Tôkyô: het verdict.

Oké, iedereen klaar voor een superlange blog? Neem snel nog wat te eten en te drinken, misschien nog eens naar het toilet, want we gaan beginnen! (voor degene met weinig tijd, er staat een besluit onderaan).

VERTREK: NACHT VAN 25 DECEMBER OP 26 DECEMBER

We zijn met de nachtbus naar Tôkyô gegaan, de bus vertrek vanuit Ôsaka. Na het avondeten zijn we vertrokken naar Ôsaka, nog vol met enthousiasme, maar toch al moe (door kerst :p). De bus was een dubbeldekker, hij was volledig afgeschermd en het werd er dus goed donker. Maar, slapen, dat zat er toch niet in. We hadden namelijk gezelschap van een snurker... Een rij achter ons (direct achter Anna), was er een japanner serieus bezig. Maar, getrainde Mieke dankzij het JRK had amper last van het weinig slapen en stond klaar om Tôkyô te veroveren toen de bus arriveerde.

26 DECEMBER

Toen we aankwamen bleek het station nog niet open te zijn... We zijn dan naar de MacDonalds gegaan om een late snack/vroeg ontbijt te nemen. Tjah, je kon enkel ontbijtdingen nemen, dus heb ik maar random iets gekozen. Het bleek een soort hamburger tussen een soort pannenkoek te zijn... Toen het zeven uur was konden we naar het station gaan. We hebben eerst onze bagage afgezet in het hostel en ons opgefrist en daarna begonnen we aan onze sightseeingdag.

Eerst hebben we de Sensojitempel gedaan die vlakbij ons hostel lag. Het was een zeer grote en levendige tempel. Daarna zijn we naar het Edo-Tokyo museum gegaan (dat had ik gekozen) en dat was bij uitstek het leukste dat we gedaan hebben. Het museum vertelt de geschiedenis van Tokyo (voorheen Edo) a.d.h.v. verschillende maquettes. Zo hadden ze een brug nagebouwd uit de Edo-periode waar je over kon lopen, een levensgroot kabuki-theater en westers huis (dat was op het einde, bij de verwestering van Japan). Verder waren er nog talloze kleine maquettes. EN! Er was ook een gedeelte over ukiyo-e, met de houtdrukplaten waar je iedere stap kon zien van het vervaardigen van een ukiyo-e prent (die werden op grote schaal gedrukt).

In de namiddag zijn we naar Harajuku gegaan, de jongerenbuurt. Daar was het ongelooflijk druk. Omdat we vrije tijd hadden (om een of andere reden hadden we alles gezien wat op de planning stond die dag, wat ik echt raar vind, want ik dacht dat wij meer dingen gepland hadden, maar kom), zijn we gaan winkelen in de winkelstraat Omote-sando.  Eigenlijk vond ik dat wel wat zonde, ik winkel graag, maar als ik naar een andere stad ga, dan doe ik liever dingen die ik enkel daar kan doen en niet in Kyôto... 

's Avonds zijn we dan naar Shibuya-gegaan. Daar is dat bekende kruispunt waar superveel mensen rondlopen. We zijn dan (op aanraden van Lander en Inge) in starbucks gaan zitten (mmm Matcha latte) op het eerste verdiep en dan hadden we een goed uitzicht. Terwijl we daar zaten zagen we trouwens een spiderman midden op het kruispunt dansen...

Toen was het al redelijk laat en we moesten nog inchecken (het was 's ochtends nog te vroeg om in te checken). Onderweg naar het hostel kwamen we een Indiër tegen waar we zijn gaan eten, het was echt superlekker. We hadden de ladies special met 2 verschillende curry's en een dessert.

Mijn voeten deden al heel wat pijn en toen we in het hostel aankwamen en ik mijn schoenen uitdeed merkte ik dat ik vol met blijnen stond... Dat was geen pretje. Ik probeerde de blijn open te prikken, maar dat is niet gelukt... De volgende dagen kon ik ook niet echt goed stappen...

27 DECEMBER

In de ochtend zijn we uiteindelijk pas redelijk laat vertrokken... De wekker stond om 8 uur, maar Anna heeft dan nog een halfuur op snooze gedrukt, dus waren we pas wakker om 8.30uur, de anderen waren traag met zich klaar te maken en ik was traag met het ontbijt. We hadden ontbijt genomen in het hostel, all you can eat voor 315 yen, maar dat bleek de moeite niet. Het was alleen toastbrood (en dat eet ik hier al supervaak dus ja...). Maar ik wou dus veel eten en drinken en dus was ik nogal traag...

We hebben eerst het Tokyo Metropolitan government office (ofzoiets) bezocht. Daar kun je gratis naar het hoogste verdiep, want een supergoed uitzicht op Tokyo gaf én de Fuji-berg.

Dan zijn we teruggegaan naar Harajuku, want daar is ook het Meiji-schrijn. Eerst hebben we gewacht op vriendinnen van Mathilde die in Tokyo wonen. We zijn dan eerst samen gaan eten en daarna samen het Meiji-schrijn gaan bezoeken. Ik had het Meiji-schrijn al bezocht, maar het was wel nog leuk. Het is daar rustig. Dan zijn we weer naar Shibuya gegaan, deze keer voor het standbeeld van Hachiko te zoeken. Toen we daar rondliepen werden we gespot.... Door een nationale TV-zender! Oh ja! We zijn geïnterviewd (in het japans, maar ik had veel te veel zenuwen, dus ik heb enkel hai enzo gezegd, ik was te bang om een fout voor TV te maken :p). Het was over fukubukuro. Tijdens nieuwjaar verkopen alle winkels zowat verrassingszakjes, je weet niet wat erin zit. Dat wordt vaak cadeau gedaan. Ze zochten buitenlanders om te vragen of dat in hun land ook zo is. Daarna moesten we een stickertje plakken op een wereldkaart om aan te duiden waar we vandaan komen... België, Luxemburg en half Nederland is verdwenen onder het stickertje dat ik op België geplakt heb... Anna is van Rusland en die kon dat stickertje plakken op de plaats waar ze vandaan komt (ze woont wel al bijna heel haar leven in Amerika, maar ze heeft nog steeds Russische nationaliteit).

Vanaf dan ging het voor mij bergaf, mijn voeten deden echt enorm veel pijn en we hebben nog veel rondgelopen (en verkeerd gelopen). Het probleem was vooral dat ik niets interessant vond dat we daarna bezocht hebben. Eerst naar een winkelcentrum in Shibuya, dan naar de illumination in Roppongi die al gedaan bleek te zijn, dan naar Akihabara. Gelukkig hadden ze in een winkel daar massagetoestellen die je kon uittesten. ik heb het voetmassagetoestel geprobeerd, dat deed echt enorm veel deugd. Dat had ik echt nodig. Daarna hebben we nog een hele tijd rondgelopen in Akihabara en dan eindelijk naar het hostel, mijn voeten waren een ravage.

28 DECEMBER

In de voormiddag stond er gelukkig weer iets cultureel op het programma: het Yasukuni-schrijn. Er is veel controverse hierover, omdat het een schrijn is voor de soldaten van de oorlog en dus ook veel erkende oorlogsmisdadigers worden daar geëerd... Daarna wouden we naar Ikebukoro gaan, een andere buurt. Anna was daar zeer enthousiast over, maar wij hebben blijkbaar verschillende interesse want ik vond er niets aan. We zijn naar Sushine city geweest, weer een winkelcentrum. Er was ook een museum in dat gebouw, dus ik dacht; aha! ik ga gewoon naar het museum, dat dacht Mathilde ook en toen bleek dat het museum wintervakantie had! :'(

Fien moest nog een cadeautje gaan kopen in een souvenirshop en dan zijn we naar het winkeltje van het Meiji-schrijn geweest (we hadden dat niet gedaan, maar ik wist dat nog van in juli). Fien vond wat ze zocht en we zijn in de cafetaria gaan rusten. En toen... werd Mathilde ziek... waarschijnlijk buikgriep :s.

We hebben dan dus niets meer bezocht en eigenlijk wisten we ook niet meer echt wat er nog te zien was.

We zijn dan afgezakt naar het station waar onze bus zou vertrekken. Alles rustig op het gemakje, nog eens naar starbucks (ze hebben er hier echt een iedere straat ofzo en matcha latte is te lekker om te laten liggen).

Het was vooral aftellen toen tot het moment dat we eindelijk op de bus konden.

DE NACHT VAN 28 DECEMBER OP 29 DECEMBER

Ik was blij dat ik kon zitten en mijn schoenen kon uitdoen. Deze keer ook geen snurker, dus heb ik redelijk goed geslapen. De trip in de ochtend viel ook goed mee en toen ik toekwam ben ik gecrasht in mijn bed en door mijn wekker geslapen...

BESLUIT

Tôkyô is een stad die mij niet echt aanstaat. Doordat ik ook pijnlijke voeten had heb ik een groot deel van mijn tijd gespendeerd aan achter de anderen aanhuppelen en ze niet uit het oog te verliezen. Dat was jammer.  Maar nu heb ik alles gezien dat ik nog wou zien in Tôkyô, dus dat is goed. Ik ben ook blij dat ik er eens uit was, ik was nog zo blij om de dorm terug te zien.

Kerst/クリスマス

To my foreign friends,

Yesterday was Christmas Eve, which is for me a very important holiday. My family is the most important thing for me, and during christmas holidays I can spend a lot of time with them. But this year, I couldn't. So I was a bit sad this week. I was also very afraid that I would end up alone in my room at 9pm after the dormparty, but I should have realised that was impossible, because you are so great! I really had an amazing Christmas Eve thanks to you all! I feel really happy to have such great friends! It really ment a lot to me! (btw, I've the feeling I'm writing many really's here, but at the moment I can't find a synonym).

Love you all!

x

Prettige kerst!

Ik heb vandaag toch nog tijd gevonden om jullie te laten weten hoe kerstavond bij mij was! Ik was eigenlijk een beetje bang dat ik alleen ging zijn na het feestje van de dorm, maar niets was minder waar! Mijn vrienden hier zijn echt schatjes! :-)

Ik had wel gewoon les, ik ben bijna naar alle lessen gegaan. De laatste les ben zijn we vroeger weggaan, omdat we ons anders te hard moesten haasten om ons klaar te maken. Mathilde had een kerstcadeautje in onze brievenbus gestoken, met een lief briefje :-).Ik had mijn eten al gemaakt, dus dat was handig, ik moest het enkel opwarmen. Het feestje was wel niet echt fantastisch, het eten was wel lekker, maar niet zo lekker als thuis (al moet ik zeggen dat de sushi van Yamazaki fantastisch was!). Het feestje was zelf al gedaan voor 21u, iedereen begon om halfnegen op te ruimen en uiteindelijk heb ik bijna alles afgedroogd van de afwas... Ik weet niet meer hoe ik verzeild geraakt was in de keuken met alle afwas, maar veel werk was het niet.

Daarna volgde afterparty nr 1, in de keuken op het eerste verdiep, met al mijn beste vrienden hier. We hebben verder gegeten en gedronken en origami gemaakt. Ook van Elsa en Sansan kreeg ik een cadeautje... Ik wist helemaal niet dat iedereen cadeautjes had, ik had helemaal niets en nu voel ik mij dus een beetje schuldig. Afterparty nr 1 was ook op tijd gedaan, want we bevonden ons natuurlijk om gevaarlijk terrein (eerste verdiep). Daarna zijn velen met hun familie gaan babbelen (al die aziaten, veel minder tijdverschil natuurlijk!).

Daarna afterparty nr 2, op mijn kamer jungle speed spelen. Van ons gezelschap schoot wel niet veel meer over, maar we hebben ons goed gehad. Elsa heeft een vriendin op bezoek en ze zijn vandaag naar osaka, dus moesten ze er vroeg uit en ze zijn dan ook redelijk op tijd weggegaan. Maar het was al na middernacht en ik had nog maar anderhalfuur te gaan tot het moment waar ik zo naar uitkeek...

