woensdag 29 september 2010

Kyôto, I love you!

De afgelopen 2 dagen vielen veel beter mee dan maandag. Mijn curriculumprobleem is opgelost en geen onverwachte toetsen meer! Dinsdag heb ik Japans, Japanese society en Japanese economy gehad. Japans valt goed mee, het gaat véél trager dan in Gent, maar de lessen zijn wel in het Japans. Goh ja, het tempo is echt wel laag, maar kom. Japanese society en Japanese economy waren weeral jezelf voorstellen en voorstelling van het vak. Veel presentaties, groepswerken en papers. Dat vind ik wel goed, want dat doen we nooit in Gent, dus kan ik dat oefenen. We hebben trouwens al huiswerk. Omdat ik bang was dat ik teveel ging vergeten, heb ik een agenda gekocht. Mooi hoor J. Na de les Japanese economy kwam er een Japans meisje naar mij (de lessen society en economy zijn gemengd buitenlanders en japanners en worden in het engels gegeven). Zij heeft toen ze in het lager zat een jaartje in België gewoond en was superenthousiast om mij te ontmoeten, we hebben een lunchafspraak vrijdag J.
Vandaag had ik Japans en Japanse cultuur (gegeven in het Japans). De prof van Japans vandaag (we hebben 4 verschillende proffen) was zeer grappig! Japanse cultuur  viel goed mee, het level is in die les niet C2 maar D (dus nog lager). De lerares praat zeer traag en ik kon zonder problemen volgen. Die lessen zijn er echt leuk uit, er komen gastsprekers en we gaan een uitstapje maken etc. Vandaag was het les over Japanse geschiedenis. Gewoon een klein beetje overlopen en niets dat ik nog niet wist. Morgen heb ik theeceremonie en vandaag ben ik die lessen gaan betalen. Dat was nu echt het stomste systeem ooit! Hebben ze hier nog niet van creditcards gehoord?! We moesten op een kaart van co-op (een organisatie, euh, soort studentenkortingskaart met puntenspaarsysteem) geld zetten en dan met die kaart stickers kopen (wtf?). Omdat we die kaart (nog) niet hebben, moesten we er eerst één gaan lenen in het internationaal center. Ik en Mathilde zijn dan geld op die kaart gaan zetten in een ander gebouw, dan moesten we weer naar een ander gebouw om de stickers te kopen. Wij kopen dus stickers, t.w.v. 8000 yen en dan terug naar het Internationaal center. Toen we daar waren merkten we dat we een verkeerde sticker (van 3000 yen) gekocht hadden. Dus moesten we weer naar een ander gebouw om die fout recht te zetten en dan opnieuw de hele procedure…  Ongelooflijk wat ze hier allemaal uitvinden.
Deze avond hadden we afgesproken met Ryosuke, die hebben we vorig week tijdens de nomihoudai ontmoet. Hij heeft ons naar een berg gevoerd die een zicht geeft op heel Kyôto. Het was al donker, dus alle lichten waren aan in de stad. Het zicht was echt FENOMENAAL!!! Zo mooi!
Daarna zijn we in ons I-house takoyaki gaan maken (soort poffertjes met octopus in), dat was zeer lekker! En gezellig :-).

maandag 27 september 2010

En we beginnen de lesweek... met een test!

