeken vonden we een goed alternatief. Nu ben ik toch al een beetje moe, dus ik ga het hierbij laten.

Slaapwel!

Tôkyô: het verdict.

Oké, iedereen klaar voor een superlange blog? Neem snel nog wat te eten en te drinken, misschien nog eens naar het toilet, want we gaan beginnen! (voor degene met weinig tijd, er staat een besluit onderaan).

VERTREK: NACHT VAN 25 DECEMBER OP 26 DECEMBER

We zijn met de nachtbus naar Tôkyô gegaan, de bus vertrek vanuit Ôsaka. Na het avondeten zijn we vertrokken naar Ôsaka, nog vol met enthousiasme, maar toch al moe (door kerst :p). De bus was een dubbeldekker, hij was volledig afgeschermd en het werd er dus goed donker. Maar, slapen, dat zat er toch niet in. We hadden namelijk gezelschap van een snurker... Een rij achter ons (direct achter Anna), was er een japanner serieus bezig. Maar, getrainde Mieke dankzij het JRK had amper last van het weinig slapen en stond klaar om Tôkyô te veroveren toen de bus arriveerde.

26 DECEMBER

Toen we aankwamen bleek het station nog niet open te zijn... We zijn dan naar de MacDonalds gegaan om een late snack/vroeg ontbijt te nemen. Tjah, je kon enkel ontbijtdingen nemen, dus heb ik maar random iets gekozen. Het bleek een soort hamburger tussen een soort pannenkoek te zijn... Toen het zeven uur was konden we naar het station gaan. We hebben eerst onze bagage afgezet in het hostel en ons opgefrist en daarna begonnen we aan onze sightseeingdag.

Eerst hebben we de Sensojitempel gedaan die vlakbij ons hostel lag. Het was een zeer grote en levendige tempel. Daarna zijn we naar het Edo-Tokyo museum gegaan (dat had ik gekozen) en dat was bij uitstek het leukste dat we gedaan hebben. Het museum vertelt de geschiedenis van Tokyo (voorheen Edo) a.d.h.v. verschillende maquettes. Zo hadden ze een brug nagebouwd uit de Edo-periode waar je over kon lopen, een levensgroot kabuki-theater en westers huis (dat was op het einde, bij de verwestering van Japan). Verder waren er nog talloze kleine maquettes. EN! Er was ook een gedeelte over ukiyo-e, met de houtdrukplaten waar je iedere stap kon zien van het vervaardigen van een ukiyo-e prent (die werden op grote schaal gedrukt).

In de namiddag zijn we naar Harajuku gegaan, de jongerenbuurt. Daar was het ongelooflijk druk. Omdat we vrije tijd hadden (om een of andere reden hadden we alles gezien wat op de planning stond die dag, wat ik echt raar vind, want ik dacht dat wij meer dingen gepland hadden, maar kom), zijn we gaan winkelen in de winkelstraat Omote-sando.  Eigenlijk vond ik dat wel wat zonde, ik winkel graag, maar als ik naar een andere stad ga, dan doe ik liever dingen die ik enkel daar kan doen en niet in Kyôto... 

's Avonds zijn we dan naar Shibuya-gegaan. Daar is dat bekende kruispunt waar superveel mensen rondlopen. We zijn dan (op aanraden van Lander en Inge) in starbucks gaan zitten (mmm Matcha latte) op het eerste verdiep en dan hadden we een goed uitzicht. Terwijl we daar zaten zagen we trouwens een spiderman midden op het kruispunt dansen...

Toen was het al redelijk laat en we moesten nog inchecken (het was 's ochtends nog te vroeg om in te checken). Onderweg naar het hostel kwamen we een Indiër tegen waar we zijn gaan eten, het was echt superlekker. We hadden de ladies special met 2 verschillende curry's en een dessert.

Mijn voeten deden al heel wat pijn en toen we in het hostel aankwamen en ik mijn schoenen uitdeed merkte ik dat ik vol met blijnen stond... Dat was geen pretje. Ik probeerde de blijn open te prikken, maar dat is niet gelukt... De volgende dagen kon ik ook niet echt goed stappen...

27 DECEMBER

In de ochtend zijn we uiteindelijk pas redelijk laat vertrokken... De wekker stond om 8 uur, maar Anna heeft dan nog een halfuur op snooze gedrukt, dus waren we pas wakker om 8.30uur, de anderen waren traag met zich klaar te maken en ik was traag met het ontbijt. We hadden ontbijt genomen in het hostel, all you can eat voor 315 yen, maar dat bleek de moeite niet. Het was alleen toastbrood (en dat eet ik hier al supervaak dus ja...). Maar ik wou dus veel eten en drinken en dus was ik nogal traag...

We hebben eerst het Tokyo Metropolitan government office (ofzoiets) bezocht. Daar kun je gratis naar het hoogste verdiep, want een supergoed uitzicht op Tokyo gaf én de Fuji-berg.

Dan zijn we teruggegaan naar Harajuku, want daar is ook het Meiji-schrijn. Eerst hebben we gewacht op vriendinnen van Mathilde die in Tokyo wonen. We zijn dan eerst samen gaan eten en daarna samen het Meiji-schrijn gaan bezoeken. Ik had het Meiji-schrijn al bezocht, maar het was wel nog leuk. Het is daar rustig. Dan zijn we weer naar Shibuya gegaan, deze keer voor het standbeeld van Hachiko te zoeken. Toen we daar rondliepen werden we gespot.... Door een nationale TV-zender! Oh ja! We zijn geïnterviewd (in het japans, maar ik had veel te veel zenuwen, dus ik heb enkel hai enzo gezegd, ik was te bang om een fout voor TV te maken :p). Het was over fukubukuro. Tijdens nieuwjaar verkopen alle winkels zowat verrassingszakjes, je weet niet wat erin zit. Dat wordt vaak cadeau gedaan. Ze zochten buitenlanders om te vragen of dat in hun land ook zo is. Daarna moesten we een stickertje plakken op een wereldkaart om aan te duiden waar we vandaan komen... België, Luxemburg en half Nederland is verdwenen onder het stickertje dat ik op België geplakt heb... Anna is van Rusland en die kon dat stickertje plakken op de plaats waar ze vandaan komt (ze woont wel al bijna heel haar leven in Amerika, maar ze heeft nog steeds Russische nationaliteit).