Daarna wouden we een film gaan kijken, in de lounge hebben ze enkele dvd's, uiteindelijk vonden we niets goed en besloten we in mijn kamer naar Despicable me te gaan kijken. Ons gezelschap verkleinde tot enkel ik en Mathilde, want Velizar (Bulgaar) ging naar zijn familie bellen (als ze er waren), het was toen 1uur.

Mathilde heeft het niet lang uitgehouden tijdens de film en was te moe, dus is ze weggaan. Dus zat ik toch alleen, maar dat maakte niet uit, want ondertussen was het al halftwee en ik heb gewoon verder gekeken naar de film. Toen mijn film gedaan was kon ik eindelijk skype opstarten om dan met iedereen van de familie (langs mama's kant) te skypen. Het was superleuk natuurlijk! Ik ben zeer blij dat ik iedereen gezien/gesproken heb.

Stilte voor de storm.

Hoi iedereen!

Ik schrijf nog eens in de week in blogje, omdat ik eigenlijk niet zeker ben dat ik tijd ga hebben in het weekend om een blog te posten... Ik vertrek zaterdagavond namelijk naar Tôkyô! Morgen is het kerstavond en hebben we een feestje (tot 21u...) in mijn dorm en hopelijk volgt er daarna een afterparty...

Ik kom de 29ste terug van Tôkyô, dus waarschijnlijk komt er die dag wel een blogpostje, tenzij ik echt te moe ben.

Eigenlijk heb ik wel niets te vertellen, want de schoolweek was zeer normaal, het is nu echt rustig. Maar ik dacht, ik laat toch iets weten, zodat jullie weten dat ik leef en aan jullie denk en voor ik het te druk heb om iets te laten weten!

Prettige kerst!!!

xxx

風呂敷 en Evita.

Don't cry for me Argentina
The truth is I never left you
All through my wild days
My mad existence
I kept my promise
Don't keep your distance

Zo! Bij mij zit het weekend er ook al op. En wat een weekend! Zaterdag hadden ik en Mathilde afgesproken met een Japanse vriendin (Yuta) die ik vorig weekend ontmoet heb op het pannenkoekenfeestje. We hebben in de voormiddag samen een workshop gedaan. We hebben een 風呂敷 gemaakt. Euhm, ik hoop dat jullie dit kunnen zien en dat het geen vierkantjes zijn? Als het karakters zijn kun je het kopiëren en dan in google naar afbeeldingen zoeken, dan weet je meteen wat het is. Maar ik zal het ook uitleggen hoor, ik vrees alleen dat het dan niet goed uitkomt wat ik bedoel. Het is dus een soort handdoek, die je kunt vouwen op verschillende manieren zodat je die voor meerdere dingen kunt gebruiken. Nu, wij hebben dus zelf ons design bepaald en ontworpen. Op facebook heb ik fotootjes staan van de verschillende stappen.

Stap 1: Bepaal je grootte: we konden kiezen of we een langwerpige of een vierkantige vorm wouden. Ik koos voor vierkantig.

Stap 2: Maak een ontwerp: eerst hebben we op papier ons ontwerp getekend. Ik koos voor, euhm, krulletjes zou ik zeggen, op facebook kun je het zien en anders, euhm, een beetje art nouveau-achtig zoals Victor Horta.

Stap 3: Ontwerp tekenen op het doek.

Stap 4: Met een contourenmengsel over de getekende lijnen gaan. Deze lijnen blijven wit, want de verf is zeer lopend (het is eigenlijk geen verf), maar komt dan niet op de plaatsen waar je het contourmengsel hebt opgebracht.

Stap 5: Met de verf (zoals batik) inkleuren.

Nu, daarna moet dat een dag drogen en dan nog professioneel behandeld worden, volgende maand zou ik het normaal moeten krijgen.

Na de workshop zijn we ramen gaan eten in, volgens Yuta, het beste ramenrestaurant in Kyoto. En inderdaad, de ramen waren ongelooflijk lekker! Daarna volgde nog een tripje naar uniqlo, mijn favoriete Japanse keten. Daarna moest ik toch wel huiswerk maken.

Vandaag ben ik naar Evita geweest, de japanse versie. Het decor was fantastisch, de manier waarop het gebracht werd was ook perfect, maar jammer genoeg was de actrice van Evita net iets minder als ik verwacht had, ze kon het juiste gevoel toch niet overbrengen.  Dus in vergelijking met de versie in België, was het personage Evita en haar zangtalent minder, maar het decor en de manier waarop alles werd voorgesteld beter. Al bij al redelijk goed dus.

Nu, om af te sluiten, voor alle studenten daar in België, veel succes met de examens en blok. Maar ik geloof in jullie ;-). Ganbate ne!

Patat!

Hoi iedereen!

Nog eens een kleine blogupdate in de week! Ik had deze week een presentatie voor Japanese Society (het was een groepswerk over politiek en bureaucratie in Japan, ik heb het gehad over de politieke partijen en omkoperij). Nu, ik had maandag na de les afgesproken met mijn groepje (presentatie was dinsdag) en tot mijn grote ergernis waren 2 groepsleden nog steeds niet klaar met hun deel... Ik vond het zeer vervelend dat ik hun continu moest aansporen, maar uiteindelijk is het wel goed gekomen. Nu, de presentatie zelf was wel oké denk ik, Michelle zei wel dat ik erg snel gepraat had (dat probleem heb ik wel vaker bij presentaties, maar dat ik dat ook deed in het engels verbaasde mij wel een beetje). Ik ben vooral blij dat ik er vanaf ben. Ik heb ook eindelijk mijn mid-term van economie teruggekregen (8/10), dus ook opluchting dat dat in orde was.

Vandaag had ik theeceremonie en ik heb me weer goed gehad :-). Doordat ik nu in seiza kan blijven zitten is het veel aangenamer geworden (al is het nog steeds niet aangenaam om in seiza te zitten:p). De thee was zoals altijd zeer lekker en ook het snoepje was lekker. De laatste weken had het altijd een azukivulling (rode bonenpasta) en ik eet dat niet zo graag. Maar deze week dus geen azukivulling!

Verder ben ik ook iedere avond naar een stukje van Evita (de musical, ik heb die op DVD) aan het kijken om mij voor te bereiden op zondag... Want dan ga ik naar de Japanse versie hier in Kyôto kijken! Ik heb mijn ticket al een hele tijd geleden gekocht. Ik kon de kans om Evita te zien in Japan gewoon niet laten liggen!

PS: Mijn titel draag ik op aan Mathilde, die in plaats van te vloeken (ja hoor, ze zegt nogal vaak putain en merde) patat probeert te zeggen. Wat wel een beetje grappig is:p.

抹茶, tsjaikoviski en crêpes

Tijd voor de tweede blogpost deze week! Donderdag had ik nog theeceremonie en dat was superleuk! We hebben bijna een volledige theeceremonie gedaan. We moesten ons verdelen in groepjes van drie, dus zat ik samen met Mathilde en Elsa in een groepje, we hebben ons echt goed gehad! Ik heb eerst wat Chinees geleerd! Jaja, ik kan nu zeggen: dag, dank u en knappe jongen (tjah, dat waren de drie woorden dus die Elsa ons wou leren :p). We moesten om de beurt theemaker (ik kan nu niet op een goed woord komen), gast en tweede gast zijn. Als tweede gast kun je rusten (je voeten hé, door die seiza slapen die altijd). Ondertussen kan ik wel al in seiza zitten, het doet wel een beetje pijn (al is pijn misschien niet het goede woord) als je eruit komt. Dus als theemaker doe je de hele ceremonie (er komen nog wat rituele reinigingen ook aan de pas), als eerste gast krijg je dan het snoepje en de thee :-).

Ritsumeikan geeft geen vrije dagen, wij hebben dan altijd les. Nu, op 10 januari is er een feestdag die wij wel krijgen! En omdat we dan een hele maandag niet moeten komen, mochten we alle lessen van die maandag op zaterdag doen! Feestje!... Dus het was een erg lange week en erg kort weekend voor mij.
Maar dat korte weekend was zeer druk! We zijn naar een klassiek concert van het symfonisch orkest van Ritsumeikan geweest. Het was jammer genoeg niet in Kyôto, maar dichtbij de andere campus, waardoor we zo'n uur onderweg geweest zijn met de trein en een dik halfuur fietsen :s. Voor het concert zelf hadden we gratis tickets, en het was zeer goed! Ze hebben de Notenkraker van Tsjaikoviski gespeeld en dan nog een stuk dat ik niet ken (van een Japanner). Daarna moesten we ons direct haasten want we moesten nog naar een feestje. Fien had volleybaltraining, dus zij is niet meegegaan. Nu, het feestje was een combinatie van Japanners die in Frankrijk gestudeerd hebben en Fransen die in Japan aan het studeren zijn en ik. Ja. Oké. Het was... soms een beetje moeilijk. Er werd frans en japans door elkaar gebabbeld en mijn frans zit toch een beetje ver, dus soms was het wel wat moeilijk. Na een tijdje was ik zelf wat ontmoedigd, ik kon helemaal niet bijdragen tot het gesprek en begreep maar de helft van wat er gezegd werd. Gelukkig kwam er toen een Japans meisje toe die later was door haar studentenjob, en zij heeft een hele tijd tegen mij zitten babbelen in het japans, dus had ik eindelijk een gesprek :-). Hoe verder de avond trouwens vorderde, hoe beter ik ook terug frans begreep. Op het einde begreep ik zelfs alles en kon ik enthousiast meelachen. Iedereen was ook wel echt zeer vriendelijk :-).
Het was trouwens een pannenkoekenfeestje. Eerst hadden we een soort pannenkoek die als avondeten gegeten wordt gemaakt (en daar gooi je o.a. op: ei, tomaat, kaas, ham, champignons, etc.). Ik had daar nog nooit van gehoord, maar het was zeer lekker. Het deed mij aan tortilla's denken. Als dessert hadden we dan de klassieke pannenkoek.
Zoals je ziet, mijn 1-dag weekend was druk genoeg. Nu ben ik erg moe en ga ik gaan slapen.
Slaapwel iedereen!

Cadeautje! Extra blogpost!

Speciaal voor Roxanne, een extra blogpost deze week! De afgelopen dagen is er dus wel niet veel gebeurd behalve naar de les gaan. Maandagochtend had ik wel een infosessie over naar huis gaan... (Wat ik allemaal moet doen voor ik vertrek uit Japan, administratie alweer :p). Als ik denk over naar huis gaan, dan is het altijd met dubbel gevoel, ik zal blij zijn dat ik iedereen in België weer terug zie, maar als ik bedenk dat ik al mijn vrienden die ik haar gemaakt heb moet achterlaten, word ik wel wat triestig. Door hier met elkaar samen te leven creër je een unieke band en dat zal zeker pijn doen als ik vertrek...

Dus! Daar denk ik nog niet aan!

Maandag hadden we een grote toets van Japans, euhm, drie hoofdstukken. De toets is voora lang(!) en niet zo moeilijk. Na de lessen maandag zijn we onze bustickets voor Tôkyô gaan kopen, jiepie! Dinsdag heb ik mijn paper van Japanese Society teruggekregen, er staan wel geen punten op, enkel commentaar (in mijn geval: positieve :p). Ik was dus wel blij en ook opgelucht. Woensdag hadden we Japanese Studies en deze keer was er een gastspreker over Koreanen in Japan (die nogal vaak met racisme en discriminatie te kampen hebben hier). Het was zeer interessant, maar jammer genoeg was er iemand om in het engels te vertalen, waardoor we niet zoveel informatie konden krijgen. Het was ook geen moeilijk japans, dus met een woordenlijst voor de specifieke begrippen had ik het wel kunnen redden denk ik.