Dag iedereen! Hier nog eens een blogje. Dit weekend heb ik niet zoveel gedaan. Zaterdag zijn we naar het winkelcentrum van Kyôto geweest, maar we waren allemaal nog een beetje moe omdat we te weinig geslapen hadden. De foto's staan op facebook, het was een zeer leuke buurt, volledig overdekt. Ik had getwijfeld of ik mijn stempelboekje zou meenemen, maar ik heb het dan uiteindelijk toch meegedaan. En maar goed ook! Midden in het winkelcentrum was een schrijn, dus mijn boekje is alweer een stempel rijker :-).
Zondag was karweitjesdag: wassen, strijken, stofzuigen,... En eten koken voor het welkomsdinner zondagavond. Iedereen moest iets meenemen om te eten en dan kon iedereen overal van proeven. Er was echt superveel eten. Ik heb de pasta met scampi's gemaakt en ik heb veel positieve commentaar gekregen. De chocolade die ik van Frank had gekregen om vrienden te maken had ik ook mee. Ze vielen enorm in de smaak en waren zéér snel op. Het feestje was leuk, nu heb ik iedereen die hier woont gezien. De Yamazaki's (het koppel dat dit huis runt) waren ook aanwezig :-).
Vandaag was de eerste dag les en jammer genoeg viel dit wat tegen. Voornamelijk omdat ik wat problemen heb met een vak dat ik hier moet volgen, international management. Maar ik ga jullie niet vervelen met de details, in België zou het echter geen probleem zijn (het is +/- vergelijkbaar met een overlapping, maar hier staat aanwezigheid op punten...). Ik was dus redelijk pissed op de Japanse regeltjes vandaag. De lessen waren ook niet tof, we kregen direct onverwachte toets :'(. Ik heb nu mijn klas ontmoet en daar zitten toch een paar rare mensen tussen...

vrijdag 24 september 2010

Fridaynight = partynight!

Gisteren was een zeer leuke dag! Hij begon wel weer saai (administratie => ik heb een bankrekening geopenend). Maar in de namiddag kregen we de resultaten te horen van de placement test en of we een traditionele kunst mogen volgen (ik had mij ingeschreven voor theeceremonie). Ze begonnen met de traditionele kunsten en niet met de placement test :'(. Dat duurde echt lang. Voor jullie duurt het niet zo lang: ik mag theeceremonie doen en ik ben geplaatst in C2 (intermediate), net als Fien, Mathilde en Michelle (en nog vele anderen). Dus dat zal wel tof worden :-).
Na al dat gedoe en nog een infosessie over curriculum indienen zijn we met een grote groep onomiyake (denk ik) gaan eten. Dan zit je rond een tafel en komt de kok iets voor je neus maken (lijkt wat op teppanyaki, maar dan de goedkope versie). Het was erg lekker en veel te veel eten. Ik, Fien en Mathilde zaten aan tafel met Akio, hij komt van Canada, maar is half-japans (daarom gebruikt hij in Japan zijn Japanse naam). Dat was al heel gezellig.
's Avonds zijn we naar nomihoudai gegaan (voor 10 euro mag je zoveel drinken als je wilt in 90minuten tijd). Blijkbaar was er met alle internationale studenten afgesproken, want het was er stampvol met Rits-studenten. Het was zeer grappig, iedereen was dronken op het einde. Daarna zijn we naar de rivier gefietst, hier hangen veel mensen rond, ook heel leuk :-).  Het was wel nog een lange eind naar huis fietsen.

donderdag 23 september 2010

Shun: vrouwelijke russische dwerghamster of een mannelijke japanse buddie?

Volgende dag van de oriëntatie! We moesten er wel pas tegen de middag zijn, dus ik kon uitslapen! Joepie :-). Het was vandaag weer een feestdag in Japan, dus stonden er maar 2 sessies op het programma: veiligheid en misdaadsessie en een aardbevingsimulator. Veiligheid en misdaad was redelijk saai, ik heb een deeltje gefilmd, dus kijk maar eens op facebook. Het is wel nogal schokkerig en niet zo interessant, maar zo heb je een idee. Ik dacht dat ik iets supergrappig had gefilmd, maar blijkbaar had ik niet op de 'rec'-knop gedrukt, dus heb ik het helemaal niet gefilmd. Echt jammer, het was echt grappig. De politieagent die alles uitlegde (een oudere man) deed voor hoe je je handtas moet vasthouden op straat. We lagen echt kreupel. Ik heb trouwens zo'n netje dat in het filmpje gedemonstreerd wordt (mijn handtas is veilig in mijn fietsmandje!).
De aaardbevingsimulator was veel leuker. Daar is ook een filmpje van, maar dat heb ik nog niet (Fien heeft het gefilmd). We moesten in een soort bus gaan, waar een woonkamer was nagebouwd. Er werd een aardbeving van 7 op de schaal van Richter gesimuleerd. Het was net een attractie, er werd afgeteld en dan begon de "kamer" te beven. We moesten dan onder tafel gaan zitten. Ik heb ook een fluitje gekregen voor als ik gered moet worden, dan moet ik daarop blazen.
Daarna een campustour, maar aangezien wij daar al 2 dagen aan het rondlopen zijn, was er niet veel aan (de namen van de gebouwen werden gezegd, maar dat vergeet je toch).
Daarna werd het interessanter, Kengo (een Japanse buddie van 29 die een oogje heeft op Fien denk ik), vroeg of we nog iets wouden doen, zoals naar een café gaan (niet een café zoals wij dat kennen, eerder een tearoom). Ik, Fien, Mathilde, Kengo en Shun (andere Japanse buddie die maar 18 is en niet de dwerghamster van Els) zijn dan cake gaan eten. Daar kwamen we nog 2 andere buddies tegen: Risa en Maki (meisjes). We hebben dus veel contact gehad met de Japanse buddies. Jammer genoeg heb ik niet echt kunnen volgen wat er gezegd werd (het was in het Japans). Ze waren wel zeer vriendelijk.

