Tôkyô: het verdict.

Oké, iedereen klaar voor een superlange blog? Neem snel nog wat te eten en te drinken, misschien nog eens naar het toilet, want we gaan beginnen! (voor degene met weinig tijd, er staat een besluit onderaan).

VERTREK: NACHT VAN 25 DECEMBER OP 26 DECEMBER

We zijn met de nachtbus naar Tôkyô gegaan, de bus vertrek vanuit Ôsaka. Na het avondeten zijn we vertrokken naar Ôsaka, nog vol met enthousiasme, maar toch al moe (door kerst :p). De bus was een dubbeldekker, hij was volledig afgeschermd en het werd er dus goed donker. Maar, slapen, dat zat er toch niet in. We hadden namelijk gezelschap van een snurker... Een rij achter ons (direct achter Anna), was er een japanner serieus bezig. Maar, getrainde Mieke dankzij het JRK had amper last van het weinig slapen en stond klaar om Tôkyô te veroveren toen de bus arriveerde.

26 DECEMBER

Toen we aankwamen bleek het station nog niet open te zijn... We zijn dan naar de MacDonalds gegaan om een late snack/vroeg ontbijt te nemen. Tjah, je kon enkel ontbijtdingen nemen, dus heb ik maar random iets gekozen. Het bleek een soort hamburger tussen een soort pannenkoek te zijn... Toen het zeven uur was konden we naar het station gaan. We hebben eerst onze bagage afgezet in het hostel en ons opgefrist en daarna begonnen we aan onze sightseeingdag.

Eerst hebben we de Sensojitempel gedaan die vlakbij ons hostel lag. Het was een zeer grote en levendige tempel. Daarna zijn we naar het Edo-Tokyo museum gegaan (dat had ik gekozen) en dat was bij uitstek het leukste dat we gedaan hebben. Het museum vertelt de geschiedenis van Tokyo (voorheen Edo) a.d.h.v. verschillende maquettes. Zo hadden ze een brug nagebouwd uit de Edo-periode waar je over kon lopen, een levensgroot kabuki-theater en westers huis (dat was op het einde, bij de verwestering van Japan). Verder waren er nog talloze kleine maquettes. EN! Er was ook een gedeelte over ukiyo-e, met de houtdrukplaten waar je iedere stap kon zien van het vervaardigen van een ukiyo-e prent (die werden op grote schaal gedrukt).

In de namiddag zijn we naar Harajuku gegaan, de jongerenbuurt. Daar was het ongelooflijk druk. Omdat we vrije tijd hadden (om een of andere reden hadden we alles gezien wat op de planning stond die dag, wat ik echt raar vind, want ik dacht dat wij meer dingen gepland hadden, maar kom), zijn we gaan winkelen in de winkelstraat Omote-sando.  Eigenlijk vond ik dat wel wat zonde, ik winkel graag, maar als ik naar een andere stad ga, dan doe ik liever dingen die ik enkel daar kan doen en niet in Kyôto... 

's Avonds zijn we dan naar Shibuya-gegaan. Daar is dat bekende kruispunt waar superveel mensen rondlopen. We zijn dan (op aanraden van Lander en Inge) in starbucks gaan zitten (mmm Matcha latte) op het eerste verdiep en dan hadden we een goed uitzicht. Terwijl we daar zaten zagen we trouwens een spiderman midden op het kruispunt dansen...

Toen was het al redelijk laat en we moesten nog inchecken (het was 's ochtends nog te vroeg om in te checken). Onderweg naar het hostel kwamen we een Indiër tegen waar we zijn gaan eten, het was echt superlekker. We hadden de ladies special met 2 verschillende curry's en een dessert.

Mijn voeten deden al heel wat pijn en toen we in het hostel aankwamen en ik mijn schoenen uitdeed merkte ik dat ik vol met blijnen stond... Dat was geen pretje. Ik probeerde de blijn open te prikken, maar dat is niet gelukt... De volgende dagen kon ik ook niet echt goed stappen...

27 DECEMBER

In de ochtend zijn we uiteindelijk pas redelijk laat vertrokken... De wekker stond om 8 uur, maar Anna heeft dan nog een halfuur op snooze gedrukt, dus waren we pas wakker om 8.30uur, de anderen waren traag met zich klaar te maken en ik was traag met het ontbijt. We hadden ontbijt genomen in het hostel, all you can eat voor 315 yen, maar dat bleek de moeite niet. Het was alleen toastbrood (en dat eet ik hier al supervaak dus ja...). Maar ik wou dus veel eten en drinken en dus was ik nogal traag...