We zijn 's avonds naar de 100yen-shop geweest voor purikura-foto's te maken voor het jaarboek. Mijn beste creatie staat op facebook ^^. Dat is het zowat tot nu toe, ik moet nu vertrekken naar de les en daarna heb ik theeceremonie :-).

Ohja, ik volg hier de slimste mens trouwens, er is iemand die alles op youtube zet, dus zo hoef ik het niet te missen (jiepie) en ik kijk ook naar Neveneffecten nu, hihi, zit ik aan de andere kant van de wereld naar Vlaamse TV-programma's te kijken :p.

副鼻腔炎

Dag iedereen!

Deze week heb ik redelijk veel werk gehad. Zoals altijd had ik toetsen Japans, maar ik had ook een mid-term examen voor Foreign Relations of Japan. Ik weet niet of ik jullie al iets verteld heb over dit vak en misschien zijn jullie het dan vergeten (of niet), erhm, ik zal er toch wat over vertellen. Het vak gaat over de geschiedenis van Japan vanaf 1853 (voor degenen die geen kennis hebben over de geschiedenis van Japan, dat jaar kwam er een Amerikaanse vloot naar de Japanse kusten en eiste de opening van de havens van Japan (daarvoor was Japan isolationistisch)). Nu, de prof die dit geeft heeft een beetje een slaapverwekkende manier van vertellen (maar sinds ik vorig jaar een minorvak had dat alle saaie proffen overtreft, ben ik er beter bestand tegen), de les is ook vrijdag het laaste lesuur, wanneer we al een hele dag les gehad hebben, dus dat helpt ook niet. De prof heeft ook een vervelende manier van punten geven. Normaal geven ze hier gewoon punten op aanwezigheid, maar hij niet. Hij geeft punten op medewerking in de klas, dus, als hij een vraag stelt, hand opsteken en hopen dat hij je kiest en antwoorden, dan schrijft hij je naam op. De vragen variëren van zeer simpel (wat gebeurde er in 1914 (na de eerste schock van zo'n simpele vraag heb ik daarop juist kunnen antwoorden :p)) tot moeilijker (waarom was Japan zo snel met zijn havens te openen voor het buitenland en te moderniseren (tip: het is niet buitenlandse druk:p), op deze vraag heb ik ook kunnen antwoorden, sindsdien sta ik er goed voor denk ik).
Maar dit is natuurlijk een zeer vervelend systeem, vooral omdat de meeste vragen gericht zijn op Amerikanen (boehoe, ik ken de amerikaanse geschiedenis helemaal niet). Maar, het mid-term dus, dat was vrijdag en hij had gezegd dat hij 15 begrippen/zinnen ging geven en die moesten wij dan kunnen uitleggen in 3 regeltjes. Ik, Fien en Mathilde hebben dan het werk verdeeld en een begrippenlijst gemaakt. Deze week is dus redelijk wat tijd gekropen in het maken en leren van de lijst.

Woensdag had ik mijn favoriete vak, Japanese studies. Hier zijn we veel onderdelen van de Japanse cultuur. Deze week was het Kyôgen (een traditionele theathervorm). We zaten met alle klassen samen in een auditorium (een erg luxeus auditorium) en kregen eerst een kleine lezing over Kyogen en daarna een voorstelling... Nu, de manier waarop ze praten in Kyogen is een beetje zangerig, dus ik heb er niet veel van verstaan. Het toneel werd gespeeld door drie oude mensen. Het was een grappig zicht. Een erg grappig zicht. Ik kan niet voorstellen dat gepensioneerden bij ons zo'n toneel zouden willen uitvoeren. Het was erg levendig, met veel bewegingen (en omdat ik het eigenlijk niet snapte, zag het er erg grappig uit). Na de voorstelling leerden we allemaal hoe we moesten lachen/huilen/... volgens de methode van Kyogen. Daardoor kreeg ik al snel de slappe lach.

Dan zijn we aangekomen bij donderdag. Deze week had ik echt geen zin om naar theeceremonie te gaan (ik krijg er ook geen credits voor, dus het is maar een hobby) en had ik ook sinds lang geleden nog eens last van mijn sinussen. Ik ben dan naar huis gegaan en uiteindelijk was dat een goede beslissing, want mijn sinussen waren alleen nog maar erger pijn beginnen doen. Vrijdag hadden we dus veel les en ook het mid-term examen van Foreign Relations. Het lesuur ervoor zijn we wel niet naar de les gegaan, we wouden nog herhalen. Het bleek wel niet moeilijk te zijn. We kregen 15 begrippen die we moesten situeren in de tijd en verklaren in drie regels (en er waren begrippen bij zoals het Verdrag van Versailles...). Tjah, ik wist niet van alle 15 het exacte jaartal, maar ik heb alles kunnen uitleggen. Ik denk dus wel dat het in orde is, maar ja, veel hangt van het verbeteren van de prof af.  Mijn hoofd stond na het examen welop ontploffen, mijn sinussen deden echt zeer veel pijn, dus de "party" waar ik 's avonds naartoe wou gaan, is voor mij niet doorgegaan.
Ik heb vrijdagavond wel nog gepland samen met Fien, Mathilde en Anna wat we gaan doen deze kerstvakantie... Het wordt een driedaagse Tokyo (met de nachtbus, veel goedkoper en verliezen we in de dag zelf geen tijd met reizen). Ik vind Tokyo nu wel niet echt de tofste stad, maar ik kijk er toch al naar uit.
Zaterdag voelde ik mij nog niet zo fantastisch, dus heb ik ook bijna niets gedaan. Vandaag voelde ik mij al veel beter, dus heb ik een beetje gestudeerd en deze namiddag ben ik met Fien en Mathilde naar Arashiyama gegaan. We hebben daar eigenlijk niet veel gedaan, maar het was wel een frisse wandeling, wat altijd goed is voor mijn sinussen.

So I chose freedom, Running around, trying everything new

Vorige keer ben ik mijn blog begonnen met een hint... Die precies toch niet zo doorgedrongen is! Dus zeg ik het nu gewoon direct: Laat mij eens weten hoe het met jullie is! Ik weet wel dat er niet echt iets bijzonders gebeurd (anders had ik het wel gehoord...?), maar ik vind het gewoon leuk om IETS te horen (Nanda, Roxanne, Lander en Inge: jullie zijn goed bezig! :p).

Allez, ik zal dan maar vertellen hoe het met mij geweest is deze week. Dinsdag had ik met mijn Japanese Society groep weer afgesproken, we zijn al weken in groepen verdeeld en wij wisten nog altijd niet waar we het over gingen doen! Het groepswerk is over 3 weken, dus een onderwerp is misschien toch wel handig, niet?  We hebben het dan eindelijk beslist, pfft. Ons hoofdstuk is Japanse politiek, bureaucratie, macht, corruptie etc. Wel niet het gemakkelijkste thema, maar kom.

De theeceremonie donderdag was weer zeer pijnlijk (ik zou mij al beginnen af te vragen waarom ik dat eigenlijk volg, maar de inhoud is zeer interessant en je krijgt iedere week een Japans snoepje en matcha-thee, dus ja...) Btw, Matcha-thee is nogal aan de dure kant, en die snoepjes ook, niet iets dat je dagelijks eet/drinkt. Ondertussen kan ik wel al een kwartier in seiza zitten (je moet dat maar eens googlen, ik heb het net gedaan en nu zie ik dat er veel valsaards zijn die een bankje gebruiken, dat doe ik dus niet hé! (boehoe, ik wil dat wel)). Mijn voeten zijn wel gevoelloos daarna (je snijdt je bloed eigenlijk af hé, ik snap het nut niet echt, maar kom).

Vrijdag was een zeer drukke dag (al zijn mijn dagen hier meestal wel druk). Ik had vier lessen en direct na de les zijn ik, Fien en Mathilde samen met drie japanse vriendinnen eerst samen iets gaan eten en dan iets gaan drinken (in de MacDonalds, hier zijn geen cafés :s). Fridaynight is nog steeds partynight, hum, en deze keer was het een skypeparty! Ik had 3 skypemeetings! Met mijn grootouders, ouders en Nanda! Het was zeer leuk en dus ook redelijk laat geworden...

Zaterdag zijn we met een groepje (ik, F., M., Elsa, Kathleen en Sanzan) gaan sightseeien. Eerst zijn we naar een tempel gegaan waar we de herfstkleuren konden gaan bewonderen (een fenomeen genaamd Mômiji). In Japan is dat echt zeer mooi!! Echt felrode bladeren! Geen vies bruin te zien! En hier gaat dat zo geleidelijk, je hebt groene, gele en rode bomen door elkaar! Zeer mooi!

Daarna zijn we naar het Fushimi-inari schrijn geweest. Dit schrijn staat vol met torii (shintoïstische poorten)! Er is een hele weg vol met torii die door de bergen loopt, in totaal is het zo'n 2 uur wandelen onder torii! We hebben het niet volledig gewandeld (het was nogal koud), maar het was zeer leuk en mooi!

Vandaag zijn ik, Fien en Mathilde naar Gion geweest, het oude stadcentrum van Kyôto, waar veel traditionele gebouwen staan. Het was leuk om eens in een traditionele buurt te lopen, maar veel te doen was er wel niet. Om 5 uur is het hier al donker en dan begon de light-up van de vele schrijnen en tempels. Ze steken allemaal lichten aan zodat die baden in het licht. We zijn dan naar de Kiyomizu-dera tempel gegaan. Het was inderdaad mooi, maar overal, echt overal liepen er mensen rond. Het was niet te doen van drukte en dat was wel jammer, want daardoor kon je er toch niet echt van genieten.

Harry Potter and The Imperial Palace

Blogupdate! Daar zitten jullie allemaal op te wachten (of daar ga ik toch vanuit, want van veel mensen hoor ik verbazend weinig! Shame on you :p). Woensdag kreeg ik te horen of ik mee mocht naar Hiroshima in december, niet dus. Ik  ben er niet uitgeloot. Ik was zeer slechtgehumeurd dus :p. Maar die namiddag was een van ons lessen verplaatst (er was een gastspreker over haiku (japanse gedichten), was zeer leuk), dus waren we vroeger gedaan en zijn we gaan winkelen!!!

Met een koffiepauze (lees: matcha-latte pauze) in de starbucks. Winkels zijn ongeveer open tot 20-21uur in Japan en we hebben daar dan ook een hele tijd rondgelopen. We passeerden daar ook de cinema, en we besloten om tickets voor Harry Potter te kopen (die kwam hier vrijdag uit). Dat lukte! We konden ook plaatsen kiezen, dus hadden we supergoeie plaatsen (enorm veel beenruimte). Ze hadden gelukkig de engelse versie (met Japanse ondertitels). Vrijdag zijn we na de les dan direct naar Kawaramachi (=het shopdistrict waar ook de cinema is) gereden. Daar nog snel gegeten en dan Harry Potter! Er waren veel buitenlanders in de zaal.

Zaterdag gingen Fien en Mathilde en de andere mensen die meegegaan zijn naar het Biwa-meer gaan hiken (mm, ik weet niet hoe ik dat in het Nederlands moet schrijven, ze spreken hier altijd over 'hiking'). Nu ja, ik ben niet zo een fan van een berg "beklimmen" en ik heb ook geen gepaste schoenen (en geen schoenenpaar dat ik wil verbrotten) dus ik ben niet meegegaan. Voor het eerst sinds lang heb ik mij nog eens kunnen uitslapen! En voor de rest ook niet echt iets gedaan (en dat is de eerste keer sinds ik in Japan ben denk ik).