woensdag 22 september 2010

Alweer een test en alweer papieren invullen (-_-)Zzzz

Vandaag was het tweede deel van de test: mondeling! Alsof het nog niet spannend genoeg was, werden we allemaal in een klein auditorium gedropt om te wachten tot onze naam afgeroepen werd. De zenuwen sloegen overal toe. Mijn mondeling is goed gegaan, ik ben eigenlijk wel tevreden. De lerares/examinator was zeer vriendelijk. De vragen waren zeer random bij mij (over België, over Japan, wat ik leuk vind in Japan, of er veel Japanners in België wonen,...) terwijl sommigen vragen hadden zoals: stel jezelf voor. Misschien was er op basis van onze motivatie die we een aantal maanden geleden moeten schrijven hebben al een bepaald niveau bepaald (oei, 2x bepalen in 1 zin, mijn nederlandse grammatica gaat hier echt achteruit, humhum, de dt-fouten zullen ook wel komen/zijn er al?).
Het heeft toch een hele voormiddag geduurd voordat iedereen geweest was (er waren 10 examinatoren). In de middagpauze zijn we weer naar de cafetaria gegaan. Alles is daar zo goedkoop, dat ik veel te veel gekocht had en het dan niet kon opeten :'(.
In de namiddag kregen we verscheidene infosessies. Veel info op een korte tijd en eigenlijk nogal, doodgewoon, verschrikkelijk saai! We hebben ook verschillende formulieren moeten invullen (o.a. om een bankrekening te openen). Iedereen was superblij dat we naar huis konden gaan. Deze avond was er in een schrijn dicht bij de unief een matsuri (festival/feest). We zijn wel eerst naar ons huis gegaan om te eten en ons op te frissen. Dan terug op de fiets door Kyôto (is trouwens zeer heuvelig, na een semester hier zal ik de blandijnberg een lachertje vinden). Het festival was zeer klein en rustig. Het waren een aantal optredens (traditionele dansen en muziek). We zijn gebleven tot het einde, maar hebben wel het begin gemist. Ik heb een aantal foto's proberen nemen, maar dat lukte niet goed (het was in de buitenlucht, dat is hier echt nog meer dan 30° overdag!!!). Ik heb ook gefilmd, maar telkens zeer kort, ik zal ze wel op facebook zetten.

dinsdag 21 september 2010

En we beginnen de oriëntatieweek... met een test!