We hebben eerst het Tokyo Metropolitan government office (ofzoiets) bezocht. Daar kun je gratis naar het hoogste verdiep, want een supergoed uitzicht op Tokyo gaf én de Fuji-berg.

Dan zijn we teruggegaan naar Harajuku, want daar is ook het Meiji-schrijn. Eerst hebben we gewacht op vriendinnen van Mathilde die in Tokyo wonen. We zijn dan eerst samen gaan eten en daarna samen het Meiji-schrijn gaan bezoeken. Ik had het Meiji-schrijn al bezocht, maar het was wel nog leuk. Het is daar rustig. Dan zijn we weer naar Shibuya gegaan, deze keer voor het standbeeld van Hachiko te zoeken. Toen we daar rondliepen werden we gespot.... Door een nationale TV-zender! Oh ja! We zijn geïnterviewd (in het japans, maar ik had veel te veel zenuwen, dus ik heb enkel hai enzo gezegd, ik was te bang om een fout voor TV te maken :p). Het was over fukubukuro. Tijdens nieuwjaar verkopen alle winkels zowat verrassingszakjes, je weet niet wat erin zit. Dat wordt vaak cadeau gedaan. Ze zochten buitenlanders om te vragen of dat in hun land ook zo is. Daarna moesten we een stickertje plakken op een wereldkaart om aan te duiden waar we vandaan komen... België, Luxemburg en half Nederland is verdwenen onder het stickertje dat ik op België geplakt heb... Anna is van Rusland en die kon dat stickertje plakken op de plaats waar ze vandaan komt (ze woont wel al bijna heel haar leven in Amerika, maar ze heeft nog steeds Russische nationaliteit).

Vanaf dan ging het voor mij bergaf, mijn voeten deden echt enorm veel pijn en we hebben nog veel rondgelopen (en verkeerd gelopen). Het probleem was vooral dat ik niets interessant vond dat we daarna bezocht hebben. Eerst naar een winkelcentrum in Shibuya, dan naar de illumination in Roppongi die al gedaan bleek te zijn, dan naar Akihabara. Gelukkig hadden ze in een winkel daar massagetoestellen die je kon uittesten. ik heb het voetmassagetoestel geprobeerd, dat deed echt enorm veel deugd. Dat had ik echt nodig. Daarna hebben we nog een hele tijd rondgelopen in Akihabara en dan eindelijk naar het hostel, mijn voeten waren een ravage.

28 DECEMBER

In de voormiddag stond er gelukkig weer iets cultureel op het programma: het Yasukuni-schrijn. Er is veel controverse hierover, omdat het een schrijn is voor de soldaten van de oorlog en dus ook veel erkende oorlogsmisdadigers worden daar geëerd... Daarna wouden we naar Ikebukoro gaan, een andere buurt. Anna was daar zeer enthousiast over, maar wij hebben blijkbaar verschillende interesse want ik vond er niets aan. We zijn naar Sushine city geweest, weer een winkelcentrum. Er was ook een museum in dat gebouw, dus ik dacht; aha! ik ga gewoon naar het museum, dat dacht Mathilde ook en toen bleek dat het museum wintervakantie had! :'(

Fien moest nog een cadeautje gaan kopen in een souvenirshop en dan zijn we naar het winkeltje van het Meiji-schrijn geweest (we hadden dat niet gedaan, maar ik wist dat nog van in juli). Fien vond wat ze zocht en we zijn in de cafetaria gaan rusten. En toen... werd Mathilde ziek... waarschijnlijk buikgriep :s.

We hebben dan dus niets meer bezocht en eigenlijk wisten we ook niet meer echt wat er nog te zien was.

We zijn dan afgezakt naar het station waar onze bus zou vertrekken. Alles rustig op het gemakje, nog eens naar starbucks (ze hebben er hier echt een iedere straat ofzo en matcha latte is te lekker om te laten liggen).

Het was vooral aftellen toen tot het moment dat we eindelijk op de bus konden.