Vandaag (zondag) ben ik naar het keizerlijk paleis van Kyôto gegaan. De keizer woont daar niet meer, maar het paleis is slechts beperkt open voor publiek, in het jaar moet je daar een aanvraag voor indienen en in de herfst en lente is het een week open voor iedereen. Deze week was de herfstweek, dus zijn we natuurlijk gegaan! Het was er natuurlijk zeer druk, maar dat gaf niet. We konden niet de gebouwen echt binnengaan (maar de deuren stonden wel open, dus konden we een beetje binnen piepen).

Om deze week af te sluiten hadden we deze avond een Nabe-party. Nabe is een soort grote pot, waar je groenten en vlees in smijt samen met een soort saus/waterachtig iets en dan laat koken. Daarna eet iedereen daar samen uit. Tjah, ik kan niet meer zeggen dan dat het heel leuk was :-) een topavond :-).

Belgian people, see you next week!

No life without Matcha!

Ta-dam! Alweer een week voorbij, dus weer een nieuwe blogpost! Deze week zijn er toch weer een aantal interessante dingen gebeurd. Dinsdag hadden we 'fire drill'. Om kwart na negen ('s ochtends, terwijl ik normaal op een dinsdag pas om negen uur moet opstaan, we waren gelukkig verwittigd), ging het brandalarm af. Het werkt goed... Zeer goed... en is vlak naast mijn deur. Geen zorgen dus iedereen: als het brandt, dan word ik wakker. De nooduitgang is ook trouwens maar een meter van mijn kamer verwijderd, net als het brandblusapparaat. We hebben trouwens geleerd hoe we die moeten gebruiken. Er was ook een rooksimulator. Een van de lege kamers hier was onder rook gezet en daar moesten we dan inkruipen om te ervaren hoe het is in een kamer vol met rook (en je dus niets kunt zien).

Woensdag hadden we met Japanese Studies een uitstap. Ik en Mathilde hadden gekozen voor Japans papier maken. Toen we daar waren bleek Elsa dat ook gekozen te hebben (ze zit in een paar niveaus hoger, dus we wisten niet wat ze gekozen had). We hebben dus handgemaakt papier gemaakt. Eerst met een rechthoekige vorm in een bak met water en pap, dat laten drogen (versneld proces met een soort stofzuiger). Er waren ook kleuren en bloemblaadjes (van papier) om het papier te decoreren. Dat moesten we nog even laten drogen en dan was het klaar. Het was zeer leuk, maar op het einde was het papier wel zeer dun geworden.

Vrijdagavond was het eens geen partynight (want ik wou vroeg opstaan zaterdag om naar LI te gaan in Ôsaka). We(ik, Fien en Mathilde) hadden wel geen zin om te koken, dus zijn we  naar Sukiya gegaan, de japanse fastfoodketen (is wel een rijsgerecht). Daarna hadden we wel zin in een dessert... Dus zijn we naar MacDonalds frietjes gaan eten (twee fastfoodketens op een uur, was er misschien een beetje over...?)

Zaterdag was het dan Ôsaka met LI. Dat was zeer leuk. We zijn in de voormiddag naar het Ôsaka-kasteel gegaan. Het originele is wel vernietigd, maar er is een replica gebouwd op de oorspronkelijke plaats en vanbinnen een museum. 's middags wouden LI okonomiyaki eten en we zijn op goed geluk ergens binnengestapt. Het bleek enorm lekker te zijn! Met lekker veel groentjes! Groenten zijn hier duur vind ik (want ik koop veel groenten, want ik eet dat graag) en bij goedkope gerechten krijg je ook amper groenten. Nu ja, de okonomiyaki was niet zo goedkoop, maar ook helemaal niet duur.
We wouden eerst in de namiddag naar het aquarium gaan, maar we zaten een beetje krap in de tijd, dus zijn we in de shopbuurt blijven rondlopen. We zijn naar de starbucks geweest waar ik natuurlijk genoten heb van een superlekkere matcha-latte! Het afscheid was er al veel te snel, maar ik ga hier niet zitten treuren.

Vandaag was het schoolfestival (gisteren ook, maar toen zat ik dus in Ôsaka). Ik ben even geweest, maar echt mijn ding was dat toch niet. Ik moest ook nog veel werken, dus ik ben redelijk snel teruggekomen. Ik heb volgende week Mid-term examens. Allez ja, ik heb er 2. Eentje is een paper; die heb ik al af en de andere is open boek, ik heb vandaag dan alles zitten herlezen en aanduiden. Beiden zijn dinsdag. Ook weer veel testen Japans.

LI

Zo, ik heb er een hele drukke week op zitten! Maandag heb ik een hele dag vol spanning uitgekeken naar de aankomst van Lander en Inge. Om 21.30uur was het dan zover! We hebben dan wat bijgepraat :-).

Dinsdag kon de reis van Lander en Inge met privé-gids (ik dus) beginnen. In de voormiddag hebben we samen de Tôji-in tempel gedaan, die is vlak naast mijn unief. Het is een redelijke kleine tempel, maar wel een mooie tuin. 's middags zijn we naar mijn unief gegaan en daar hebben we ook gegeten. Ik moest jammer genoeg naar de les van 13-14.30uur, want ik had kanjitest. Ik heb Lander en Inge dan naar kinkakuji gestuurd, waar ik hun na de les ontmoet heb. Dan hebben we samen ryoanji gedaan (de zentempel). 's avonds zijn we naar de kaitensushi geweest en daar hebben we heel veel gegeten.

Woensdag moest ik in de voormiddag naar de les (weer test), dus heb ik Lander en Inge (pfft, vanaf nu LI) begeleidt naar het station en hun op de trein gezet. Zij hebben dan de Tôji-tempel bezocht (niet verwarren

met de Tôji-in van de vorige dag!). Ik ben hun na de les tegemoet gekomen. Samen hebben we de Kiyomizu-dera bezocht. Dit was ook een heel mooie tempel! (Tjah, jullie denken misschien, tempels tempels tempels, die doen niet anders dan tempels bezoeken, hoe kan dat nu leuk zijn? Maar ik moet wel benadrukken dat de tempels veel verschillen, de basis is hetzelfde, maar ze zijn altijd anders, dus zeker de moeite waard!). Daarna zijn we naar ippodo gegaan, de beroemd(st?)e theewinkel, mijn favoriet. De thee is daar echt ongelooflijk goed (maar dus ook duur). Ik heb een matcha-starterset gekocht. In theeceremonie leer ik hoe ik Matcha-thee moet maken, dus dit was ideaal. In de set zitten alle benodigdheden: de kop, het lepeltje (maar niet echt een lepelvorm, eerder stokje), het "kloppertje" (zeer belangrijk) en natuurlijk de matcha zelf. Daarna zijn we naar Kawaramachi geweest, het shopdistrict. Als snelle hap hebben we McDonalds gegeten, ik en Lander hebben de Teriyaki-burger genomen (enkel in Japan verkrijgbaar). Het was wel lekker, maar je smaakte toch vooral de teriyaki-saus en niet echt de hamburger. 's avonds heb ik voor LI thee gemaakt (met mijn nieuwe set) en de traditionele japanse snoepjes laten eten (die hadden we in Kawaramachi eerst geproefd en gekocht).

Donderdag kon ik al mijn lessen missen, dus hebben we een daguitstap gedaan naar Nara! Nara is in de achtste eeuw de hoofdstad van Japan geweest. Daar hebben we vanalles gedaan. Nara is bekend om het boeddhabeeld dat er staat en de loslopende herten. We kwamen de herten al snel tegen en Lander kocht koekjes om hun eten te geven. De herten waren wel niet zo geduldig en begonnen nogal opdringerig te worden. Ik heb op hetzelfde moment langs de twee verschillende kanten een kopstoot van een hert (dus twee herten) op mijn been gekregen. Dat was even schrikken. Lander amuseerde zich rot met de herten. In Nara hebben we dan eerst een tempel bezocht, maar daar was een tentoonstelling bezig, dus zijn we niet binnen gegaan. We zijn dan naar de tempel met het boeddhabeeld gegaan. Dat beeld is echt gigantisch, ongelooflijk zicht! Daarna zijn we nog snel naar een schrijn gegaan, zodat we er waren voor sluitingstijd, bleek wel dat het schrijn gewoon open was, en dus geen sluitingstijd had. Daar hebben we naar de zonsondergang gekeken.

Vrijdag ben ik wel de hele dag naar de les geweest. LI hebben dan het bamboebos, een tuin en Nijo-kasteel bezocht. 's avonds zijn we samen met Fien naar Janbo geweest, het okonomiyaki-restaurant. Daarna hebben we nog een hele tijd gebabbeld op mijn kamer. Deze ochtend zijn ze dan vertrokken naar Takayama, zaterdag zie ik ze weer als ze in Osaka zijn, dan ga ik ook naar Osaka. Mijn kamer was direct veel leger (letterlijk en figuurlijk). Gelukkig had ik ook een drukke dag gepland vandaag. Samen met Fien en Mathilde hebben we Tôji bezocht en daarna zijn we gaan winkelen. In de vroege avond zijn we naar een musical geweest samen met So Jeong, we hadden gratis tickets gekregen. De musical was wel leuk, maar ik was zo moe dat ik toch niet alles heb zitten volgen (het was in het Japans). Amai, nu is het nog eens een lange blogpost hé!

Tot de volgende

xxx

チューチュー!!! (= Het japanse equivalent voor pieppiep!)

Deze schoolweek was niet bijzonder, ik zit hier nu wel echt in een routine. In het begin van de week was het even druk met mijn curriculum in orde te maken. Een beetje zeer dicht bij de deadline, maar het is gelukt: mijn Learning Agreement (+handtekening) is in Gent geraakt, mijn programmavoorstel is goedgekeurd en mijn curriculum online is ingediend. Het weer is hier ondertussen plotseling omgeslagen, van rond de 20° naar rond de 10°... Niemand had dat verwacht, dus ik ben wel een paar keer bevroren. Verder heb ik deze week een workshop origami gehad (wiiiiiii). Dat was tijdens de les Japanese Studies. Theeceremonie was zeer stom deze week, de leraar was er niet, dus moesten we naar een video kijken uit... 1979... Gelukkig kregen we wel ons snoepje en thee. Ik heb deze week een voorraad macha-ijs ingeslagen (ijs van groene thee). Echt superlekker! Aanrader :-)

Na theeceremonie zijn ik en Mathilde naar Izumiya gegaan, een winkelcentrum. Daar hebben we een bento-box gekocht (=brooddoos²)!!!! Mijne is echt supermooi! Ik heb dan ook voor vrijdag een bento (=lunch, maar dan vaaak de overschot van je eten de avond ervoor, tenzij je 's ochtends zin hebt om te koken...) gemaakt.

Halloween wordt hier enorm gevierd en er zijn enorm veel Halloweenfeestjes, maar die duren misschien maar 2uur ofzo... Beetje raar. Wij hebben besloten om niet naar het halloweenfeestje georganiseerd door school te gaan, maar in de plaats iets te gaan eten en naar karaoke te gaan... Humhum, ik en zingen...

We hadden ook Japanners in ons gezelschap: Sachiko, Ryosuke en Miki. Dus we waren ons én aan het amuseren én Japans aan het oefenen (zijn wij niet fantastische leerlingen). In het begin vond ik het niet zo leuk (ik zing nu eenmaal verschrikkelijk), maar na een tijdje trok ik het mij niet meer aan en besloot ik zelfs een aantal liedjes alleen te zingen! Omdat niemand anders die kende, maar ik wou ze per se zingen:p. Editors (Munich), Joy Division (Love will tear us apart) en Evita (Don't cry for me, Argentina). Ik vond het fantastisch dat ze Editors hadden! Al was het maar 1 liedje...