Vandaag was de eerste dag van de oriëntatieweek. Direct: TEST!!!!! Eerst luisterexamen en omdat wij dat in Gent nooit doen, was ik daar echt bang voor. Uiteindelijk viel het wel mee. Daarna schriftelijk. Dat waren 13 pagina's en drie delen, ieder deel werd steeds moeilijker. Het derde deel is mij niet meer gelukt. De test bepaald in welk niveau je komt, ik heb dan ook niet gegokt op het laatste deel (het was meerkeuze). Het gaat niet over punten, maar de juiste klas toegewezen krijgen. Morgen volgt nog een mondeling.
' s Middags hebben we in de cafetaria gegeten. Wow zo goedkoop en lekker! In de namiddag volgde een infosessie. Tjah, dat was minder interessant (het was meer het infoboekje overlopen dan echt info krijgen). Ik heb ook mijn Ritsumeikan studentenkaart gekregen, SUGOI! Mijn naam werd heel grappig afgeroepen. Mieke zorgt echt voor problemen (ze noemen mij hier Mi-ka) en Rombaut werd op z'n frans gezegd :p.
's Avonds werden we verwacht voor een welkomsdinner, maar daarvoor hadden we nog even vrije tijd en hebben we de omgeving verkend. Het welkomsdinner was een wandelend buffet. Ik heb alles geproefd en maar 1 ding was niet lekker (euh, ik heb eigenlijk geen idee wat ik gegeten heb). Na één keer rond geweest te zijn had ik mijn buik al rond gegeten :-). Ik heb veel nieuwe mensen ontmoet.
Ohja, japanologen, Fien heeft het alarm doen afgaan in het toilet :p, whahaha, was echt grappig, maar niemand behalve ik en een andere internationale student heeft het gemerkt.

maandag 20 september 2010

The quest for Cheap Food.

Vandaag wou ik studeren, vandaag heb ik gestudeerd. Maar ik ben ook op verkenning geweest naar Ritsumeikan (de unief) samen met Fien, Mathilde, Elsa en Kiori (Taiwan). We vertrokken rond de middag, omdat we hoopten in de cafetaria te kunnen eten van de unief, aangezien die goedkoop is. We waren wel gewaarschuwd dat het vandaag een nationale feestdag was in Japan en het misschien niet open ging zijn. Dat was ook zo. Na onze fiets geparkeerd te hebben op de dakparking voor fietsen, hebben we de campus verkend (cf. foto's op facebook). Al snel kregen we veel honger en wouden we ergens iets eten. Iets goedkoops, want wij zijn studenten. De zoektocht bleek ongelooflijk moeilijk te zijn. Op de campus was er niets en daarbuiten was alles veel duurder. Bijna hadden we de hoop opgegeven. We besloten dan maar het goedkoopste dat we tegen kwamen binnen te gaan. Eenmaal daar merkten we dat het reuzeporties waren...
In Japan is het zeer normaal dat je eten koopt en dan deelt met iedereen aan tafel. Zo hebben wij ook gedaan. We hebben uiteindelijk 2 porties besteld en onze hongerige magen gevuld. Tevreden keerden we terug.
Maar de queeste voor eten bleek voor mij nog niet gedaan. Ik besloot om vanavond pasta met scampi's in roomsaus (op de JRK-manier) te maken. Daar begon mijn queeste voor room... Met behulp van mijn elektronisch woordenboek en 3 japanse winkelbediendes vond ik iets dat room kon zijn. Vol spanning keerde ik terug, niet wetend of mijn queeste een succes was.
Het was een succes! Mijn eten was weer lekker en iedereen was jaloers! \(^o^)/

PS: Jammer genoeg is er effectief een kakkerlak gespot, op Mathilde haar kamer :'(.

zondag 19 september 2010

Ik moet studeren en heb geen tijd om een goede titel te verzinnen.

De afgelopen dagen heb ik voornamelijk gestudeerd en dat ga ik vandaag ook doen. Morgen heb ik de placement test, die test bepaalt het niveau dat we hebben en ik ben er wel wat zenuwachtig voor. Met de testen begint ook de oriëntatieweek, die duurt tot vrijdag.
Ik heb enkel nog zaterdag wat tempels bezocht, de kinkakuji en ryôanji. De kinkakuji is het gouden paviljoen, een erg mooi gebouw, maar ik ben vooral dol op de ryôanji. Dat is een zentuin (bestaat uit enkel stenen). Rond de zentuin zelf is een zeer rustige japanse tuin. De atmosfeer is daar echt fantastisch, ik zou er een hele dag kunnen zitten, maar de verplichtingen roepen al :p.
Trouwens, ik heb gisteren voor de allereerste keer in mijn leven de was gedaan. Dat is zonder problemen gelukt \(^o^)/.
Oh, ik heb een japanse gsm en in Japan sturen ze elkaar berichten via e-mail. Jullie kunnen met jullie gewone e-mail mij dus berichten naar mijn gsm sturen :-), mijn gsm e-mail is: eva.corijn@softbank.ne.jp (het is dus een tweedehands hé:p, normaal moet ik dat kunnen veranderen naar mijn naam, maar dat is mij nog niet gelukt...). Stuur mij wel geen berichten als het hier nacht is hé :p. Ik kan ook nog niet zo snel antwoorden, maar ik doe mijn best.