DE NACHT VAN 28 DECEMBER OP 29 DECEMBER

Ik was blij dat ik kon zitten en mijn schoenen kon uitdoen. Deze keer ook geen snurker, dus heb ik redelijk goed geslapen. De trip in de ochtend viel ook goed mee en toen ik toekwam ben ik gecrasht in mijn bed en door mijn wekker geslapen...

BESLUIT

Tôkyô is een stad die mij niet echt aanstaat. Doordat ik ook pijnlijke voeten had heb ik een groot deel van mijn tijd gespendeerd aan achter de anderen aanhuppelen en ze niet uit het oog te verliezen. Dat was jammer.  Maar nu heb ik alles gezien dat ik nog wou zien in Tôkyô, dus dat is goed. Ik ben ook blij dat ik er eens uit was, ik was nog zo blij om de dorm terug te zien.

Kerst/クリスマス

To my foreign friends,

Yesterday was Christmas Eve, which is for me a very important holiday. My family is the most important thing for me, and during christmas holidays I can spend a lot of time with them. But this year, I couldn't. So I was a bit sad this week. I was also very afraid that I would end up alone in my room at 9pm after the dormparty, but I should have realised that was impossible, because you are so great! I really had an amazing Christmas Eve thanks to you all! I feel really happy to have such great friends! It really ment a lot to me! (btw, I've the feeling I'm writing many really's here, but at the moment I can't find a synonym).

Love you all!

x

Prettige kerst!

Ik heb vandaag toch nog tijd gevonden om jullie te laten weten hoe kerstavond bij mij was! Ik was eigenlijk een beetje bang dat ik alleen ging zijn na het feestje van de dorm, maar niets was minder waar! Mijn vrienden hier zijn echt schatjes! :-)

Ik had wel gewoon les, ik ben bijna naar alle lessen gegaan. De laatste les ben zijn we vroeger weggaan, omdat we ons anders te hard moesten haasten om ons klaar te maken. Mathilde had een kerstcadeautje in onze brievenbus gestoken, met een lief briefje :-).Ik had mijn eten al gemaakt, dus dat was handig, ik moest het enkel opwarmen. Het feestje was wel niet echt fantastisch, het eten was wel lekker, maar niet zo lekker als thuis (al moet ik zeggen dat de sushi van Yamazaki fantastisch was!). Het feestje was zelf al gedaan voor 21u, iedereen begon om halfnegen op te ruimen en uiteindelijk heb ik bijna alles afgedroogd van de afwas... Ik weet niet meer hoe ik verzeild geraakt was in de keuken met alle afwas, maar veel werk was het niet.

Daarna volgde afterparty nr 1, in de keuken op het eerste verdiep, met al mijn beste vrienden hier. We hebben verder gegeten en gedronken en origami gemaakt. Ook van Elsa en Sansan kreeg ik een cadeautje... Ik wist helemaal niet dat iedereen cadeautjes had, ik had helemaal niets en nu voel ik mij dus een beetje schuldig. Afterparty nr 1 was ook op tijd gedaan, want we bevonden ons natuurlijk om gevaarlijk terrein (eerste verdiep). Daarna zijn velen met hun familie gaan babbelen (al die aziaten, veel minder tijdverschil natuurlijk!).

Daarna afterparty nr 2, op mijn kamer jungle speed spelen. Van ons gezelschap schoot wel niet veel meer over, maar we hebben ons goed gehad. Elsa heeft een vriendin op bezoek en ze zijn vandaag naar osaka, dus moesten ze er vroeg uit en ze zijn dan ook redelijk op tijd weggegaan. Maar het was al na middernacht en ik had nog maar anderhalfuur te gaan tot het moment waar ik zo naar uitkeek...

Daarna wouden we een film gaan kijken, in de lounge hebben ze enkele dvd's, uiteindelijk vonden we niets goed en besloten we in mijn kamer naar Despicable me te gaan kijken. Ons gezelschap verkleinde tot enkel ik en Mathilde, want Velizar (Bulgaar) ging naar zijn familie bellen (als ze er waren), het was toen 1uur.

Mathilde heeft het niet lang uitgehouden tijdens de film en was te moe, dus is ze weggaan. Dus zat ik toch alleen, maar dat maakte niet uit, want ondertussen was het al halftwee en ik heb gewoon verder gekeken naar de film. Toen mijn film gedaan was kon ik eindelijk skype opstarten om dan met iedereen van de familie (langs mama's kant) te skypen. Het was superleuk natuurlijk! Ik ben zeer blij dat ik iedereen gezien/gesproken heb.