Zaterdag had ik inhaalles van mijn saaiste vak hier: Foreign Relations of Japan. De prof geeft punten op medewerking in de klas (dus dat betekent; antwoorden op de vragen!). Dat is echt superirritant. Nu was er bijna niemand in de les en heeft iedereen extra punten gekregen die wel gekomen was :-). Joepie!
Vandaag hadden we een sushiparty met Shiho en Shoko in het appartement(je) van een vriendin van Shiho. Het was zeer gezellig! We zaten allemaal rond een tafel waar alle ingrediënten lagen en we konden dan zelf onze favoriete sushi maken. We hebben al direct een volgende keer afgesproken!
Morgen komen Lander en Inge hier aan, dus ik kijk al erg uit naar morgenavond! Het zal een zeer drukke week worden :-)

Himatsuri en Biwako

Dag iedereen! Ik heb weer een superdruk weekend gehad! Het begon vrijdagnamiddag, na de les Japans zijn we direct naar huis gesneld om te vertrekken naar de himatsuri (een vuurfeest buiten Kyôto, op dat feest worden de boze geesten weggeleidt door de toortsen die overal branden en rondgedragen worden). Het was wel een hele tocht om daar te geraken en blijkbaar ging zowat iedereen daar naartoe, de trein was volgeplakt. Het was leuk om eens te zien, maar wel erg druk. De vuurtoortsen werden rondgedragen door kinderen (meisjes en jongens) en werden alsmaar groter en de dragers werden alsmaar volwassener. Wel enkel door jongens, en als je hun outfit bekijkt snap ik dat wel een beetje... Ze hadden alleen maar een onderbroek aan en dan tjah, hoe moet ik dat noemen, een soort "trui". De toortsen waren echt reusachtig! Vol enthousiasme liepen ze door de straten van het kleine dorpje.

Het was 21uur toen we weggingen en we hadden nog geen avondeten gehad, dus stelde ik voor om naar de MacDonalds te gaan... Er is er eentje dichtbij ons huis en daar hebben we nog een hele tijd gezeten.

Zaterdag was het opstaan, klaarmaken en alweer vertrekken. We zijn naar het Biwa-meer gegaan (het grootste meer in Japan) om daar te pciknicken. Het gezelschap bestond ook uit Japanners, dus we hebben veel Japans kunnen praten (joepie). We hebben daar een hele namiddag gezeten en zijn uiteindelijk ook ramen gaan eten samen.

Zondag was ik zeer moe door mijn twee drukke dagen en moest ik ook eigenlijk studeren, dus ben ik niet buiten geweest.

The smoking police

De afgelopen dagen heb ik mij vooral moeten concentreren op studeren, want ik had twee testen en twee presentaties. Die zijn nu achter de rug. Alles is goed gegaan. Vandaag heb ik wel weer een aantal dingen meegemaakt die het vermelden waard zijn:

1. Ik heb ontdekt dat Ritsumeikan iets heeft dat ze 'smoking police' noemt. Deze agenten lopen rond op de campus om iedereen die rookt op de campus te straffen (er zijn speciale boxen waar je in kunt roken op de campus, net een zoo).

2. De theeceremonieles was ook zeer bijzonder vandaag: anderhalfuur lang hebben we geleerd hoe we ons doekje moeten vouwen. Dat doekje heb je nodig om alle benodigdheden ritueel te reiningen (eigenlijk gewoon met je speciaal gevouwen doekje eens overgaan). Ik heb een filmpje gemaakt dat zo'n dikke 40 seconden duurt en ik de vouwtechnieken demonstreer... Ik heb het op facebook gezet. Let wel niet op mijn rare gezichtsuitdrukkingen.

3. Ik ben naar de kaitenzushi (rolbandsuhi) geweest!!!! Jeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeej! Het was superleuk! Ik heb vanalle sushi kunnen eten. Zeer blij! :-)
4. Ik ben om mijn officiële kaart geweest die bewijst dat ik in Japan woon (als buitenlander).

Yamazaki-san: bejaarde eigenaar of vermomde superninja?

Alweer bijna een week verder, wat heb ik zoal gedaan, euhm...

Woensdag heb ik voor de eerste keer purikura gedaan! Dat is een soort van fotocabine waar je in gaat staan, maar er is genoeg plaats voor veel mensen. Ik, Fien en Mathilde hebben foto’s van ons samen getrokken. Achteraf konden we die bewerken en er allemaal hartjes, sterretjes, diertjes, etc. bij plaatsen. Ik weet niet goed hoe het in elkaar zit, maar iedereen heeft veel grotere ogen en een veel egalere huid dan normaal :p.

Vrijdag zijn we weer okonomiyake gaan eten, maar dat is een beetje uit de hand gelopen qua aantal… ’s Avonds hebben we weer jungle speed gespeeld op Mathilde haar kamer, maar… Mathilde ligt op het gelijkvloers, 2 kamers verwijderd van Yamazakisan, de eigenaar. Humhum, om 10uur ofzo moet dat hier stil zijn, natuurlijk waren wij niet stil om 10 uur. Rond 11uur is So Jeong (een supertoffe inwonende buddie) komen vragen om stiller te zijn. We wouden zaterdag toch vroeg vertrekken (naar waar zeg ik nog niet), dus we waren toch al aan het afsluiten. Toen ik, Fien en Elsa naar onze kamers wouden gaan, merkten we dat… Yamazaki met So Jeong in de gang aan het praten was… Nu, Yamazaki praat en praat en praat en praat. Wij hadden geen zin in om uitgebreid onder ons voeten te krijgen, dus zaten we vast! Gelukkig heeft So Jeong tekens gedaan wanneer we veilig konden passeren J, haha, het was net of  ik weer een junior in het JRK was en ik liep in het kamphuis rond terwijl ik al lang in bed moest liggen en ik bang was betrapt te worden…

Zaterdag… hebben we iets heel leuks gedaan… shoppen in Kawaramachi!!!!!!!!!!!! Wiiiii!!!! Een hele dag hebben we daar rondgelopen! Ik heb een paar mooie dingen gekocht J. We hebben dan weer purikura gedaan (deze keer met Elsa en Zanzan er ook bij J).

Jammer genoeg had ik ook superveel huiswerk, waardoor ik vandaag de hele dag heb moeten studeren. Met af en toe een pauze (de was insteken, de was gaan halen, de was opvouwen, stofzuigen,…). Zo meteen gaan we wel gaan eten (ik denk Indisch) met een hele bende (ik weet eigenlijk niet goed wie allemaal, want ik ben uitgenodigd door Kathleen (Filippijnen) en ik weet niet wie ze nog heeft meegevraagd).

Wakey wakey, eggs and bakey!

Ik vond het weer eens tijd voor een korte update. Maandag had ik test, dus dit weekend heb ik wat gestudeerd (zaterdag toch). Ik heb ook de rode currypasta klaargemaakt die ik gekregen heb voor mijn vertrek! Het was zeer lekker :-) en gemakkelijk :-). Zaterdag was echt rotweer, dus heb ik heel de dag binnen gezeten. 's Avonds hadden we wel weer afgesproken, deze keer op Elsa haar kamer.

Zondag was het véél beter weer en dus wou ik wel naar buiten gaan, maar ik wist niet goed wat of hoe. Fien heeft mij 's middags uitgenodigd om mee te gaan naar de Ginkakuji (zilveren paviljoen) en daar was ik zeer blij om :-). Het was wel zeer ver weg (zo'n 40minuten op de bus...), maar wel tof. Ons gezelschap was deze keer Velizar (bulgaar de in Denemarken studeert) en Kengo (Japanner die daar in de buurt woont). Tot mijn grote verbazing was het zilveren paviljoen niet van zilver (que?), Kengo vertelde ons dat de opdrachtgever te weinig geld had om het paviljoen in zilver te bekleden, maar dat het wel zijn oorspronkelijke bedoeling was. Het paviljoen zelf was dus niet zo interessant, maar de tuin erond en het wandelpad op de heuvel dat een mooi uitzicht gaf op Kyoto, waren wel de moeite waard.

Toen we terugkwamen en met Mathilde en Michelle aan het babbelen waren kwam Raynor (Canada) vragen of we mee wouden naar de kaitenzushi (zo sushi op een rolband), omdat ik dit echt al lang wou, zei ik natuurlijk ja. Fien, Mathilde en Michelle wouden ook mee.

Maar...:'(.... Toen we daar aankwamen bleek dat we anderhalfuur zouden moeten wachten om te eten en niet iedereen wou zo lang wachten (ik natuurlijk wel, dat zag er echt supertof uit!), dus gingen we naar een ander Japans restaurant. Dat was ook lekker en uiteindelijk ook gezellig, maar toch jammer van de sushi :-(.

De test maandag was helemaal niet moeilijk. 's Avonds besloot ik eens lui te zijn en instantcarbonarasaus te maken. Eki, echt vies, dat koop ik niet meer hoor! Maandag was Elsa jarig, dus natuurlijk was het weer tijd voor een feestje! Fien had cake gebakken en Mathilde pannenkoeken!

Gisteren had ik nogal veel les en o.a. economie, dat enkel Michelle en Olivia (beide VS) ook volgen. Ik heb toen een paar grappige engels kinderuitspraken van Michelle geleerd: wakey wakey, eggs and bakey en bedtime for Bonzo. Wakey wakey, eggs and bakey is mijn nieuwe favoriet (dat zeg je om mensen wakker te maken, bv als ze aan het knikkebollen zijn).

Bijna een maand!

Zo, ondertussen is er weeral wat tijd voorbijgegaan J, het gaat echt enorm snel voor mij, volgende week maandag ben ik hier een maand en dat kan ik bijna niet geloven! Ik heb weer een paar drukke dagen achter de rug, woensdag had ik les van de grappige prof Japans en ook nog een les ‘Japanese Studies’.  Daartussen had ik een lange middagpauze en ben ik naar een circle-event gegaan (soort studentenvereniging). Het is een vereniging speciaal voor buitenlanders die Japanners willen ontmoeten en omgekeerd. Het was wel leuk, maar niet zo bijzonder. Wel goed om nieuwe mensen te leren kennen. Na de lessen was er een International  Exchange Fair, waar buitenlandse studenten hun universiteit konden promoten bij Japanse studenten. Ik en Fien hebben Gent vertegenwoordigd, maar er was geen interesse… Hierna was ik zeer moe en ben ik supervroeg gaan slapen.

Donderdag hadden we kanjitest. Zeer gemakkelijk! Ik heb hem al teruggehad, een 20/20, maar ja, ik kende bijna alle kanji al… Geen uitdaging dus! De theeceremonie donderdag was zeer tof! Deze les hebben we vooral gefocust op het snoepje dat je als gast moet eten voor de thee. Het zitten in seiza ging al véél beter.

Vandaag in de les Japans waren er Japanse vrijwilligers om met ons te praten. Dat vond ik een goede oefening (veel beter dan al die voorbeeldzinnen van grammatica die ik al beheers…-_-). Tijdens de middagpauze hadden we afgesproken met Chiho en Shoko, twee Japanse meisjes die we vorige week tijdens ‘Japanese Culture’ ontmoet hebben. Het was zeer leuk en we hebben een hele tijd gebabbeld J, in het Japans \(^o^)/.

Vanavond wouden we iets doen, maar het regent enorm, dus wouden we niet echt naar buiten gaan en doorweekt worden.  Ik heb dan iedereen uitgenodigd om in mijn kamer thee te drinken. Tjah, dat klinkt niet zo fantastisch, maar als je weet dat de thee die ik heb echt ongelooflijk goed is, klinkt het al beter, niet? De anderen (Mathilde, Fien, Kiori en Elsa) hadden snoepjes en koekjes mee. We hebben ons zeer goed geamuseerd en veel gelachen. Morgen zetten we het feestje verder met nog eens jungle speed :p, overdag weten we nog niet, we moeten eerst zien wat voor weer het zal zijn.