vrijdag 17 september 2010

Stempel: check, deftig eten: check en uitslag: check!

Tjah, ik weet niet of vandaag interessant was, maar toch een korte blog over mijn dag:
Ik heb gestudeerd in de voormiddag (flink).
Ik heb een omelet met tomaat gemaakt 's middags (flink).
Ik ben gaan sightseeing doen. Maar dat was niet zo geslaagd. Eerst gingen we met vier zijn (ik, Fien, Mathilde en Michelle (een nieuw Amerikaans meisje)), maar als snel waren met zo'n 10... Veel te veel eigenlijk om echt bezienswaardigheden te gaan doen, dus ik vond dat een beetje jammer. In Japan heeft iedere bezienswaardigheid zijn eigen stempel en die kun je (gratis) ergens opstempelen, veel Japanners hebben speciaal een boekje daarvoor en ... ik ook (gekregen van Inge en Lynn \(^o^)/)! En nu heb ik heb dus mijn eerste stempel!!!! Jééééj! We zijn de tempel zelf wel niet binnengegaan (dat is een beetje het probleem met zoveel, je moet met iedereen rekening houden).  -> Foto's op facebook :-)
Ondertussen had ik een bericht gekregen van mijn papa, ik ben volledig geslaagd :-) (jaja, ik heb herexamens gehad en wist mijn resultaten nog niet eens :p).
Deze avond was mijn eten (al zeg ik het zelf) een groot succes! Het aziatisch proberen koken en dan mislukken was mij wat beginnen tegensteken en dus heb ik gezocht naar "westers" eten. Ik had nog tomaten (van mijn omelet) en ik heb dan kip en aardappelen gekocht. Westers eten klaarmaken is makkelijk! Gewoon kip en aardappelen bakken en tomaatjes snijden (niet vergeten de aardappelen en tomaten te kuisen natuurlijk :p). Het was erg gezellig in de keuken, we waren er met 6 tegelijk (toevallig).

donderdag 16 september 2010

An apple a day ... keeps the mosquitos away!

Korte blog vandaag! Jullie moeten anders altijd zoveel lezen en vandaag was relatief normaal.
De muggen hebben de afgelopen dagen een feestje in mijn kamer gehouden, dus ik heb een anti-insectengeurtje gekocht. En het ruikt naar... appels... Ik hoop nu gewoon dat het werkt.
Ik heb ook met succes gekookt vandaag! Een soort basisnasigoreng heb ik geprobeerd, dus roerei, maïs, sojabonen (erwten zijn superduur) en de overschot van champignons. Met rijst natuurlijk. De rijstkoker heeft vandaag wel zijn werk gedaan (ik heb Juri, een Japanse buddie hier, om hulp gevraagd en Elsa, de Hong Kongse, wist ook raad :p).

woensdag 15 september 2010

Rijstkokers = simpel?