Stilte voor de storm.

Hoi iedereen!

Ik schrijf nog eens in de week in blogje, omdat ik eigenlijk niet zeker ben dat ik tijd ga hebben in het weekend om een blog te posten... Ik vertrek zaterdagavond namelijk naar Tôkyô! Morgen is het kerstavond en hebben we een feestje (tot 21u...) in mijn dorm en hopelijk volgt er daarna een afterparty...

Ik kom de 29ste terug van Tôkyô, dus waarschijnlijk komt er die dag wel een blogpostje, tenzij ik echt te moe ben.

Eigenlijk heb ik wel niets te vertellen, want de schoolweek was zeer normaal, het is nu echt rustig. Maar ik dacht, ik laat toch iets weten, zodat jullie weten dat ik leef en aan jullie denk en voor ik het te druk heb om iets te laten weten!

Prettige kerst!!!

xxx

風呂敷 en Evita.

Don't cry for me Argentina
The truth is I never left you
All through my wild days
My mad existence
I kept my promise
Don't keep your distance

Zo! Bij mij zit het weekend er ook al op. En wat een weekend! Zaterdag hadden ik en Mathilde afgesproken met een Japanse vriendin (Yuta) die ik vorig weekend ontmoet heb op het pannenkoekenfeestje. We hebben in de voormiddag samen een workshop gedaan. We hebben een 風呂敷 gemaakt. Euhm, ik hoop dat jullie dit kunnen zien en dat het geen vierkantjes zijn? Als het karakters zijn kun je het kopiëren en dan in google naar afbeeldingen zoeken, dan weet je meteen wat het is. Maar ik zal het ook uitleggen hoor, ik vrees alleen dat het dan niet goed uitkomt wat ik bedoel. Het is dus een soort handdoek, die je kunt vouwen op verschillende manieren zodat je die voor meerdere dingen kunt gebruiken. Nu, wij hebben dus zelf ons design bepaald en ontworpen. Op facebook heb ik fotootjes staan van de verschillende stappen.

Stap 1: Bepaal je grootte: we konden kiezen of we een langwerpige of een vierkantige vorm wouden. Ik koos voor vierkantig.

Stap 2: Maak een ontwerp: eerst hebben we op papier ons ontwerp getekend. Ik koos voor, euhm, krulletjes zou ik zeggen, op facebook kun je het zien en anders, euhm, een beetje art nouveau-achtig zoals Victor Horta.

Stap 3: Ontwerp tekenen op het doek.

Stap 4: Met een contourenmengsel over de getekende lijnen gaan. Deze lijnen blijven wit, want de verf is zeer lopend (het is eigenlijk geen verf), maar komt dan niet op de plaatsen waar je het contourmengsel hebt opgebracht.

Stap 5: Met de verf (zoals batik) inkleuren.

Nu, daarna moet dat een dag drogen en dan nog professioneel behandeld worden, volgende maand zou ik het normaal moeten krijgen.

Na de workshop zijn we ramen gaan eten in, volgens Yuta, het beste ramenrestaurant in Kyoto. En inderdaad, de ramen waren ongelooflijk lekker! Daarna volgde nog een tripje naar uniqlo, mijn favoriete Japanse keten. Daarna moest ik toch wel huiswerk maken.

Vandaag ben ik naar Evita geweest, de japanse versie. Het decor was fantastisch, de manier waarop het gebracht werd was ook perfect, maar jammer genoeg was de actrice van Evita net iets minder als ik verwacht had, ze kon het juiste gevoel toch niet overbrengen.  Dus in vergelijking met de versie in België, was het personage Evita en haar zangtalent minder, maar het decor en de manier waarop alles werd voorgesteld beter. Al bij al redelijk goed dus.

Nu, om af te sluiten, voor alle studenten daar in België, veel succes met de examens en blok. Maar ik geloof in jullie ;-). Ganbate ne!

Patat!

Hoi iedereen!