Vanaf dan ging het voor mij bergaf, mijn voeten deden echt enorm veel pijn en we hebben nog veel rondgelopen (en verkeerd gelopen). Het probleem was vooral dat ik niets interessant vond dat we daarna bezocht hebben. Eerst naar een winkelcentrum in Shibuya, dan naar de illumination in Roppongi die al gedaan bleek te zijn, dan naar Akihabara. Gelukkig hadden ze in een winkel daar massagetoestellen die je kon uittesten. ik heb het voetmassagetoestel geprobeerd, dat deed echt enorm veel deugd. Dat had ik echt nodig. Daarna hebben we nog een hele tijd rondgelopen in Akihabara en dan eindelijk naar het hostel, mijn voeten waren een ravage.

28 DECEMBER

In de voormiddag stond er gelukkig weer iets cultureel op het programma: het Yasukuni-schrijn. Er is veel controverse hierover, omdat het een schrijn is voor de soldaten van de oorlog en dus ook veel erkende oorlogsmisdadigers worden daar geëerd... Daarna wouden we naar Ikebukoro gaan, een andere buurt. Anna was daar zeer enthousiast over, maar wij hebben blijkbaar verschillende interesse want ik vond er niets aan. We zijn naar Sushine city geweest, weer een winkelcentrum. Er was ook een museum in dat gebouw, dus ik dacht; aha! ik ga gewoon naar het museum, dat dacht Mathilde ook en toen bleek dat het museum wintervakantie had! :'(

Fien moest nog een cadeautje gaan kopen in een souvenirshop en dan zijn we naar het winkeltje van het Meiji-schrijn geweest (we hadden dat niet gedaan, maar ik wist dat nog van in juli). Fien vond wat ze zocht en we zijn in de cafetaria gaan rusten. En toen... werd Mathilde ziek... waarschijnlijk buikgriep :s.

We hebben dan dus niets meer bezocht en eigenlijk wisten we ook niet meer echt wat er nog te zien was.

We zijn dan afgezakt naar het station waar onze bus zou vertrekken. Alles rustig op het gemakje, nog eens naar starbucks (ze hebben er hier echt een iedere straat ofzo en matcha latte is te lekker om te laten liggen).

Het was vooral aftellen toen tot het moment dat we eindelijk op de bus konden.

DE NACHT VAN 28 DECEMBER OP 29 DECEMBER

Ik was blij dat ik kon zitten en mijn schoenen kon uitdoen. Deze keer ook geen snurker, dus heb ik redelijk goed geslapen. De trip in de ochtend viel ook goed mee en toen ik toekwam ben ik gecrasht in mijn bed en door mijn wekker geslapen...

BESLUIT

Tôkyô is een stad die mij niet echt aanstaat. Doordat ik ook pijnlijke voeten had heb ik een groot deel van mijn tijd gespendeerd aan achter de anderen aanhuppelen en ze niet uit het oog te verliezen. Dat was jammer.  Maar nu heb ik alles gezien dat ik nog wou zien in Tôkyô, dus dat is goed. Ik ben ook blij dat ik er eens uit was, ik was nog zo blij om de dorm terug te zien.

Kerst/クリスマス

To my foreign friends,

Yesterday was Christmas Eve, which is for me a very important holiday. My family is the most important thing for me, and during christmas holidays I can spend a lot of time with them. But this year, I couldn't. So I was a bit sad this week. I was also very afraid that I would end up alone in my room at 9pm after the dormparty, but I should have realised that was impossible, because you are so great! I really had an amazing Christmas Eve thanks to you all! I feel really happy to have such great friends! It really ment a lot to me! (btw, I've the feeling I'm writing many really's here, but at the moment I can't find a synonym).

Love you all!

x

Prettige kerst!

Ik heb vandaag toch nog tijd gevonden om jullie te laten weten hoe kerstavond bij mij was! Ik was eigenlijk een beetje bang dat ik alleen ging zijn na het feestje van de dorm, maar niets was minder waar! Mijn vrienden hier zijn echt schatjes! :-)

Ik had wel gewoon les, ik ben bijna naar alle lessen gegaan. De laatste les ben zijn we vroeger weggaan, omdat we ons anders te hard moesten haasten om ons klaar te maken. Mathilde had een kerstcadeautje in onze brievenbus gestoken, met een lief briefje :-).Ik had mijn eten al gemaakt, dus dat was handig, ik moest het enkel opwarmen. Het feestje was wel niet echt fantastisch, het eten was wel lekker, maar niet zo lekker als thuis (al moet ik zeggen dat de sushi van Yamazaki fantastisch was!). Het feestje was zelf al gedaan voor 21u, iedereen begon om halfnegen op te ruimen en uiteindelijk heb ik bijna alles afgedroogd van de afwas... Ik weet niet meer hoe ik verzeild geraakt was in de keuken met alle afwas, maar veel werk was het niet.