Jungle speed en strijken.

Hoi iedereen! Het is al een paar dagen geleden en eigenlijk heb ik getwijfeld of ik wel iets op mijn blog zou zetten, want veel te vertellen heb ik niet. Vrijdagavond was zeer leuk, we hebben o.a. jungle speed gespeeld en ik heb een Koreaans drinkspelletje geleerd (waar ik zeer goed in was!). Het was een drinkspelletje zonder drank wel (och ja, er waren een aantal blikken met een soort suikerige fruitsmaak met sake, maar het alcohollevel was verwaarloosbaar). Zaterdag heb ik het Nijo-kasteel bezocht. Toen ik in juli op reis was in Japan heb ik dat ook bezocht, maar toen was het zeer warm en de vochtigheid was zeer hoog, dus een aangenaam bezoek was dat niet. Deze keer heb ik er veel meer van kunnen genieten en ik ben weer een stempel rijker in mijn boekje :-).

Voor de rest is er eigenlijk niets bijzonders gebeurd, mijn leven hier begint al normaler te worden. Ik kook, was, strijk, doe boodschappen, ga naar de les, maak huiswerk, praat met mijn nieuwe vrienden... Ik ben nogal zelfstanding geworden hé ;-).

Theeceremonie... Pijnceremonie?

Zo, er zijn alweer twee dagen voorbij! Donderdag had ik niet veel les, enkel Japans. Ik moest wel huiswerk maken. In de late namiddag had ik mijn eerste theeceremonieles!!!! SUPER! We hebben een echte theeceremonie mogen bekijken en daarna een korte versie, die gaan we leren. We hebben een setje gekregen met spulletjes die je nodig hebt als gast (papiertjes om je lepeltje aan af te kuisen dat je gebruikt om de snoepjes te eten (volgende week krijgen we het lepeltje), waaiertje dat niet open kan en een doekje om de benodigdheden ritueel te reinigen). Foto op facebook. We hebben geleerd hoe we correct moeten zitten en ik moet toegeven... PIJNLIJK!!! Aiai, ik heb dat amper volgehouden, mijn arme voetjes. Ik kan wel al goed rechtstaan vertrekend uit de zitpoze. We hebben ons eerste snoepje gegeten en thee gedronken. Ik vond het echt lekker, de macha (soort groene thee, maar niet degene die ik iedere ochtend drink, macha is veel bitterder (shit, is dat een goed Nederlands woord?)) was inderdaad bitter, maar na het zeer zoete snoepje een perfecte combinatie en de nasmaak was echt wonderlijk :-).

Vandaag had ik veel les:

Japans: tjah, ik had alles al gezien eigenlijk. Het kanji-level is eigenlijk te laag voor mij, ik zal wel wat extra zelfstudie doen denk ik (voornemen).

Japanese culture: lijkt niet zo moeilijk. De prof is wel een Amerikaan... En vergelijkt Japan constant met Amerika (het voorbeeld van westerse cultuur... Tjah, toch niet hetzelfde als Europa hoor prof!).

Japans spreken was nog eens een spreekexamen, simpel.

Foreign relations of Japan is saai.

In de lunchpauze heb ik samen met Satomi geluncht, ik heb haar ontmoet tijdens Japanese economy. Ze heeft een jaartje in België gewoond toen ze 7 jaar was.

Mijn einde is nogal schematisch, sorry hiervoor, maar het is fridaynight (=partynight) en er wacht mij een feestje bij Jazmin...

Kyôto, I love you!

De afgelopen 2 dagen vielen veel beter mee dan maandag. Mijn curriculumprobleem is opgelost en geen onverwachte toetsen meer! Dinsdag heb ik Japans, Japanese society en Japanese economy gehad. Japans valt goed mee, het gaat véél trager dan in Gent, maar de lessen zijn wel in het Japans. Goh ja, het tempo is echt wel laag, maar kom. Japanese society en Japanese economy waren weeral jezelf voorstellen en voorstelling van het vak. Veel presentaties, groepswerken en papers. Dat vind ik wel goed, want dat doen we nooit in Gent, dus kan ik dat oefenen. We hebben trouwens al huiswerk. Omdat ik bang was dat ik teveel ging vergeten, heb ik een agenda gekocht. Mooi hoor J. Na de les Japanese economy kwam er een Japans meisje naar mij (de lessen society en economy zijn gemengd buitenlanders en japanners en worden in het engels gegeven). Zij heeft toen ze in het lager zat een jaartje in België gewoond en was superenthousiast om mij te ontmoeten, we hebben een lunchafspraak vrijdag J.

Vandaag had ik Japans en Japanse cultuur (gegeven in het Japans). De prof van Japans vandaag (we hebben 4 verschillende proffen) was zeer grappig! Japanse cultuur  viel goed mee, het level is in die les niet C2 maar D (dus nog lager). De lerares praat zeer traag en ik kon zonder problemen volgen. Die lessen zijn er echt leuk uit, er komen gastsprekers en we gaan een uitstapje maken etc. Vandaag was het les over Japanse geschiedenis. Gewoon een klein beetje overlopen en niets dat ik nog niet wist. Morgen heb ik theeceremonie en vandaag ben ik die lessen gaan betalen. Dat was nu echt het stomste systeem ooit! Hebben ze hier nog niet van creditcards gehoord?! We moesten op een kaart van co-op (een organisatie, euh, soort studentenkortingskaart met puntenspaarsysteem) geld zetten en dan met die kaart stickers kopen (wtf?). Omdat we die kaart (nog) niet hebben, moesten we er eerst één gaan lenen in het internationaal center. Ik en Mathilde zijn dan geld op die kaart gaan zetten in een ander gebouw, dan moesten we weer naar een ander gebouw om de stickers te kopen. Wij kopen dus stickers, t.w.v. 8000 yen en dan terug naar het Internationaal center. Toen we daar waren merkten we dat we een verkeerde sticker (van 3000 yen) gekocht hadden. Dus moesten we weer naar een ander gebouw om die fout recht te zetten en dan opnieuw de hele procedure…  Ongelooflijk wat ze hier allemaal uitvinden.

Deze avond hadden we afgesproken met Ryosuke, die hebben we vorig week tijdens de nomihoudai ontmoet. Hij heeft ons naar een berg gevoerd die een zicht geeft op heel Kyôto. Het was al donker, dus alle lichten waren aan in de stad. Het zicht was echt FENOMENAAL!!! Zo mooi!

Daarna zijn we in ons I-house takoyaki gaan maken (soort poffertjes met octopus in), dat was zeer lekker! En gezellig :-).

En we beginnen de lesweek... met een test!

Dag iedereen! Hier nog eens een blogje. Dit weekend heb ik niet zoveel gedaan. Zaterdag zijn we naar het winkelcentrum van Kyôto geweest, maar we waren allemaal nog een beetje moe omdat we te weinig geslapen hadden. De foto's staan op facebook, het was een zeer leuke buurt, volledig overdekt. Ik had getwijfeld of ik mijn stempelboekje zou meenemen, maar ik heb het dan uiteindelijk toch meegedaan. En maar goed ook! Midden in het winkelcentrum was een schrijn, dus mijn boekje is alweer een stempel rijker :-).

Zondag was karweitjesdag: wassen, strijken, stofzuigen,... En eten koken voor het welkomsdinner zondagavond. Iedereen moest iets meenemen om te eten en dan kon iedereen overal van proeven. Er was echt superveel eten. Ik heb de pasta met scampi's gemaakt en ik heb veel positieve commentaar gekregen. De chocolade die ik van Frank had gekregen om vrienden te maken had ik ook mee. Ze vielen enorm in de smaak en waren zéér snel op. Het feestje was leuk, nu heb ik iedereen die hier woont gezien. De Yamazaki's (het koppel dat dit huis runt) waren ook aanwezig :-).

Vandaag was de eerste dag les en jammer genoeg viel dit wat tegen. Voornamelijk omdat ik wat problemen heb met een vak dat ik hier moet volgen, international management. Maar ik ga jullie niet vervelen met de details, in België zou het echter geen probleem zijn (het is +/- vergelijkbaar met een overlapping, maar hier staat aanwezigheid op punten...). Ik was dus redelijk pissed op de Japanse regeltjes vandaag. De lessen waren ook niet tof, we kregen direct onverwachte toets :'(. Ik heb nu mijn klas ontmoet en daar zitten toch een paar rare mensen tussen...

Fridaynight = partynight!

Gisteren was een zeer leuke dag! Hij begon wel weer saai (administratie => ik heb een bankrekening geopenend). Maar in de namiddag kregen we de resultaten te horen van de placement test en of we een traditionele kunst mogen volgen (ik had mij ingeschreven voor theeceremonie). Ze begonnen met de traditionele kunsten en niet met de placement test :'(. Dat duurde echt lang. Voor jullie duurt het niet zo lang: ik mag theeceremonie doen en ik ben geplaatst in C2 (intermediate), net als Fien, Mathilde en Michelle (en nog vele anderen). Dus dat zal wel tof worden :-).

Na al dat gedoe en nog een infosessie over curriculum indienen zijn we met een grote groep onomiyake (denk ik) gaan eten. Dan zit je rond een tafel en komt de kok iets voor je neus maken (lijkt wat op teppanyaki, maar dan de goedkope versie). Het was erg lekker en veel te veel eten. Ik, Fien en Mathilde zaten aan tafel met Akio, hij komt van Canada, maar is half-japans (daarom gebruikt hij in Japan zijn Japanse naam). Dat was al heel gezellig.

's Avonds zijn we naar nomihoudai gegaan (voor 10 euro mag je zoveel drinken als je wilt in 90minuten tijd). Blijkbaar was er met alle internationale studenten afgesproken, want het was er stampvol met Rits-studenten. Het was zeer grappig, iedereen was dronken op het einde. Daarna zijn we naar de rivier gefietst, hier hangen veel mensen rond, ook heel leuk :-).  Het was wel nog een lange eind naar huis fietsen.

Shun: vrouwelijke russische dwerghamster of een mannelijke japanse buddie?

Volgende dag van de oriëntatie! We moesten er wel pas tegen de middag zijn, dus ik kon uitslapen! Joepie :-). Het was vandaag weer een feestdag in Japan, dus stonden er maar 2 sessies op het programma: veiligheid en misdaadsessie en een aardbevingsimulator. Veiligheid en misdaad was redelijk saai, ik heb een deeltje gefilmd, dus kijk maar eens op facebook. Het is wel nogal schokkerig en niet zo interessant, maar zo heb je een idee. Ik dacht dat ik iets supergrappig had gefilmd, maar blijkbaar had ik niet op de 'rec'-knop gedrukt, dus heb ik het helemaal niet gefilmd. Echt jammer, het was echt grappig. De politieagent die alles uitlegde (een oudere man) deed voor hoe je je handtas moet vasthouden op straat. We lagen echt kreupel. Ik heb trouwens zo'n netje dat in het filmpje gedemonstreerd wordt (mijn handtas is veilig in mijn fietsmandje!).

De aaardbevingsimulator was veel leuker. Daar is ook een filmpje van, maar dat heb ik nog niet (Fien heeft het gefilmd). We moesten in een soort bus gaan, waar een woonkamer was nagebouwd. Er werd een aardbeving van 7 op de schaal van Richter gesimuleerd. Het was net een attractie, er werd afgeteld en dan begon de "kamer" te beven. We moesten dan onder tafel gaan zitten. Ik heb ook een fluitje gekregen voor als ik gered moet worden, dan moet ik daarop blazen.

Daarna een campustour, maar aangezien wij daar al 2 dagen aan het rondlopen zijn, was er niet veel aan (de namen van de gebouwen werden gezegd, maar dat vergeet je toch).