Nog eens een kleine blogupdate in de week! Ik had deze week een presentatie voor Japanese Society (het was een groepswerk over politiek en bureaucratie in Japan, ik heb het gehad over de politieke partijen en omkoperij). Nu, ik had maandag na de les afgesproken met mijn groepje (presentatie was dinsdag) en tot mijn grote ergernis waren 2 groepsleden nog steeds niet klaar met hun deel... Ik vond het zeer vervelend dat ik hun continu moest aansporen, maar uiteindelijk is het wel goed gekomen. Nu, de presentatie zelf was wel oké denk ik, Michelle zei wel dat ik erg snel gepraat had (dat probleem heb ik wel vaker bij presentaties, maar dat ik dat ook deed in het engels verbaasde mij wel een beetje). Ik ben vooral blij dat ik er vanaf ben. Ik heb ook eindelijk mijn mid-term van economie teruggekregen (8/10), dus ook opluchting dat dat in orde was.

Vandaag had ik theeceremonie en ik heb me weer goed gehad :-). Doordat ik nu in seiza kan blijven zitten is het veel aangenamer geworden (al is het nog steeds niet aangenaam om in seiza te zitten:p). De thee was zoals altijd zeer lekker en ook het snoepje was lekker. De laatste weken had het altijd een azukivulling (rode bonenpasta) en ik eet dat niet zo graag. Maar deze week dus geen azukivulling!

Verder ben ik ook iedere avond naar een stukje van Evita (de musical, ik heb die op DVD) aan het kijken om mij voor te bereiden op zondag... Want dan ga ik naar de Japanse versie hier in Kyôto kijken! Ik heb mijn ticket al een hele tijd geleden gekocht. Ik kon de kans om Evita te zien in Japan gewoon niet laten liggen!

PS: Mijn titel draag ik op aan Mathilde, die in plaats van te vloeken (ja hoor, ze zegt nogal vaak putain en merde) patat probeert te zeggen. Wat wel een beetje grappig is:p.

抹茶, tsjaikoviski en crêpes

Tijd voor de tweede blogpost deze week! Donderdag had ik nog theeceremonie en dat was superleuk! We hebben bijna een volledige theeceremonie gedaan. We moesten ons verdelen in groepjes van drie, dus zat ik samen met Mathilde en Elsa in een groepje, we hebben ons echt goed gehad! Ik heb eerst wat Chinees geleerd! Jaja, ik kan nu zeggen: dag, dank u en knappe jongen (tjah, dat waren de drie woorden dus die Elsa ons wou leren :p). We moesten om de beurt theemaker (ik kan nu niet op een goed woord komen), gast en tweede gast zijn. Als tweede gast kun je rusten (je voeten hé, door die seiza slapen die altijd). Ondertussen kan ik wel al in seiza zitten, het doet wel een beetje pijn (al is pijn misschien niet het goede woord) als je eruit komt. Dus als theemaker doe je de hele ceremonie (er komen nog wat rituele reinigingen ook aan de pas), als eerste gast krijg je dan het snoepje en de thee :-).

Ritsumeikan geeft geen vrije dagen, wij hebben dan altijd les. Nu, op 10 januari is er een feestdag die wij wel krijgen! En omdat we dan een hele maandag niet moeten komen, mochten we alle lessen van die maandag op zaterdag doen! Feestje!... Dus het was een erg lange week en erg kort weekend voor mij.
Maar dat korte weekend was zeer druk! We zijn naar een klassiek concert van het symfonisch orkest van Ritsumeikan geweest. Het was jammer genoeg niet in Kyôto, maar dichtbij de andere campus, waardoor we zo'n uur onderweg geweest zijn met de trein en een dik halfuur fietsen :s. Voor het concert zelf hadden we gratis tickets, en het was zeer goed! Ze hebben de Notenkraker van Tsjaikoviski gespeeld en dan nog een stuk dat ik niet ken (van een Japanner). Daarna moesten we ons direct haasten want we moesten nog naar een feestje. Fien had volleybaltraining, dus zij is niet meegegaan. Nu, het feestje was een combinatie van Japanners die in Frankrijk gestudeerd hebben en Fransen die in Japan aan het studeren zijn en ik. Ja. Oké. Het was... soms een beetje moeilijk. Er werd frans en japans door elkaar gebabbeld en mijn frans zit toch een beetje ver, dus soms was het wel wat moeilijk. Na een tijdje was ik zelf wat ontmoedigd, ik kon helemaal niet bijdragen tot het gesprek en begreep maar de helft van wat er gezegd werd. Gelukkig kwam er toen een Japans meisje toe die later was door haar studentenjob, en zij heeft een hele tijd tegen mij zitten babbelen in het japans, dus had ik eindelijk een gesprek :-). Hoe verder de avond trouwens vorderde, hoe beter ik ook terug frans begreep. Op het einde begreep ik zelfs alles en kon ik enthousiast meelachen. Iedereen was ook wel echt zeer vriendelijk :-).
Het was trouwens een pannenkoekenfeestje. Eerst hadden we een soort pannenkoek die als avondeten gegeten wordt gemaakt (en daar gooi je o.a. op: ei, tomaat, kaas, ham, champignons, etc.). Ik had daar nog nooit van gehoord, maar het was zeer lekker. Het deed mij aan tortilla's denken. Als dessert hadden we dan de klassieke pannenkoek.
Zoals je ziet, mijn 1-dag weekend was druk genoeg. Nu ben ik erg moe en ga ik gaan slapen.
Slaapwel iedereen!