Daarna volgde afterparty nr 1, in de keuken op het eerste verdiep, met al mijn beste vrienden hier. We hebben verder gegeten en gedronken en origami gemaakt. Ook van Elsa en Sansan kreeg ik een cadeautje... Ik wist helemaal niet dat iedereen cadeautjes had, ik had helemaal niets en nu voel ik mij dus een beetje schuldig. Afterparty nr 1 was ook op tijd gedaan, want we bevonden ons natuurlijk om gevaarlijk terrein (eerste verdiep). Daarna zijn velen met hun familie gaan babbelen (al die aziaten, veel minder tijdverschil natuurlijk!).

Daarna afterparty nr 2, op mijn kamer jungle speed spelen. Van ons gezelschap schoot wel niet veel meer over, maar we hebben ons goed gehad. Elsa heeft een vriendin op bezoek en ze zijn vandaag naar osaka, dus moesten ze er vroeg uit en ze zijn dan ook redelijk op tijd weggegaan. Maar het was al na middernacht en ik had nog maar anderhalfuur te gaan tot het moment waar ik zo naar uitkeek...

Daarna wouden we een film gaan kijken, in de lounge hebben ze enkele dvd's, uiteindelijk vonden we niets goed en besloten we in mijn kamer naar Despicable me te gaan kijken. Ons gezelschap verkleinde tot enkel ik en Mathilde, want Velizar (Bulgaar) ging naar zijn familie bellen (als ze er waren), het was toen 1uur.

Mathilde heeft het niet lang uitgehouden tijdens de film en was te moe, dus is ze weggaan. Dus zat ik toch alleen, maar dat maakte niet uit, want ondertussen was het al halftwee en ik heb gewoon verder gekeken naar de film. Toen mijn film gedaan was kon ik eindelijk skype opstarten om dan met iedereen van de familie (langs mama's kant) te skypen. Het was superleuk natuurlijk! Ik ben zeer blij dat ik iedereen gezien/gesproken heb.

Stilte voor de storm.

Hoi iedereen!

Ik schrijf nog eens in de week in blogje, omdat ik eigenlijk niet zeker ben dat ik tijd ga hebben in het weekend om een blog te posten... Ik vertrek zaterdagavond namelijk naar Tôkyô! Morgen is het kerstavond en hebben we een feestje (tot 21u...) in mijn dorm en hopelijk volgt er daarna een afterparty...

Ik kom de 29ste terug van Tôkyô, dus waarschijnlijk komt er die dag wel een blogpostje, tenzij ik echt te moe ben.

Eigenlijk heb ik wel niets te vertellen, want de schoolweek was zeer normaal, het is nu echt rustig. Maar ik dacht, ik laat toch iets weten, zodat jullie weten dat ik leef en aan jullie denk en voor ik het te druk heb om iets te laten weten!

Prettige kerst!!!

xxx

風呂敷 en Evita.

Don't cry for me Argentina
The truth is I never left you
All through my wild days
My mad existence
I kept my promise
Don't keep your distance

Zo! Bij mij zit het weekend er ook al op. En wat een weekend! Zaterdag hadden ik en Mathilde afgesproken met een Japanse vriendin (Yuta) die ik vorig weekend ontmoet heb op het pannenkoekenfeestje. We hebben in de voormiddag samen een workshop gedaan. We hebben een 風呂敷 gemaakt. Euhm, ik hoop dat jullie dit kunnen zien en dat het geen vierkantjes zijn? Als het karakters zijn kun je het kopiëren en dan in google naar afbeeldingen zoeken, dan weet je meteen wat het is. Maar ik zal het ook uitleggen hoor, ik vrees alleen dat het dan niet goed uitkomt wat ik bedoel. Het is dus een soort handdoek, die je kunt vouwen op verschillende manieren zodat je die voor meerdere dingen kunt gebruiken. Nu, wij hebben dus zelf ons design bepaald en ontworpen. Op facebook heb ik fotootjes staan van de verschillende stappen.

Stap 1: Bepaal je grootte: we konden kiezen of we een langwerpige of een vierkantige vorm wouden. Ik koos voor vierkantig.

Stap 2: Maak een ontwerp: eerst hebben we op papier ons ontwerp getekend. Ik koos voor, euhm, krulletjes zou ik zeggen, op facebook kun je het zien en anders, euhm, een beetje art nouveau-achtig zoals Victor Horta.

Stap 3: Ontwerp tekenen op het doek.

Stap 4: Met een contourenmengsel over de getekende lijnen gaan. Deze lijnen blijven wit, want de verf is zeer lopend (het is eigenlijk geen verf), maar komt dan niet op de plaatsen waar je het contourmengsel hebt opgebracht.

Stap 5: Met de verf (zoals batik) inkleuren.

Nu, daarna moet dat een dag drogen en dan nog professioneel behandeld worden, volgende maand zou ik het normaal moeten krijgen.

Na de workshop zijn we ramen gaan eten in, volgens Yuta, het beste ramenrestaurant in Kyoto. En inderdaad, de ramen waren ongelooflijk lekker! Daarna volgde nog een tripje naar uniqlo, mijn favoriete Japanse keten. Daarna moest ik toch wel huiswerk maken.

Vandaag ben ik naar Evita geweest, de japanse versie. Het decor was fantastisch, de manier waarop het gebracht werd was ook perfect, maar jammer genoeg was de actrice van Evita net iets minder als ik verwacht had, ze kon het juiste gevoel toch niet overbrengen.  Dus in vergelijking met de versie in België, was het personage Evita en haar zangtalent minder, maar het decor en de manier waarop alles werd voorgesteld beter. Al bij al redelijk goed dus.

Nu, om af te sluiten, voor alle studenten daar in België, veel succes met de examens en blok. Maar ik geloof in jullie ;-). Ganbate ne!

Patat!

Hoi iedereen!