Daarna werd het interessanter, Kengo (een Japanse buddie van 29 die een oogje heeft op Fien denk ik), vroeg of we nog iets wouden doen, zoals naar een café gaan (niet een café zoals wij dat kennen, eerder een tearoom). Ik, Fien, Mathilde, Kengo en Shun (andere Japanse buddie die maar 18 is en niet de dwerghamster van Els) zijn dan cake gaan eten. Daar kwamen we nog 2 andere buddies tegen: Risa en Maki (meisjes). We hebben dus veel contact gehad met de Japanse buddies. Jammer genoeg heb ik niet echt kunnen volgen wat er gezegd werd (het was in het Japans). Ze waren wel zeer vriendelijk.

Alweer een test en alweer papieren invullen (-_-)Zzzz

Vandaag was het tweede deel van de test: mondeling! Alsof het nog niet spannend genoeg was, werden we allemaal in een klein auditorium gedropt om te wachten tot onze naam afgeroepen werd. De zenuwen sloegen overal toe. Mijn mondeling is goed gegaan, ik ben eigenlijk wel tevreden. De lerares/examinator was zeer vriendelijk. De vragen waren zeer random bij mij (over België, over Japan, wat ik leuk vind in Japan, of er veel Japanners in België wonen,...) terwijl sommigen vragen hadden zoals: stel jezelf voor. Misschien was er op basis van onze motivatie die we een aantal maanden geleden moeten schrijven hebben al een bepaald niveau bepaald (oei, 2x bepalen in 1 zin, mijn nederlandse grammatica gaat hier echt achteruit, humhum, de dt-fouten zullen ook wel komen/zijn er al?).

Het heeft toch een hele voormiddag geduurd voordat iedereen geweest was (er waren 10 examinatoren). In de middagpauze zijn we weer naar de cafetaria gegaan. Alles is daar zo goedkoop, dat ik veel te veel gekocht had en het dan niet kon opeten :'(.

In de namiddag kregen we verscheidene infosessies. Veel info op een korte tijd en eigenlijk nogal, doodgewoon, verschrikkelijk saai! We hebben ook verschillende formulieren moeten invullen (o.a. om een bankrekening te openen). Iedereen was superblij dat we naar huis konden gaan. Deze avond was er in een schrijn dicht bij de unief een matsuri (festival/feest). We zijn wel eerst naar ons huis gegaan om te eten en ons op te frissen. Dan terug op de fiets door Kyôto (is trouwens zeer heuvelig, na een semester hier zal ik de blandijnberg een lachertje vinden). Het festival was zeer klein en rustig. Het waren een aantal optredens (traditionele dansen en muziek). We zijn gebleven tot het einde, maar hebben wel het begin gemist. Ik heb een aantal foto's proberen nemen, maar dat lukte niet goed (het was in de buitenlucht, dat is hier echt nog meer dan 30° overdag!!!). Ik heb ook gefilmd, maar telkens zeer kort, ik zal ze wel op facebook zetten.

En we beginnen de oriëntatieweek... met een test!

Vandaag was de eerste dag van de oriëntatieweek. Direct: TEST!!!!! Eerst luisterexamen en omdat wij dat in Gent nooit doen, was ik daar echt bang voor. Uiteindelijk viel het wel mee. Daarna schriftelijk. Dat waren 13 pagina's en drie delen, ieder deel werd steeds moeilijker. Het derde deel is mij niet meer gelukt. De test bepaald in welk niveau je komt, ik heb dan ook niet gegokt op het laatste deel (het was meerkeuze). Het gaat niet over punten, maar de juiste klas toegewezen krijgen. Morgen volgt nog een mondeling.

' s Middags hebben we in de cafetaria gegeten. Wow zo goedkoop en lekker! In de namiddag volgde een infosessie. Tjah, dat was minder interessant (het was meer het infoboekje overlopen dan echt info krijgen). Ik heb ook mijn Ritsumeikan studentenkaart gekregen, SUGOI! Mijn naam werd heel grappig afgeroepen. Mieke zorgt echt voor problemen (ze noemen mij hier Mi-ka) en Rombaut werd op z'n frans gezegd :p.

's Avonds werden we verwacht voor een welkomsdinner, maar daarvoor hadden we nog even vrije tijd en hebben we de omgeving verkend. Het welkomsdinner was een wandelend buffet. Ik heb alles geproefd en maar 1 ding was niet lekker (euh, ik heb eigenlijk geen idee wat ik gegeten heb). Na één keer rond geweest te zijn had ik mijn buik al rond gegeten :-). Ik heb veel nieuwe mensen ontmoet.

Ohja, japanologen, Fien heeft het alarm doen afgaan in het toilet :p, whahaha, was echt grappig, maar niemand behalve ik en een andere internationale student heeft het gemerkt.

The quest for Cheap Food.

Vandaag wou ik studeren, vandaag heb ik gestudeerd. Maar ik ben ook op verkenning geweest naar Ritsumeikan (de unief) samen met Fien, Mathilde, Elsa en Kiori (Taiwan). We vertrokken rond de middag, omdat we hoopten in de cafetaria te kunnen eten van de unief, aangezien die goedkoop is. We waren wel gewaarschuwd dat het vandaag een nationale feestdag was in Japan en het misschien niet open ging zijn. Dat was ook zo. Na onze fiets geparkeerd te hebben op de dakparking voor fietsen, hebben we de campus verkend (cf. foto's op facebook). Al snel kregen we veel honger en wouden we ergens iets eten. Iets goedkoops, want wij zijn studenten. De zoektocht bleek ongelooflijk moeilijk te zijn. Op de campus was er niets en daarbuiten was alles veel duurder. Bijna hadden we de hoop opgegeven. We besloten dan maar het goedkoopste dat we tegen kwamen binnen te gaan. Eenmaal daar merkten we dat het reuzeporties waren...

In Japan is het zeer normaal dat je eten koopt en dan deelt met iedereen aan tafel. Zo hebben wij ook gedaan. We hebben uiteindelijk 2 porties besteld en onze hongerige magen gevuld. Tevreden keerden we terug.

Maar de queeste voor eten bleek voor mij nog niet gedaan. Ik besloot om vanavond pasta met scampi's in roomsaus (op de JRK-manier) te maken. Daar begon mijn queeste voor room... Met behulp van mijn elektronisch woordenboek en 3 japanse winkelbediendes vond ik iets dat room kon zijn. Vol spanning keerde ik terug, niet wetend of mijn queeste een succes was.

Het was een succes! Mijn eten was weer lekker en iedereen was jaloers! \(^o^)/

PS: Jammer genoeg is er effectief een kakkerlak gespot, op Mathilde haar kamer :'(.

Ik moet studeren en heb geen tijd om een goede titel te verzinnen.

De afgelopen dagen heb ik voornamelijk gestudeerd en dat ga ik vandaag ook doen. Morgen heb ik de placement test, die test bepaalt het niveau dat we hebben en ik ben er wel wat zenuwachtig voor. Met de testen begint ook de oriëntatieweek, die duurt tot vrijdag.

Ik heb enkel nog zaterdag wat tempels bezocht, de kinkakuji en ryôanji. De kinkakuji is het gouden paviljoen, een erg mooi gebouw, maar ik ben vooral dol op de ryôanji. Dat is een zentuin (bestaat uit enkel stenen). Rond de zentuin zelf is een zeer rustige japanse tuin. De atmosfeer is daar echt fantastisch, ik zou er een hele dag kunnen zitten, maar de verplichtingen roepen al :p.
Trouwens, ik heb gisteren voor de allereerste keer in mijn leven de was gedaan. Dat is zonder problemen gelukt \(^o^)/.
Oh, ik heb een japanse gsm en in Japan sturen ze elkaar berichten via e-mail. Jullie kunnen met jullie gewone e-mail mij dus berichten naar mijn gsm sturen :-), mijn gsm e-mail is: eva.corijn@softbank.ne.jp (het is dus een tweedehands hé:p, normaal moet ik dat kunnen veranderen naar mijn naam, maar dat is mij nog niet gelukt...). Stuur mij wel geen berichten als het hier nacht is hé :p. Ik kan ook nog niet zo snel antwoorden, maar ik doe mijn best.

Stempel: check, deftig eten: check en uitslag: check!

Tjah, ik weet niet of vandaag interessant was, maar toch een korte blog over mijn dag:

Ik heb gestudeerd in de voormiddag (flink).

Ik heb een omelet met tomaat gemaakt 's middags (flink).

Ik ben gaan sightseeing doen. Maar dat was niet zo geslaagd. Eerst gingen we met vier zijn (ik, Fien, Mathilde en Michelle (een nieuw Amerikaans meisje)), maar als snel waren met zo'n 10... Veel te veel eigenlijk om echt bezienswaardigheden te gaan doen, dus ik vond dat een beetje jammer. In Japan heeft iedere bezienswaardigheid zijn eigen stempel en die kun je (gratis) ergens opstempelen, veel Japanners hebben speciaal een boekje daarvoor en ... ik ook (gekregen van Inge en Lynn \(^o^)/)! En nu heb ik heb dus mijn eerste stempel!!!! Jééééj! We zijn de tempel zelf wel niet binnengegaan (dat is een beetje het probleem met zoveel, je moet met iedereen rekening houden).  -> Foto's op facebook :-)

Ondertussen had ik een bericht gekregen van mijn papa, ik ben volledig geslaagd :-) (jaja, ik heb herexamens gehad en wist mijn resultaten nog niet eens :p).

Deze avond was mijn eten (al zeg ik het zelf) een groot succes! Het aziatisch proberen koken en dan mislukken was mij wat beginnen tegensteken en dus heb ik gezocht naar "westers" eten. Ik had nog tomaten (van mijn omelet) en ik heb dan kip en aardappelen gekocht. Westers eten klaarmaken is makkelijk! Gewoon kip en aardappelen bakken en tomaatjes snijden (niet vergeten de aardappelen en tomaten te kuisen natuurlijk :p). Het was erg gezellig in de keuken, we waren er met 6 tegelijk (toevallig).

An apple a day ... keeps the mosquitos away!

Korte blog vandaag! Jullie moeten anders altijd zoveel lezen en vandaag was relatief normaal.

De muggen hebben de afgelopen dagen een feestje in mijn kamer gehouden, dus ik heb een anti-insectengeurtje gekocht. En het ruikt naar... appels... Ik hoop nu gewoon dat het werkt.

Ik heb ook met succes gekookt vandaag! Een soort basisnasigoreng heb ik geprobeerd, dus roerei, maïs, sojabonen (erwten zijn superduur) en de overschot van champignons. Met rijst natuurlijk. De rijstkoker heeft vandaag wel zijn werk gedaan (ik heb Juri, een Japanse buddie hier, om hulp gevraagd en Elsa, de Hong Kongse, wist ook raad :p).

Rijstkokers = simpel?

Gisteren was een drukke dag, er moest veel geregeld worden. We werden om 9u beneden verwacht om naar het station te vertrekken. We werden door een buddie begeleidt tot de trein, hij zei ons dan welke halte we moesten afstappen en daar waren dan 2 andere buddies op ons aan het wachten. We zijn dan naar de universiteit gegaan, waar we verschillende papieren moesten invullen, die we daarna met de buddies moesten gaan indienen. Morgen moeten we er opnieuw naartoe, om iets te gaan ophalen. Dat papierwerk heeft wel een hele voormiddag geduurd. Ik heb 2 nieuwe meisjes toen ontmoet: een Italiaanse, die mij niet ligt en een meisje uit Hong Kong, Ersa, die mij wel goed ligt :-). Samen met Mathilde (de Franse) en Ersa en Fien zijn we 's middags beef hot pot gaan eten. Dat was lekker en supergoedkoop (zo'n 380 yen moest ik betalen, iets meer als gewoon, omdat ik wasabi erbij had). Normaal kost eten op een restaurant toch zo'n 800 yen voor het goedkoopste, dus dit was echt goedkoop.