Cadeautje! Extra blogpost!

Speciaal voor Roxanne, een extra blogpost deze week! De afgelopen dagen is er dus wel niet veel gebeurd behalve naar de les gaan. Maandagochtend had ik wel een infosessie over naar huis gaan... (Wat ik allemaal moet doen voor ik vertrek uit Japan, administratie alweer :p). Als ik denk over naar huis gaan, dan is het altijd met dubbel gevoel, ik zal blij zijn dat ik iedereen in België weer terug zie, maar als ik bedenk dat ik al mijn vrienden die ik haar gemaakt heb moet achterlaten, word ik wel wat triestig. Door hier met elkaar samen te leven creër je een unieke band en dat zal zeker pijn doen als ik vertrek...

Dus! Daar denk ik nog niet aan!

Maandag hadden we een grote toets van Japans, euhm, drie hoofdstukken. De toets is voora lang(!) en niet zo moeilijk. Na de lessen maandag zijn we onze bustickets voor Tôkyô gaan kopen, jiepie! Dinsdag heb ik mijn paper van Japanese Society teruggekregen, er staan wel geen punten op, enkel commentaar (in mijn geval: positieve :p). Ik was dus wel blij en ook opgelucht. Woensdag hadden we Japanese Studies en deze keer was er een gastspreker over Koreanen in Japan (die nogal vaak met racisme en discriminatie te kampen hebben hier). Het was zeer interessant, maar jammer genoeg was er iemand om in het engels te vertalen, waardoor we niet zoveel informatie konden krijgen. Het was ook geen moeilijk japans, dus met een woordenlijst voor de specifieke begrippen had ik het wel kunnen redden denk ik.

We zijn 's avonds naar de 100yen-shop geweest voor purikura-foto's te maken voor het jaarboek. Mijn beste creatie staat op facebook ^^. Dat is het zowat tot nu toe, ik moet nu vertrekken naar de les en daarna heb ik theeceremonie :-).

Ohja, ik volg hier de slimste mens trouwens, er is iemand die alles op youtube zet, dus zo hoef ik het niet te missen (jiepie) en ik kijk ook naar Neveneffecten nu, hihi, zit ik aan de andere kant van de wereld naar Vlaamse TV-programma's te kijken :p.

副鼻腔炎

Dag iedereen!