Gisteren was een drukke dag, er moest veel geregeld worden. We werden om 9u beneden verwacht om naar het station te vertrekken. We werden door een buddie begeleidt tot de trein, hij zei ons dan welke halte we moesten afstappen en daar waren dan 2 andere buddies op ons aan het wachten. We zijn dan naar de universiteit gegaan, waar we verschillende papieren moesten invullen, die we daarna met de buddies moesten gaan indienen. Morgen moeten we er opnieuw naartoe, om iets te gaan ophalen. Dat papierwerk heeft wel een hele voormiddag geduurd. Ik heb 2 nieuwe meisjes toen ontmoet: een Italiaanse, die mij niet ligt en een meisje uit Hong Kong, Ersa, die mij wel goed ligt :-). Samen met Mathilde (de Franse) en Ersa en Fien zijn we 's middags beef hot pot gaan eten. Dat was lekker en supergoedkoop (zo'n 380 yen moest ik betalen, iets meer als gewoon, omdat ik wasabi erbij had). Normaal kost eten op een restaurant toch zo'n 800 yen voor het goedkoopste, dus dit was echt goedkoop.
Na het eten zijn we met ons vieren terug gegaan en hebben we fietsen gehuurd. Mijne is lichtblauw (foto komt op facebook). Nu we een fiets hadden, zijn we op zoek gegaan naar de 100-yen shop. Een meisje uit het middelbaar heeft ons de weg gewezen. De 100 yen shop heeft echt véél en bijna allemaal voor 105 yen. Enkele van mijn aankopen: 2 glazen, lepels, mes, vork, oordopjes van Hello Kitty, ooglapjes van Hello Kitty (ik heb geen gordijnen en het is hier al licht om 5u...), handdoeken, washandjes, borstel (ik had er een mee van thuis, maar die was niet goed), magneten (voor mijn frigo met foto's te versieren), schrift, blocnote, briefpapier en cursusblok. Ook enkele dingen die meer dan 100 yen hebben gekost: een kussen, een grote handdoek en een stekkerdoos. Die waren allemaal 300 yen. Verder heb ik ook decoratie gekocht: een plaatje van Hello Kitty met 'my room' erop, dat hangt aan mijn deur, een kikkertje dat aan één van mijn haakjes hangt en 5 prenten van Hiroshiges Tôkaidô (alle 5 samen was 105 yen!). (Foto's op facebook).
Toen ik terug was heb ik dus mijn kamer versierd, daarna hebben we allemaal samen avondeten genomen (ik had rijstballen). 's Avonds hebben we naar Arashi gekeken (een Japanse serie). Dat was gisteren.
Vandaag was een stuk rustiger. Ik ben rond 8uur opgestaan en heb rustig ontbeten. Dan ben ik beginnen studeren (jaja, jullie vergeten het misschien, maar het is niet de bedoeling dat dit een vakantie is voor mij!). Ik heb volgende week een test en ik heb al 3 maanden niet naar mijn Japans gekeken. Het was dus... pijnlijk. In de voormiddag zijn we dan nog boodschappen gaan doen (weer met ons vieren). 's Middags hebben ik en Fien iets kleins gegeten (ik weer rijstbal). We hebben dan (beter) kennis gemaakt met Anna, een Russische die in Canada studeert. In de namiddag hebben we verder gestudeerd. Het is dan hard beginnen regenen. Toen het gestopt was met regenen wou ik om een haardroger gaan, Mathilde en Fien zijn meegegaan. Ik heb nu dus een haardroger! Joepie! Want mijn haar was wel érg krullerig.
Deze avond heb ik voor het eerst zelf gekookt. Ik wou kip in teriyakisaus maken met champignons en rijst. De champignons zijn perfect gelukt. Mijn kip heb ik zonder problemen gebakken. Mijn saus was perfect gemaakt, maar veel te zout (ik denk dat dat aan de sojasaus lag). Mijn rijst... een mislukking. We hebben hier rijstkokers, dus ik wou die gebruiken. Rijstkokers zijn simpel. Maar ik had geen idee wat ik moest doen. Ik heb zowat heel de keuken in water gelegd... Ik heb dan maar geen rijst gekookt. Op youtube heb ik een filmpje bekeken hoe je een rijstkoker moet gebruiken... Je moet er een pot insteken waar je dan de rijst en water indoet (en niet zoals ik deed: het water rechtstreeks in de koker... Dat kwam er weer uit... De koker is nu wel eens gespoeld...). Tjah, geen succes deze keer. Misschien morgen beter.

PS: Ik heb ook nog altijd geen kakkerlak gevangen :p

maandag 13 september 2010

Goodbye Belgium, hello Kyôto!