Nog eens een kleine blogupdate in de week! Ik had deze week een presentatie voor Japanese Society (het was een groepswerk over politiek en bureaucratie in Japan, ik heb het gehad over de politieke partijen en omkoperij). Nu, ik had maandag na de les afgesproken met mijn groepje (presentatie was dinsdag) en tot mijn grote ergernis waren 2 groepsleden nog steeds niet klaar met hun deel... Ik vond het zeer vervelend dat ik hun continu moest aansporen, maar uiteindelijk is het wel goed gekomen. Nu, de presentatie zelf was wel oké denk ik, Michelle zei wel dat ik erg snel gepraat had (dat probleem heb ik wel vaker bij presentaties, maar dat ik dat ook deed in het engels verbaasde mij wel een beetje). Ik ben vooral blij dat ik er vanaf ben. Ik heb ook eindelijk mijn mid-term van economie teruggekregen (8/10), dus ook opluchting dat dat in orde was.

Vandaag had ik theeceremonie en ik heb me weer goed gehad :-). Doordat ik nu in seiza kan blijven zitten is het veel aangenamer geworden (al is het nog steeds niet aangenaam om in seiza te zitten:p). De thee was zoals altijd zeer lekker en ook het snoepje was lekker. De laatste weken had het altijd een azukivulling (rode bonenpasta) en ik eet dat niet zo graag. Maar deze week dus geen azukivulling!

Verder ben ik ook iedere avond naar een stukje van Evita (de musical, ik heb die op DVD) aan het kijken om mij voor te bereiden op zondag... Want dan ga ik naar de Japanse versie hier in Kyôto kijken! Ik heb mijn ticket al een hele tijd geleden gekocht. Ik kon de kans om Evita te zien in Japan gewoon niet laten liggen!

PS: Mijn titel draag ik op aan Mathilde, die in plaats van te vloeken (ja hoor, ze zegt nogal vaak putain en merde) patat probeert te zeggen. Wat wel een beetje grappig is:p.

抹茶, tsjaikoviski en crêpes

Tijd voor de tweede blogpost deze week! Donderdag had ik nog theeceremonie en dat was superleuk! We hebben bijna een volledige theeceremonie gedaan. We moesten ons verdelen in groepjes van drie, dus zat ik samen met Mathilde en Elsa in een groepje, we hebben ons echt goed gehad! Ik heb eerst wat Chinees geleerd! Jaja, ik kan nu zeggen: dag, dank u en knappe jongen (tjah, dat waren de drie woorden dus die Elsa ons wou leren :p). We moesten om de beurt theemaker (ik kan nu niet op een goed woord komen), gast en tweede gast zijn. Als tweede gast kun je rusten (je voeten hé, door die seiza slapen die altijd). Ondertussen kan ik wel al in seiza zitten, het doet wel een beetje pijn (al is pijn misschien niet het goede woord) als je eruit komt. Dus als theemaker doe je de hele ceremonie (er komen nog wat rituele reinigingen ook aan de pas), als eerste gast krijg je dan het snoepje en de thee :-).

Ritsumeikan geeft geen vrije dagen, wij hebben dan altijd les. Nu, op 10 januari is er een feestdag die wij wel krijgen! En omdat we dan een hele maandag niet moeten komen, mochten we alle lessen van die maandag op zaterdag doen! Feestje!... Dus het was een erg lange week en erg kort weekend voor mij.
Maar dat korte weekend was zeer druk! We zijn naar een klassiek concert van het symfonisch orkest van Ritsumeikan geweest. Het was jammer genoeg niet in Kyôto, maar dichtbij de andere campus, waardoor we zo'n uur onderweg geweest zijn met de trein en een dik halfuur fietsen :s. Voor het concert zelf hadden we gratis tickets, en het was zeer goed! Ze hebben de Notenkraker van Tsjaikoviski gespeeld en dan nog een stuk dat ik niet ken (van een Japanner). Daarna moesten we ons direct haasten want we moesten nog naar een feestje. Fien had volleybaltraining, dus zij is niet meegegaan. Nu, het feestje was een combinatie van Japanners die in Frankrijk gestudeerd hebben en Fransen die in Japan aan het studeren zijn en ik. Ja. Oké. Het was... soms een beetje moeilijk. Er werd frans en japans door elkaar gebabbeld en mijn frans zit toch een beetje ver, dus soms was het wel wat moeilijk. Na een tijdje was ik zelf wat ontmoedigd, ik kon helemaal niet bijdragen tot het gesprek en begreep maar de helft van wat er gezegd werd. Gelukkig kwam er toen een Japans meisje toe die later was door haar studentenjob, en zij heeft een hele tijd tegen mij zitten babbelen in het japans, dus had ik eindelijk een gesprek :-). Hoe verder de avond trouwens vorderde, hoe beter ik ook terug frans begreep. Op het einde begreep ik zelfs alles en kon ik enthousiast meelachen. Iedereen was ook wel echt zeer vriendelijk :-).
Het was trouwens een pannenkoekenfeestje. Eerst hadden we een soort pannenkoek die als avondeten gegeten wordt gemaakt (en daar gooi je o.a. op: ei, tomaat, kaas, ham, champignons, etc.). Ik had daar nog nooit van gehoord, maar het was zeer lekker. Het deed mij aan tortilla's denken. Als dessert hadden we dan de klassieke pannenkoek.
Zoals je ziet, mijn 1-dag weekend was druk genoeg. Nu ben ik erg moe en ga ik gaan slapen.
Slaapwel iedereen!

Cadeautje! Extra blogpost!