Deze week heb ik redelijk veel werk gehad. Zoals altijd had ik toetsen Japans, maar ik had ook een mid-term examen voor Foreign Relations of Japan. Ik weet niet of ik jullie al iets verteld heb over dit vak en misschien zijn jullie het dan vergeten (of niet), erhm, ik zal er toch wat over vertellen. Het vak gaat over de geschiedenis van Japan vanaf 1853 (voor degenen die geen kennis hebben over de geschiedenis van Japan, dat jaar kwam er een Amerikaanse vloot naar de Japanse kusten en eiste de opening van de havens van Japan (daarvoor was Japan isolationistisch)). Nu, de prof die dit geeft heeft een beetje een slaapverwekkende manier van vertellen (maar sinds ik vorig jaar een minorvak had dat alle saaie proffen overtreft, ben ik er beter bestand tegen), de les is ook vrijdag het laaste lesuur, wanneer we al een hele dag les gehad hebben, dus dat helpt ook niet. De prof heeft ook een vervelende manier van punten geven. Normaal geven ze hier gewoon punten op aanwezigheid, maar hij niet. Hij geeft punten op medewerking in de klas, dus, als hij een vraag stelt, hand opsteken en hopen dat hij je kiest en antwoorden, dan schrijft hij je naam op. De vragen variëren van zeer simpel (wat gebeurde er in 1914 (na de eerste schock van zo'n simpele vraag heb ik daarop juist kunnen antwoorden :p)) tot moeilijker (waarom was Japan zo snel met zijn havens te openen voor het buitenland en te moderniseren (tip: het is niet buitenlandse druk:p), op deze vraag heb ik ook kunnen antwoorden, sindsdien sta ik er goed voor denk ik).
Maar dit is natuurlijk een zeer vervelend systeem, vooral omdat de meeste vragen gericht zijn op Amerikanen (boehoe, ik ken de amerikaanse geschiedenis helemaal niet). Maar, het mid-term dus, dat was vrijdag en hij had gezegd dat hij 15 begrippen/zinnen ging geven en die moesten wij dan kunnen uitleggen in 3 regeltjes. Ik, Fien en Mathilde hebben dan het werk verdeeld en een begrippenlijst gemaakt. Deze week is dus redelijk wat tijd gekropen in het maken en leren van de lijst.

Woensdag had ik mijn favoriete vak, Japanese studies. Hier zijn we veel onderdelen van de Japanse cultuur. Deze week was het Kyôgen (een traditionele theathervorm). We zaten met alle klassen samen in een auditorium (een erg luxeus auditorium) en kregen eerst een kleine lezing over Kyogen en daarna een voorstelling... Nu, de manier waarop ze praten in Kyogen is een beetje zangerig, dus ik heb er niet veel van verstaan. Het toneel werd gespeeld door drie oude mensen. Het was een grappig zicht. Een erg grappig zicht. Ik kan niet voorstellen dat gepensioneerden bij ons zo'n toneel zouden willen uitvoeren. Het was erg levendig, met veel bewegingen (en omdat ik het eigenlijk niet snapte, zag het er erg grappig uit). Na de voorstelling leerden we allemaal hoe we moesten lachen/huilen/... volgens de methode van Kyogen. Daardoor kreeg ik al snel de slappe lach.

Dan zijn we aangekomen bij donderdag. Deze week had ik echt geen zin om naar theeceremonie te gaan (ik krijg er ook geen credits voor, dus het is maar een hobby) en had ik ook sinds lang geleden nog eens last van mijn sinussen. Ik ben dan naar huis gegaan en uiteindelijk was dat een goede beslissing, want mijn sinussen waren alleen nog maar erger pijn beginnen doen. Vrijdag hadden we dus veel les en ook het mid-term examen van Foreign Relations. Het lesuur ervoor zijn we wel niet naar de les gegaan, we wouden nog herhalen. Het bleek wel niet moeilijk te zijn. We kregen 15 begrippen die we moesten situeren in de tijd en verklaren in drie regels (en er waren begrippen bij zoals het Verdrag van Versailles...). Tjah, ik wist niet van alle 15 het exacte jaartal, maar ik heb alles kunnen uitleggen. Ik denk dus wel dat het in orde is, maar ja, veel hangt van het verbeteren van de prof af.  Mijn hoofd stond na het examen welop ontploffen, mijn sinussen deden echt zeer veel pijn, dus de "party" waar ik 's avonds naartoe wou gaan, is voor mij niet doorgegaan.
Ik heb vrijdagavond wel nog gepland samen met Fien, Mathilde en Anna wat we gaan doen deze kerstvakantie... Het wordt een driedaagse Tokyo (met de nachtbus, veel goedkoper en verliezen we in de dag zelf geen tijd met reizen). Ik vind Tokyo nu wel niet echt de tofste stad, maar ik kijk er toch al naar uit.
Zaterdag voelde ik mij nog niet zo fantastisch, dus heb ik ook bijna niets gedaan. Vandaag voelde ik mij al veel beter, dus heb ik een beetje gestudeerd en deze namiddag ben ik met Fien en Mathilde naar Arashiyama gegaan. We hebben daar eigenlijk niet veel gedaan, maar het was wel een frisse wandeling, wat altijd goed is voor mijn sinussen.