Hier mijn eerste post in Japan! Waar jullie natuurlijk allemaal op zitten te wachten. Ik ben net klaar met ontbijten en heb om 9u een afspraak om mijn verzekeringen etc. in orde te maken, dus ik heb nog even tijd voor mijn blog :-) (het is nu 7.12u).
Eerst, mijn vertrek. Zonder problemen zijn we in de luchthaven van Amsterdam geraakt (met de auto), Fien haar trein had wel vertraging, maar we hadden ruim gerekend dus nog tijd genoeg. Je kunt een dag op voorrand on-line inchecken en ik had dat gedaan, maar Fien niet. Toen we haar aan het inchecken waren zeiden ze tegen haar dat ze misschien niet mee kon! Het vliegtuig was overboekt! Wij natuurlijk (en vooral Fien) veel stress! Toen hebben we erg snel moeten afscheid nemen van onze ouders (en Els) en zijn we naar de gate gegaan, waar ze ons meer informatie konden geven. Daar stond al een enorme rij aan te schuiven voor de securitycheck. Wij zijn een steward gevolgd (we zochten iemand die ons kon helpen) en zo hebben we (merkten we achteraf) de hele rij voorgestoken. We stonden dan als eerste aan de securitycheck, toen we daar door waren zijn we aan de balie gaan vragen hoe het nu zat. We moesten wachten, dus hebben we ons op de stoeltjes met zicht recht op de balie gaan zetten. En kijken. En kijken. En eens gaan vragen of het al in orde was. En... Het was in orde! Ze hebben er zelfs voor gezorgd dat we weer naast elkaar konden zitten. 
De vlucht zelf was nogal lang en saai en ik kon niet echt slapen. Ik heb naar twee films gekeken: The last airbender en Robin Hood (beiden waren wel goed, maar niet bijzonder). Verder heb ik niets gedaan op de vlucht, behalve de brieven die ik had meegekregen gelezen (en ze waren heeeeeeeel mooi) en proberen slapen (zonder geluk). Na het landen moesten we door immigratie, bagage ophalen en douane. Allemaal zeer vlot en zonder problemen verlopen. Dan moesten we onze bus zoeken, die hadden we redelijk snel. Het is zo'n shuttlebus, je moet op voorrand reserven en u adres geven, dan zetten ze je daar af. Het was nog zo'n dikke 2 uur rijden met dat busje (het was echt een kleine bus, met amper plaats voor de valiezen). 
Dan hebben ze ons afgezet aan ons huis :-). De eigenaars zijn twee vriendelijke japanners die niet veel engels kunnen. We kregen dan direct uitleg in het Japans (en dat na zo'n vermoeide reis, pfft). Ik lig op de derde verdieping. Iedere verdieping heeft een eigen buddie. Mijne is Julie (denk ik), een zeer vriendelijk meisje (maar alle buddies zijn vriendelijk). Eerst mochten we onze kamer verkennen en ik stootte op... Kakkerlakkenvallen! IIIiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii! Ik dacht direct dat ik een kamer met kakkerlakkenplaag had gekregen, maar dit bleek niet zo te zijn (gelukkig!).Bo ( een meisje uit een hoger jaar Japanologie die hier vorig semester zat) had er een paar gezien ofzo, en dus vallen gekocht en hier gelegd, maar ze hebben nooit iets gevangen (dus hoop ik dat mijn kamer kakkerlakvrij is...). In mijn kamer stond ook een pakje met spul dat ze voor Fien had achtergelaten en de vallen had ze ook voor Fien hier gelaten. Het waren er 2, nu staat er 1 op mijn kamer en 1 op die van Fien.
Na de rondleiding heb ik eerst een douche genomen, het is hier erg warm en plakkerig en na de lange reis voel je je wel miserabel :-). Daarna wou ik uitpakken, maar ik was wat te moe en heb mij op mijn bed gelegd. Daar ben ik in slaap gevallen voor een uurtje ofzo tot Fien kwam (die kwam een handdoek lenen). Het dutje deed wel deugd. Daarna zijn we boodschappen gaan doen met Mathilde (een Frans meisje dat gelijk met ons arriveerde) en Andora (een Amerikaanse die hier al even is en de winkel wist zijn). 
De winkel was leuk :p. Ik heb bananen, yoghurt, koude groene theedrank, 2liter water, onigiri en een pot instansnoedels gekocht. De noedels heb ik gisteravond opgegeten. De yoghurt was voor mijn ontbijt. Ik kon enkel "yoghurt" lezen en niet de rest dat op de potjes stonden, dus ik heb mij de leukst uitziende yoghurt gekocht. Er staan twee koetjes op in de wei. Ze zijn schattig. Deze ochtend was natuurlijk spannend... is het lekkere yoghurt... thuis eet ik iedere dag magere natuuryoghurt (niet zo lekker, maar ik ben gewoon geworden aan de smaak). Ik doe het potje open... het ziet er erg normaal uit... ik neem een hap... Superlekker!!!!! Ik had verwacht dat het vies kon zijn (het was ook goedkope yoghurt), maar hij is erg lekker. Eerst kon ik de smaak niet thuisbrengen, maar toen realiseerde ik mij dat het net een petit gervais-yoghurtje is (met bananensmaak). Ik heb goede yoghurt gevonden dus :-).
Euhm, nu ben ik wel niet meer chronologisch bezig, maar dus nu terug naar gisteren na de winkel:
Het was al halfzes en ik, Fien en Mathilde spraken af om over een uurtje te gaan eten. Dat uurtje heb ik gebruikt om mijn pc in orde te brengen. Tijdens het eten heb ik die instantnoedels gegeten. We waren wel alledrie erg moe, dus hebben we niet veel gegeten. Na het eten heb ik even met Els en mijn ouders gebabbeld op de pc en dan wou ik gaan slapen. Ik ging naar het toilet (op de gang) en daar liep Anna, mijn overbuurvrouw. Zij nodigde mij uit om thee te gaan drinken en dat heb ik dan meer gedaan (wat sociaal proberen zijn). Het was wel leuk, ze was thee aan het drinken met Andrea (denk ik) en de mannelijke japanse buddie (die zijn naam ben ik al kwijt). Ze waren in het Japans aan het babbelen, maar ik was zo moe dat ik niet alles gevolgd heb. Dan ben ik gaan slapen. Deze ochtend was ik vroeg wakker, maar dat geeft niet.
Mijn kamer is nog erg kaal, die moet wel nog versierd worden. Ik heb een frigo gehuurd (1000 yen, of +/- 10 euro huur, voor... een heel semester!). Het is een erg versleten groen geval, maar hij is redelijk groot en hij heeft ook een diepvries, dus ik ben wel tevreden.
Ik heb foto's getrokken van mijn kamer, die zal ik op facebook proberen zetten.