Speciaal voor Roxanne, een extra blogpost deze week! De afgelopen dagen is er dus wel niet veel gebeurd behalve naar de les gaan. Maandagochtend had ik wel een infosessie over naar huis gaan... (Wat ik allemaal moet doen voor ik vertrek uit Japan, administratie alweer :p). Als ik denk over naar huis gaan, dan is het altijd met dubbel gevoel, ik zal blij zijn dat ik iedereen in België weer terug zie, maar als ik bedenk dat ik al mijn vrienden die ik haar gemaakt heb moet achterlaten, word ik wel wat triestig. Door hier met elkaar samen te leven creër je een unieke band en dat zal zeker pijn doen als ik vertrek...

Dus! Daar denk ik nog niet aan!

Maandag hadden we een grote toets van Japans, euhm, drie hoofdstukken. De toets is voora lang(!) en niet zo moeilijk. Na de lessen maandag zijn we onze bustickets voor Tôkyô gaan kopen, jiepie! Dinsdag heb ik mijn paper van Japanese Society teruggekregen, er staan wel geen punten op, enkel commentaar (in mijn geval: positieve :p). Ik was dus wel blij en ook opgelucht. Woensdag hadden we Japanese Studies en deze keer was er een gastspreker over Koreanen in Japan (die nogal vaak met racisme en discriminatie te kampen hebben hier). Het was zeer interessant, maar jammer genoeg was er iemand om in het engels te vertalen, waardoor we niet zoveel informatie konden krijgen. Het was ook geen moeilijk japans, dus met een woordenlijst voor de specifieke begrippen had ik het wel kunnen redden denk ik.

We zijn 's avonds naar de 100yen-shop geweest voor purikura-foto's te maken voor het jaarboek. Mijn beste creatie staat op facebook ^^. Dat is het zowat tot nu toe, ik moet nu vertrekken naar de les en daarna heb ik theeceremonie :-).

Ohja, ik volg hier de slimste mens trouwens, er is iemand die alles op youtube zet, dus zo hoef ik het niet te missen (jiepie) en ik kijk ook naar Neveneffecten nu, hihi, zit ik aan de andere kant van de wereld naar Vlaamse TV-programma's te kijken :p.

副鼻腔炎

Dag iedereen!

Deze week heb ik redelijk veel werk gehad. Zoals altijd had ik toetsen Japans, maar ik had ook een mid-term examen voor Foreign Relations of Japan. Ik weet niet of ik jullie al iets verteld heb over dit vak en misschien zijn jullie het dan vergeten (of niet), erhm, ik zal er toch wat over vertellen. Het vak gaat over de geschiedenis van Japan vanaf 1853 (voor degenen die geen kennis hebben over de geschiedenis van Japan, dat jaar kwam er een Amerikaanse vloot naar de Japanse kusten en eiste de opening van de havens van Japan (daarvoor was Japan isolationistisch)). Nu, de prof die dit geeft heeft een beetje een slaapverwekkende manier van vertellen (maar sinds ik vorig jaar een minorvak had dat alle saaie proffen overtreft, ben ik er beter bestand tegen), de les is ook vrijdag het laaste lesuur, wanneer we al een hele dag les gehad hebben, dus dat helpt ook niet. De prof heeft ook een vervelende manier van punten geven. Normaal geven ze hier gewoon punten op aanwezigheid, maar hij niet. Hij geeft punten op medewerking in de klas, dus, als hij een vraag stelt, hand opsteken en hopen dat hij je kiest en antwoorden, dan schrijft hij je naam op. De vragen variëren van zeer simpel (wat gebeurde er in 1914 (na de eerste schock van zo'n simpele vraag heb ik daarop juist kunnen antwoorden :p)) tot moeilijker (waarom was Japan zo snel met zijn havens te openen voor het buitenland en te moderniseren (tip: het is niet buitenlandse druk:p), op deze vraag heb ik ook kunnen antwoorden, sindsdien sta ik er goed voor denk ik).
Maar dit is natuurlijk een zeer vervelend systeem, vooral omdat de meeste vragen gericht zijn op Amerikanen (boehoe, ik ken de amerikaanse geschiedenis helemaal niet). Maar, het mid-term dus, dat was vrijdag en hij had gezegd dat hij 15 begrippen/zinnen ging geven en die moesten wij dan kunnen uitleggen in 3 regeltjes. Ik, Fien en Mathilde hebben dan het werk verdeeld en een begrippenlijst gemaakt. Deze week is dus redelijk wat tijd gekropen in het maken en leren van de lijst.

Woensdag had ik mijn favoriete vak, Japanese studies. Hier zijn we veel onderdelen van de Japanse cultuur. Deze week was het Kyôgen (een traditionele theathervorm). We zaten met alle klassen samen in een auditorium (een erg luxeus auditorium) en kregen eerst een kleine lezing over Kyogen en daarna een voorstelling... Nu, de manier waarop ze praten in Kyogen is een beetje zangerig, dus ik heb er niet veel van verstaan. Het toneel werd gespeeld door drie oude mensen. Het was een grappig zicht. Een erg grappig zicht. Ik kan niet voorstellen dat gepensioneerden bij ons zo'n toneel zouden willen uitvoeren. Het was erg levendig, met veel bewegingen (en omdat ik het eigenlijk niet snapte, zag het er erg grappig uit). Na de voorstelling leerden we allemaal hoe we moesten lachen/huilen/... volgens de methode van Kyogen. Daardoor kreeg ik al snel de slappe lach.