Na het eten zijn we met ons vieren terug gegaan en hebben we fietsen gehuurd. Mijne is lichtblauw (foto komt op facebook). Nu we een fiets hadden, zijn we op zoek gegaan naar de 100-yen shop. Een meisje uit het middelbaar heeft ons de weg gewezen. De 100 yen shop heeft echt véél en bijna allemaal voor 105 yen. Enkele van mijn aankopen: 2 glazen, lepels, mes, vork, oordopjes van Hello Kitty, ooglapjes van Hello Kitty (ik heb geen gordijnen en het is hier al licht om 5u...), handdoeken, washandjes, borstel (ik had er een mee van thuis, maar die was niet goed), magneten (voor mijn frigo met foto's te versieren), schrift, blocnote, briefpapier en cursusblok. Ook enkele dingen die meer dan 100 yen hebben gekost: een kussen, een grote handdoek en een stekkerdoos. Die waren allemaal 300 yen. Verder heb ik ook decoratie gekocht: een plaatje van Hello Kitty met 'my room' erop, dat hangt aan mijn deur, een kikkertje dat aan één van mijn haakjes hangt en 5 prenten van Hiroshiges Tôkaidô (alle 5 samen was 105 yen!). (Foto's op facebook).

Toen ik terug was heb ik dus mijn kamer versierd, daarna hebben we allemaal samen avondeten genomen (ik had rijstballen). 's Avonds hebben we naar Arashi gekeken (een Japanse serie). Dat was gisteren.

Vandaag was een stuk rustiger. Ik ben rond 8uur opgestaan en heb rustig ontbeten. Dan ben ik beginnen studeren (jaja, jullie vergeten het misschien, maar het is niet de bedoeling dat dit een vakantie is voor mij!). Ik heb volgende week een test en ik heb al 3 maanden niet naar mijn Japans gekeken. Het was dus... pijnlijk. In de voormiddag zijn we dan nog boodschappen gaan doen (weer met ons vieren). 's Middags hebben ik en Fien iets kleins gegeten (ik weer rijstbal). We hebben dan (beter) kennis gemaakt met Anna, een Russische die in Canada studeert. In de namiddag hebben we verder gestudeerd. Het is dan hard beginnen regenen. Toen het gestopt was met regenen wou ik om een haardroger gaan, Mathilde en Fien zijn meegegaan. Ik heb nu dus een haardroger! Joepie! Want mijn haar was wel érg krullerig.

Deze avond heb ik voor het eerst zelf gekookt. Ik wou kip in teriyakisaus maken met champignons en rijst. De champignons zijn perfect gelukt. Mijn kip heb ik zonder problemen gebakken. Mijn saus was perfect gemaakt, maar veel te zout (ik denk dat dat aan de sojasaus lag). Mijn rijst... een mislukking. We hebben hier rijstkokers, dus ik wou die gebruiken. Rijstkokers zijn simpel. Maar ik had geen idee wat ik moest doen. Ik heb zowat heel de keuken in water gelegd... Ik heb dan maar geen rijst gekookt. Op youtube heb ik een filmpje bekeken hoe je een rijstkoker moet gebruiken... Je moet er een pot insteken waar je dan de rijst en water indoet (en niet zoals ik deed: het water rechtstreeks in de koker... Dat kwam er weer uit... De koker is nu wel eens gespoeld...). Tjah, geen succes deze keer. Misschien morgen beter.

PS: Ik heb ook nog altijd geen kakkerlak gevangen :p

Goodbye Belgium, hello Kyôto!

Hier mijn eerste post in Japan! Waar jullie natuurlijk allemaal op zitten te wachten. Ik ben net klaar met ontbijten en heb om 9u een afspraak om mijn verzekeringen etc. in orde te maken, dus ik heb nog even tijd voor mijn blog :-) (het is nu 7.12u).

Eerst, mijn vertrek. Zonder problemen zijn we in de luchthaven van Amsterdam geraakt (met de auto), Fien haar trein had wel vertraging, maar we hadden ruim gerekend dus nog tijd genoeg. Je kunt een dag op voorrand on-line inchecken en ik had dat gedaan, maar Fien niet. Toen we haar aan het inchecken waren zeiden ze tegen haar dat ze misschien niet mee kon! Het vliegtuig was overboekt! Wij natuurlijk (en vooral Fien) veel stress! Toen hebben we erg snel moeten afscheid nemen van onze ouders (en Els) en zijn we naar de gate gegaan, waar ze ons meer informatie konden geven. Daar stond al een enorme rij aan te schuiven voor de securitycheck. Wij zijn een steward gevolgd (we zochten iemand die ons kon helpen) en zo hebben we (merkten we achteraf) de hele rij voorgestoken. We stonden dan als eerste aan de securitycheck, toen we daar door waren zijn we aan de balie gaan vragen hoe het nu zat. We moesten wachten, dus hebben we ons op de stoeltjes met zicht recht op de balie gaan zetten. En kijken. En kijken. En eens gaan vragen of het al in orde was. En... Het was in orde! Ze hebben er zelfs voor gezorgd dat we weer naast elkaar konden zitten. 

De vlucht zelf was nogal lang en saai en ik kon niet echt slapen. Ik heb naar twee films gekeken: The last airbender en Robin Hood (beiden waren wel goed, maar niet bijzonder). Verder heb ik niets gedaan op de vlucht, behalve de brieven die ik had meegekregen gelezen (en ze waren heeeeeeeel mooi) en proberen slapen (zonder geluk). Na het landen moesten we door immigratie, bagage ophalen en douane. Allemaal zeer vlot en zonder problemen verlopen. Dan moesten we onze bus zoeken, die hadden we redelijk snel. Het is zo'n shuttlebus, je moet op voorrand reserven en u adres geven, dan zetten ze je daar af. Het was nog zo'n dikke 2 uur rijden met dat busje (het was echt een kleine bus, met amper plaats voor de valiezen). 

Dan hebben ze ons afgezet aan ons huis :-). De eigenaars zijn twee vriendelijke japanners die niet veel engels kunnen. We kregen dan direct uitleg in het Japans (en dat na zo'n vermoeide reis, pfft). Ik lig op de derde verdieping. Iedere verdieping heeft een eigen buddie. Mijne is Julie (denk ik), een zeer vriendelijk meisje (maar alle buddies zijn vriendelijk). Eerst mochten we onze kamer verkennen en ik stootte op... Kakkerlakkenvallen! IIIiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii! Ik dacht direct dat ik een kamer met kakkerlakkenplaag had gekregen, maar dit bleek niet zo te zijn (gelukkig!).Bo ( een meisje uit een hoger jaar Japanologie die hier vorig semester zat) had er een paar gezien ofzo, en dus vallen gekocht en hier gelegd, maar ze hebben nooit iets gevangen (dus hoop ik dat mijn kamer kakkerlakvrij is...). In mijn kamer stond ook een pakje met spul dat ze voor Fien had achtergelaten en de vallen had ze ook voor Fien hier gelaten. Het waren er 2, nu staat er 1 op mijn kamer en 1 op die van Fien.

Na de rondleiding heb ik eerst een douche genomen, het is hier erg warm en plakkerig en na de lange reis voel je je wel miserabel :-). Daarna wou ik uitpakken, maar ik was wat te moe en heb mij op mijn bed gelegd. Daar ben ik in slaap gevallen voor een uurtje ofzo tot Fien kwam (die kwam een handdoek lenen). Het dutje deed wel deugd. Daarna zijn we boodschappen gaan doen met Mathilde (een Frans meisje dat gelijk met ons arriveerde) en Andora (een Amerikaanse die hier al even is en de winkel wist zijn). 

De winkel was leuk :p. Ik heb bananen, yoghurt, koude groene theedrank, 2liter water, onigiri en een pot instansnoedels gekocht. De noedels heb ik gisteravond opgegeten. De yoghurt was voor mijn ontbijt. Ik kon enkel "yoghurt" lezen en niet de rest dat op de potjes stonden, dus ik heb mij de leukst uitziende yoghurt gekocht. Er staan twee koetjes op in de wei. Ze zijn schattig. Deze ochtend was natuurlijk spannend... is het lekkere yoghurt... thuis eet ik iedere dag magere natuuryoghurt (niet zo lekker, maar ik ben gewoon geworden aan de smaak). Ik doe het potje open... het ziet er erg normaal uit... ik neem een hap... Superlekker!!!!! Ik had verwacht dat het vies kon zijn (het was ook goedkope yoghurt), maar hij is erg lekker. Eerst kon ik de smaak niet thuisbrengen, maar toen realiseerde ik mij dat het net een petit gervais-yoghurtje is (met bananensmaak). Ik heb goede yoghurt gevonden dus :-).

Euhm, nu ben ik wel niet meer chronologisch bezig, maar dus nu terug naar gisteren na de winkel:

Het was al halfzes en ik, Fien en Mathilde spraken af om over een uurtje te gaan eten. Dat uurtje heb ik gebruikt om mijn pc in orde te brengen. Tijdens het eten heb ik die instantnoedels gegeten. We waren wel alledrie erg moe, dus hebben we niet veel gegeten. Na het eten heb ik even met Els en mijn ouders gebabbeld op de pc en dan wou ik gaan slapen. Ik ging naar het toilet (op de gang) en daar liep Anna, mijn overbuurvrouw. Zij nodigde mij uit om thee te gaan drinken en dat heb ik dan meer gedaan (wat sociaal proberen zijn). Het was wel leuk, ze was thee aan het drinken met Andrea (denk ik) en de mannelijke japanse buddie (die zijn naam ben ik al kwijt). Ze waren in het Japans aan het babbelen, maar ik was zo moe dat ik niet alles gevolgd heb. Dan ben ik gaan slapen. Deze ochtend was ik vroeg wakker, maar dat geeft niet.

Mijn kamer is nog erg kaal, die moet wel nog versierd worden. Ik heb een frigo gehuurd (1000 yen, of +/- 10 euro huur, voor... een heel semester!). Het is een erg versleten groen geval, maar hij is redelijk groot en hij heeft ook een diepvries, dus ik ben wel tevreden.

Ik heb foto's getrokken van mijn kamer, die zal ik op facebook proberen zetten.

Mijn adres trouwens:
Mieke Rombaut, room 307
616-8219
Kyoto-shi, Ukyo-ku
Tokiwa, Kanda-cho 23
Japan

ik ben wel niet zeker of alles in de juiste volgorde staat...

Japan here I come!

Ziehier mijn eerste blog! Nu heb ik wel nog niets interessants te vertellen, maar het is een begin. Mijn koffers zijn bijna klaar, mijn vervoer is geregeld,... euhm, ik denk dat alles in orde is :-). De afgelopen week heb ik het erg druk gehad met zoveel mogelijk mensen nog eens te zien, al heb ik niet met iedereen kunnen afspreken.

Het was wel even spannend met mijn bagage, je mag maar 23 kilo meenemen en al heb ik mijn uiterste best gedaan om alles in 1 koffer te krijgen, het is me niet gelukt. Een extra koffer van nog eens 23 kilo kost 55 euro en omdat ik wel meer wou meedoen dan enkel kleren (zomer- en winterkleren heb ik mee, het is nu nog 30° in Kyôto, dus ik heb nog een zomer :-p), heb ik een extra koffer mee. Nu heb ik in allebei de koffers nog kilo's over, dus ik kan gerust wat in Japan kopen :-).

Trouwens, de universiteit waar ik naartoe gaat noemt Ritsumeikan (vandaar, Ritsumieke, haha, een taalgrapje!).  Zondag vertrek ik en ik kom aan in Japan maandagochtend (dan is het hier nog nacht).