Mijn adres trouwens:
Mieke Rombaut, room 307
616-8219
Kyoto-shi, Ukyo-ku
Tokiwa, Kanda-cho 23
Japan

ik ben wel niet zeker of alles in de juiste volgorde staat...

vrijdag 10 september 2010

Japan here I come!

Ziehier mijn eerste blog! Nu heb ik wel nog niets interessants te vertellen, maar het is een begin. Mijn koffers zijn bijna klaar, mijn vervoer is geregeld,... euhm, ik denk dat alles in orde is :-). De afgelopen week heb ik het erg druk gehad met zoveel mogelijk mensen nog eens te zien, al heb ik niet met iedereen kunnen afspreken.
Het was wel even spannend met mijn bagage, je mag maar 23 kilo meenemen en al heb ik mijn uiterste best gedaan om alles in 1 koffer te krijgen, het is me niet gelukt. Een extra koffer van nog eens 23 kilo kost 55 euro en omdat ik wel meer wou meedoen dan enkel kleren (zomer- en winterkleren heb ik mee, het is nu nog 30° in Kyôto, dus ik heb nog een zomer :-p), heb ik een extra koffer mee. Nu heb ik in allebei de koffers nog kilo's over, dus ik kan gerust wat in Japan kopen :-).
Trouwens, de universiteit waar ik naartoe gaat noemt Ritsumeikan (vandaar, Ritsumieke, haha, een taalgrapje!).  Zondag vertrek ik en ik kom aan in Japan maandagochtend (dan is het hier nog nacht).