Dan zijn we aangekomen bij donderdag. Deze week had ik echt geen zin om naar theeceremonie te gaan (ik krijg er ook geen credits voor, dus het is maar een hobby) en had ik ook sinds lang geleden nog eens last van mijn sinussen. Ik ben dan naar huis gegaan en uiteindelijk was dat een goede beslissing, want mijn sinussen waren alleen nog maar erger pijn beginnen doen. Vrijdag hadden we dus veel les en ook het mid-term examen van Foreign Relations. Het lesuur ervoor zijn we wel niet naar de les gegaan, we wouden nog herhalen. Het bleek wel niet moeilijk te zijn. We kregen 15 begrippen die we moesten situeren in de tijd en verklaren in drie regels (en er waren begrippen bij zoals het Verdrag van Versailles...). Tjah, ik wist niet van alle 15 het exacte jaartal, maar ik heb alles kunnen uitleggen. Ik denk dus wel dat het in orde is, maar ja, veel hangt van het verbeteren van de prof af.  Mijn hoofd stond na het examen welop ontploffen, mijn sinussen deden echt zeer veel pijn, dus de "party" waar ik 's avonds naartoe wou gaan, is voor mij niet doorgegaan.
Ik heb vrijdagavond wel nog gepland samen met Fien, Mathilde en Anna wat we gaan doen deze kerstvakantie... Het wordt een driedaagse Tokyo (met de nachtbus, veel goedkoper en verliezen we in de dag zelf geen tijd met reizen). Ik vind Tokyo nu wel niet echt de tofste stad, maar ik kijk er toch al naar uit.
Zaterdag voelde ik mij nog niet zo fantastisch, dus heb ik ook bijna niets gedaan. Vandaag voelde ik mij al veel beter, dus heb ik een beetje gestudeerd en deze namiddag ben ik met Fien en Mathilde naar Arashiyama gegaan. We hebben daar eigenlijk niet veel gedaan, maar het was wel een frisse wandeling, wat altijd goed is voor mijn sinussen.

So I chose freedom, Running around, trying everything new

Vorige keer ben ik mijn blog begonnen met een hint... Die precies toch niet zo doorgedrongen is! Dus zeg ik het nu gewoon direct: Laat mij eens weten hoe het met jullie is! Ik weet wel dat er niet echt iets bijzonders gebeurd (anders had ik het wel gehoord...?), maar ik vind het gewoon leuk om IETS te horen (Nanda, Roxanne, Lander en Inge: jullie zijn goed bezig! :p).

Allez, ik zal dan maar vertellen hoe het met mij geweest is deze week. Dinsdag had ik met mijn Japanese Society groep weer afgesproken, we zijn al weken in groepen verdeeld en wij wisten nog altijd niet waar we het over gingen doen! Het groepswerk is over 3 weken, dus een onderwerp is misschien toch wel handig, niet?  We hebben het dan eindelijk beslist, pfft. Ons hoofdstuk is Japanse politiek, bureaucratie, macht, corruptie etc. Wel niet het gemakkelijkste thema, maar kom.

De theeceremonie donderdag was weer zeer pijnlijk (ik zou mij al beginnen af te vragen waarom ik dat eigenlijk volg, maar de inhoud is zeer interessant en je krijgt iedere week een Japans snoepje en matcha-thee, dus ja...) Btw, Matcha-thee is nogal aan de dure kant, en die snoepjes ook, niet iets dat je dagelijks eet/drinkt. Ondertussen kan ik wel al een kwartier in seiza zitten (je moet dat maar eens googlen, ik heb het net gedaan en nu zie ik dat er veel valsaards zijn die een bankje gebruiken, dat doe ik dus niet hé! (boehoe, ik wil dat wel)). Mijn voeten zijn wel gevoelloos daarna (je snijdt je bloed eigenlijk af hé, ik snap het nut niet echt, maar kom).

Vrijdag was een zeer drukke dag (al zijn mijn dagen hier meestal wel druk). Ik had vier lessen en direct na de les zijn ik, Fien en Mathilde samen met drie japanse vriendinnen eerst samen iets gaan eten en dan iets gaan drinken (in de MacDonalds, hier zijn geen cafés :s). Fridaynight is nog steeds partynight, hum, en deze keer was het een skypeparty! Ik had 3 skypemeetings! Met mijn grootouders, ouders en Nanda! Het was zeer leuk en dus ook redelijk laat geworden...

Zaterdag zijn we met een groepje (ik, F., M., Elsa, Kathleen en Sanzan) gaan sightseeien. Eerst zijn we naar een tempel gegaan waar we de herfstkleuren konden gaan bewonderen (een fenomeen genaamd Mômiji). In Japan is dat echt zeer mooi!! Echt felrode bladeren! Geen vies bruin te zien! En hier gaat dat zo geleidelijk, je hebt groene, gele en rode bomen door elkaar! Zeer mooi!

Daarna zijn we naar het Fushimi-inari schrijn geweest. Dit schrijn staat vol met torii (shintoïstische poorten)! Er is een hele weg vol met torii die door de bergen loopt, in totaal is het zo'n 2 uur wandelen onder torii! We hebben het niet volledig gewandeld (het was nogal koud), maar het was zeer leuk en mooi!

Vandaag zijn ik, Fien en Mathilde naar Gion geweest, het oude stadcentrum van Kyôto, waar veel traditionele gebouwen staan. Het was leuk om eens in een traditionele buurt te lopen, maar veel te doen was er wel niet. Om 5 uur is het hier al donker en dan begon de light-up van de vele schrijnen en tempels. Ze steken allemaal lichten aan zodat die baden in het licht. We zijn dan naar de Kiyomizu-dera tempel gegaan. Het was inderdaad mooi, maar overal, echt overal liepen er mensen rond. Het was niet te doen van drukte en dat was wel jammer, want daardoor kon je er toch niet echt van genieten.

Harry Potter and The Imperial Palace

Blogupdate! Daar zitten jullie allemaal op te wachten (of daar ga ik toch vanuit, want van veel mensen hoor ik verbazend weinig! Shame on you :p). Woensdag kreeg ik te horen of ik mee mocht naar Hiroshima in december, niet dus. Ik  ben er niet uitgeloot. Ik was zeer slechtgehumeurd dus :p. Maar die namiddag was een van ons lessen verplaatst (er was een gastspreker over haiku (japanse gedichten), was zeer leuk), dus waren we vroeger gedaan en zijn we gaan winkelen!!!

Met een koffiepauze (lees: matcha-latte pauze) in de starbucks. Winkels zijn ongeveer open tot 20-21uur in Japan en we hebben daar dan ook een hele tijd rondgelopen. We passeerden daar ook de cinema, en we besloten om tickets voor Harry Potter te kopen (die kwam hier vrijdag uit). Dat lukte! We konden ook plaatsen kiezen, dus hadden we supergoeie plaatsen (enorm veel beenruimte). Ze hadden gelukkig de engelse versie (met Japanse ondertitels). Vrijdag zijn we na de les dan direct naar Kawaramachi (=het shopdistrict waar ook de cinema is) gereden. Daar nog snel gegeten en dan Harry Potter! Er waren veel buitenlanders in de zaal.

Zaterdag gingen Fien en Mathilde en de andere mensen die meegegaan zijn naar het Biwa-meer gaan hiken (mm, ik weet niet hoe ik dat in het Nederlands moet schrijven, ze spreken hier altijd over 'hiking'). Nu ja, ik ben niet zo een fan van een berg "beklimmen" en ik heb ook geen gepaste schoenen (en geen schoenenpaar dat ik wil verbrotten) dus ik ben niet meegegaan. Voor het eerst sinds lang heb ik mij nog eens kunnen uitslapen! En voor de rest ook niet echt iets gedaan (en dat is de eerste keer sinds ik in Japan ben denk ik).

Vandaag (zondag) ben ik naar het keizerlijk paleis van Kyôto gegaan. De keizer woont daar niet meer, maar het paleis is slechts beperkt open voor publiek, in het jaar moet je daar een aanvraag voor indienen en in de herfst en lente is het een week open voor iedereen. Deze week was de herfstweek, dus zijn we natuurlijk gegaan! Het was er natuurlijk zeer druk, maar dat gaf niet. We konden niet de gebouwen echt binnengaan (maar de deuren stonden wel open, dus konden we een beetje binnen piepen).

Om deze week af te sluiten hadden we deze avond een Nabe-party. Nabe is een soort grote pot, waar je groenten en vlees in smijt samen met een soort saus/waterachtig iets en dan laat koken. Daarna eet iedereen daar samen uit. Tjah, ik kan niet meer zeggen dan dat het heel leuk was :-) een topavond :-).

Belgian people, see you next week!

No life without Matcha!

Ta-dam! Alweer een week voorbij, dus weer een nieuwe blogpost! Deze week zijn er toch weer een aantal interessante dingen gebeurd. Dinsdag hadden we 'fire drill'. Om kwart na negen ('s ochtends, terwijl ik normaal op een dinsdag pas om negen uur moet opstaan, we waren gelukkig verwittigd), ging het brandalarm af. Het werkt goed... Zeer goed... en is vlak naast mijn deur. Geen zorgen dus iedereen: als het brandt, dan word ik wakker. De nooduitgang is ook trouwens maar een meter van mijn kamer verwijderd, net als het brandblusapparaat. We hebben trouwens geleerd hoe we die moeten gebruiken. Er was ook een rooksimulator. Een van de lege kamers hier was onder rook gezet en daar moesten we dan inkruipen om te ervaren hoe het is in een kamer vol met rook (en je dus niets kunt zien).

Woensdag hadden we met Japanese Studies een uitstap. Ik en Mathilde hadden gekozen voor Japans papier maken. Toen we daar waren bleek Elsa dat ook gekozen te hebben (ze zit in een paar niveaus hoger, dus we wisten niet wat ze gekozen had). We hebben dus handgemaakt papier gemaakt. Eerst met een rechthoekige vorm in een bak met water en pap, dat laten drogen (versneld proces met een soort stofzuiger). Er waren ook kleuren en bloemblaadjes (van papier) om het papier te decoreren. Dat moesten we nog even laten drogen en dan was het klaar. Het was zeer leuk, maar op het einde was het papier wel zeer dun geworden.

Vrijdagavond was het eens geen partynight (want ik wou vroeg opstaan zaterdag om naar LI te gaan in Ôsaka). We(ik, Fien en Mathilde) hadden wel geen zin om te koken, dus zijn we  naar Sukiya gegaan, de japanse fastfoodketen (is wel een rijsgerecht). Daarna hadden we wel zin in een dessert... Dus zijn we naar MacDonalds frietjes gaan eten (twee fastfoodketens op een uur, was er misschien een beetje over...?)

Zaterdag was het dan Ôsaka met LI. Dat was zeer leuk. We zijn in de voormiddag naar het Ôsaka-kasteel gegaan. Het originele is wel vernietigd, maar er is een replica gebouwd op de oorspronkelijke plaats en vanbinnen een museum. 's middags wouden LI okonomiyaki eten en we zijn op goed geluk ergens binnengestapt. Het bleek enorm lekker te zijn! Met lekker veel groentjes! Groenten zijn hier duur vind ik (want ik koop veel groenten, want ik eet dat graag) en bij goedkope gerechten krijg je ook amper groenten. Nu ja, de okonomiyaki was niet zo goedkoop, maar ook helemaal niet duur.
We wouden eerst in de namiddag naar het aquarium gaan, maar we zaten een beetje krap in de tijd, dus zijn we in de shopbuurt blijven rondlopen. We zijn naar de starbucks geweest waar ik natuurlijk genoten heb van een superlekkere matcha-latte! Het afscheid was er al veel te snel, maar ik ga hier niet zitten treuren.

Vandaag was het schoolfestival (gisteren ook, maar toen zat ik dus in Ôsaka). Ik ben even geweest, maar echt mijn ding was dat toch niet. Ik moest ook nog veel werken, dus ik ben redelijk snel teruggekomen. Ik heb volgende week Mid-term examens. Allez ja, ik heb er 2. Eentje is een paper; die heb ik al af en de andere is open boek, ik heb vandaag dan alles zitten herlezen en aanduiden. Beiden zijn dinsdag. Ook weer veel testen Japans.

LI

Zo, ik heb er een hele drukke week op zitten! Maandag heb ik een hele dag vol spanning uitgekeken naar de aankomst van Lander en Inge. Om 21.30uur was het dan zover! We hebben dan wat bijgepraat :-).

Dinsdag kon de reis van Lander en Inge met privé-gids (ik dus) beginnen. In de voormiddag hebben we samen de Tôji-in tempel gedaan, die is vlak naast mijn unief. Het is een redelijke kleine tempel, maar wel een mooie tuin. 's middags zijn we naar mijn unief gegaan en daar hebben we ook gegeten. Ik moest jammer genoeg naar de les van 13-14.30uur, want ik had kanjitest. Ik heb Lander en Inge dan naar kinkakuji gestuurd, waar ik hun na de les ontmoet heb. Dan hebben we samen ryoanji gedaan (de zentempel). 's avonds zijn we naar de kaitensushi geweest en daar hebben we heel veel gegeten.

Woensdag moest ik in de voormiddag naar de les (weer test), dus heb ik Lander en Inge (pfft, vanaf nu LI) begeleidt naar het station en hun op de trein gezet. Zij hebben dan de Tôji-tempel bezocht (niet verwarren

met de Tôji-in van de vorige dag!). Ik ben hun na de les tegemoet gekomen. Samen hebben we de Kiyomizu-dera bezocht. Dit was ook een heel mooie tempel! (Tjah, jullie denken misschien, tempels tempels tempels, die doen niet anders dan tempels bezoeken, hoe kan dat nu leuk zijn? Maar ik moet wel benadrukken dat de tempels veel verschillen, de basis is hetzelfde, maar ze zijn altijd anders, dus zeker de moeite waard!). Daarna zijn we naar ippodo gegaan, de beroemd(st?)e theewinkel, mijn favoriet. De thee is daar echt ongelooflijk goed (maar dus ook duur). Ik heb een matcha-starterset gekocht. In theeceremonie leer ik hoe ik Matcha-thee moet maken, dus dit was ideaal. In de set zitten alle benodigdheden: de kop, het lepeltje (maar niet echt een lepelvorm, eerder stokje), het "kloppertje" (zeer belangrijk) en natuurlijk de matcha zelf. Daarna zijn we naar Kawaramachi geweest, het shopdistrict. Als snelle hap hebben we McDonalds gegeten, ik en Lander hebben de Teriyaki-burger genomen (enkel in Japan verkrijgbaar). Het was wel lekker, maar je smaakte toch vooral de teriyaki-saus en niet echt de hamburger. 's avonds heb ik voor LI thee gemaakt (met mijn nieuwe set) en de traditionele japanse snoepjes laten eten (die hadden we in Kawaramachi eerst geproefd en gekocht).

Donderdag kon ik al mijn lessen missen, dus hebben we een daguitstap gedaan naar Nara! Nara is in de achtste eeuw de hoofdstad van Japan geweest. Daar hebben we vanalles gedaan. Nara is bekend om het boeddhabeeld dat er staat en de loslopende herten. We kwamen de herten al snel tegen en Lander kocht koekjes om hun eten te geven. De herten waren wel niet zo geduldig en begonnen nogal opdringerig te worden. Ik heb op hetzelfde moment langs de twee verschillende kanten een kopstoot van een hert (dus twee herten) op mijn been gekregen. Dat was even schrikken. Lander amuseerde zich rot met de herten. In Nara hebben we dan eerst een tempel bezocht, maar daar was een tentoonstelling bezig, dus zijn we niet binnen gegaan. We zijn dan naar de tempel met het boeddhabeeld gegaan. Dat beeld is echt gigantisch, ongelooflijk zicht! Daarna zijn we nog snel naar een schrijn gegaan, zodat we er waren voor sluitingstijd, bleek wel dat het schrijn gewoon open was, en dus geen sluitingstijd had. Daar hebben we naar de zonsondergang gekeken.

Vrijdag ben ik wel de hele dag naar de les geweest. LI hebben dan het bamboebos, een tuin en Nijo-kasteel bezocht. 's avonds zijn we samen met Fien naar Janbo geweest, het okonomiyaki-restaurant. Daarna hebben we nog een hele tijd gebabbeld op mijn kamer. Deze ochtend zijn ze dan vertrokken naar Takayama, zaterdag zie ik ze weer als ze in Osaka zijn, dan ga ik ook naar Osaka. Mijn kamer was direct veel leger (letterlijk en figuurlijk). Gelukkig had ik ook een drukke dag gepland vandaag. Samen met Fien en Mathilde hebben we Tôji bezocht en daarna zijn we gaan winkelen. In de vroege avond zijn we naar een musical geweest samen met So Jeong, we hadden gratis tickets gekregen. De musical was wel leuk, maar ik was zo moe dat ik toch niet alles heb zitten volgen (het was in het Japans). Amai, nu is het nog eens een lange blogpost hé!

Tot de volgende

xxx